Τρίτη, 19 Ιουνίου 2018

Μια παλαιότερη δημιουργική απόπειρα


Θερινός άγγελος 
 
Θα ’θελα να ’μουν βράχος στης πυρόξανθης ακρογιαλιάς την άκρη,
να μην με σαρώνει ο λυγμός, να φτερουγίζει μακριά μου κάθε δάκρυ.

Ευφορία να γεύομαι μες στην μυροφόρα αγκαλιά του θερινού αγγέλου,
να γαληνεύω στον παφλασμό του κύματος, στο γλυκοφίλημα της αψιάς αμπέλου.

Ρωτώ τον ήλιο αν θα ’χει κάποια αξία η αναμονή στο πυρωμένο χαμόγελό του,
αν φέρει απρόσμενα φλόγες ελπίδας ποθητής στο σώμα το λαμπρό του.

Ουρανό και θάλασσα ν’ αψηφώ δίχως δισταγμό, μου αποκρίθηκε μεμιάς,
αν ολόγιομους καρπούς αποζητώ , επέμεινε: «Με όραμα το θέρος να κοιτάς!».

Στης πανσελήνου τον ιστό ακόλουθος να ορκιστώ ως άνθρωπος μονάχος
κι αν ταπεινός αποδειχθώ, τον κόσμο θα λυτρώσω απ’ τα δεσμά σαν ένας άλλος Βάκχος!










@ Η παραπάνω δημιουργική απόπειρα ήταν η συμμετοχή μου σ' ένα από τα παλαιότερα συμπόσια της φίλης Αριστέας. Δεν θυμάμαι δυστυχώς σε ποιο, καθώς δεν είχα δικό μου ιστολόγιο τότε και δεν το έχω αναρτήσει χωριστά. Υπάρχει ήδη αναρτημένο μαζί με άλλα, όμως επειδή είναι ιδιαίτερα αγαπημένο μου, θεώρησα ότι αξίζει να είναι μόνο του. Βρήκα έτσι την ευκαιρία με το θέρος και το δημοσιεύω πάλι. Λυπάμαι για τη μορφή του, γιατί κανονικά είναι μεγάλα δίστιχα κι εδώ άλλαξε λόγω μεγάλης γραμματοσειράς... ε, να μην ταλαιπωρώ και τους αναγνώστες με τις μινιατούρες!

 

16 σχόλια:

  1. Να και το ποιητικό σου στίγμα Γλαύκη μου.
    Όμορφο και λυρικό.
    Δείγμα της ευαισθησίας της ψυχής σου.
    Την καλησπέρα μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σ' ευχαριστώ, Γιάννη!
      Κατά διαστήματα με πιάνει ο λυρικός οίστρος και "όποιον πάρει ο χάρος" που λένε...

      Διαγραφή
  2. Απαντήσεις
    1. Να είσαι καλά, Μαρία μου!
      Το παλεύουω με τη γραφή και ό,τι βγει...
      Το μυαλό να ασκείται πού και πού και σε τέτοια πεδία!

      Διαγραφή
  3. "Με όραμα το θέρος να κοιτάς".
    Κάτι ξέρει αυτός! :-)
    Ωραία! Καλό θέρος, λοιπόν, κι ας το τιμήσουμε όπως εσύ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αυτός ξέρει. Εμείς;
      Σ' ευχαριστώ, Διονύση!
      Καλή ξεκούραση σιγά-σιγά...

      Διαγραφή
  4. Έχει και τα καλά του το να μη βοηθάει πάντα η μνήμη - το διάβασα σα να ήταν η πρώτη φορά. Υπέροχος λόγος, υπέροχες αντιστοιχίες. Καλά έκανες και το έβαλες εδώ να υπάρχει, Γλαύκη μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Να είσαι καλά, κορίτσι μου!
      Έχω μια κακή (καλή) συνήθεια να διατηρώ στα "μπαουλάκια" τους μικρούς, για μένα, "θησαυρούς"...

      Διαγραφή
    2. Έχω απαντήσει και στην προηγούμενη ανάρτηση στο ενημερωτικό σου σχόλιο...!

      Διαγραφή
    3. Το είδα - να 'σαι καλά!:)

      Διαγραφή
  5. Πολύ καλα έκανες Γλάυκη μου και έβαλες εδώ τον "Θερινό σου Αγγελο για όσους όπως εγω δεν το είχαμε διαβασει.
    "Θα ’θελα να ’μουν βράχος στης πυρόξανθης ακρογιαλιάς την άκρη,"
    Υπέροχες εικονες.
    Και εγω το ίδιο θα θελα φιλη μου .. τωρα που είναι θέρος.
    Να είσαι καλα φιλιαααα!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σ' ευχαριστώ, Ρούλα μου!
      Ναι, εκεί που τα έχω αναρτήσει ομαδοποιημένα χάνονται λίγο.
      Υγεία πρώτα κι έπειτα τα άλλα αντιμετωπίζονται με κάποιο τρόπο.
      Σε φιλώ!

      Διαγραφή
  6. Ενα θερινος χρυσομορφος ευγενικος αγγελος
    Καλο καλοκαιρι!


    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είναι κάπως σαν ευχή τούτο το ποίημα κι ας γράφτηκε πριν από πολύ καιρό και κάτω από ιδιαίτερες συνθήκες.
      Καλό καλοκαίρι!

      Διαγραφή
  7. Πολύ όμορφο, Γλαύκη μου, μπράβο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Σε ευχαριστώ που αφιέρωσες χρόνο να διαβάσεις τις σκέψεις μου.