Η αυτοθυσία μήπως μπορεί να έχει όρια;

Ο χρόνος είναι αμείλικτος, κανέναν δε ρωτά, κανέναν δε λογαριάζει για το τι θα δώσει και τι θα πάρει στην πορεία του. Προχωρά και σαρώνει κι αν οι άνθρωποι σταθούν γενναία απέναντι του, ίσως κερδίσουν πολλά, ειδάλλως, "έπαιξαν κι ΄'έχασαν".

Υπάρχουν και οι άνθρωποι που στη διαδρομή τους μέσα στον χρόνο μπορεί να ξέρουν να απολαμβάνουν τη ζωή με όλα τα όμορφα μα και τα άσχημα που θα τους συναντήσουν και το κάνουν, όμως σε κάποια φάση επιλέγουν συνειδητά να θυσιάσουν τις δικές τους ανάγκες κι επιθυμίες προς όφελος άλλων.

Μάχονται στην πρώτη γραμμή δίχως άλλη σκέψη, προκειμένου να υπερασπιστούν όσους αγαπούν και χρειάζονται τη συνδρομή τους, ακόμα κι αν αυτό σημαίνει να βάλουν σε δεύτερη μοίρα τον εαυτό τους. Στέκονται αγέρωχοι με υπομονή και δυναμισμό πλάι τους στις δύσκολες στιγμές παραμερίζοντας εγωισμούς, φόβους, κούραση και διαφωνίες. Όλα αυτά δε μετρούν εμπρός στο καθήκον και τους δυνατούς συναισθηματικούς δεσμούς που καλούν να σταθεί κανείς στο ύψος των περιστάσεων. 

Έρχεται όμως το ερώτημα για πόσο και μέχρι πότε θα υφίσταται η αυτοθυσιαστική στάση; 

Παλαιότερα οι άνθρωποι ήταν συνηθισμένο να θυσιάζουν ολόκληρη τη ζωή τους για την ευημερία και μόνο των άλλων, επειδή το επέβαλλαν οι κοινωνικές νόρμες με πολλούς και διαφορετικούς τρόπους. Σήμερα κάτι τέτοιο δε θα έπρεπε να υπάρχει ούτε ως σκέψη.όσον αφορά στην κοινωνία, αλλά ο άνθρωπος να πορεύεται με όσα επιτάσσει η ηθική του και οι αξίες του.

Εκείνο που θεωρώ ότι απαιτεί τον απόλυτο σεβασμό από όλους είναι η αυτοθυσία που δείχνουν οι άνθρωποι, οι οποίοι φροντίζουν για χρόνια (ή για όσο υπάρχουν) μέλη της οικογένειάς τους, λόγω ασθένειας ή κάποιας σοβαρής ανεπάρκειας. Ένας αγώνας απαιτητικός, ένας δρόμος δύσβατος και το φορτίο αβάσταχτο με το ψυχικό ανάστημα υψηλό.

Και σ' αυτές τις περιπτώσεις το ερώτημα παραμένει ενεργό. Η αυτοθυσία θα έχει όρια; 

Ο χρόνος, όπως ανέφερα στην αρχή, δε διακόπτει την ανηλεή ροή του για τίποτα, οπότε οι άνθρωποι από μόνοι τους οφείλουν να σεβαστούν και τον εαυτό τους, να του προσφέρουν την αγάπη, τη φροντίδα που ίσως στερήθηκε, την ευγνωμοσύνη και τη δικαίωση που πιθανόν δεν έλαβε, την εκπλήρωση ονείρων που δεν τους δόθηκε ποτέ η ευκαιρία. 

Εν ολίγοις, οι άνθρωποι έχουν χρέος και καθήκον απέναντι και στον εαυτό τους κι όχι μόνο προς τους άλλους (οικογένεια, εργασία, φιλικό περιβάλλον).

 

                                                Pulp, Got To Have Love
 

Η καλύτερη ώρα δεν είναι το διάλειμμα;

Και... ήρθε η ώρα για ένα μουσικό διάλειμμα! Μα, θα πει κανείς, ότι όλο μουσική έχω εδώ μέσα και μιλώ και πάλι για τέτοιου είδους διάλειμμα...  Αλήθεια, διάλειμμα από τι; 

Διάλειμμα από την εσωτερική διαταραχή που υπάρχει διάχυτη γύρω μας στους ανθρώπους, η οποία φυσικά και δε μένει μόνο εντός μα εξωτερικεύεται με τρόπους άγαρμπους ή παράλογους! Διάλειμμα επίσης από την καταπίεση δίχως έλεος και σταματημό από παντού! Διάλειμμα από την χωρίς φρένα αυτοκαταστροφική πορεία αυτού του θεότρελου και παραδομένου κόσμου! Διάλειμμα από την κατήφεια, όταν εκεί που νομίζεις ότι τα πράγματα πάνε κατ' ευχήν (λες επιτέλους κάποια στιγμή) "παφ" παίρνεις μια σφαλιάρα να 'ναι όλη δική σου (είτε προσωπικά είτε κοινωνικά), για να μην ξεχνιέσαι και χαίρεσαι λίγο παραπάνω. Ας μη λησμονούμε ότι οι έχοντες εξουσία θέλουν με το στανιό να δείχνεις χαρούμενος μα κατά βάθος να βρίσκεσαι σε κατάσταση διαρκούς ανησυχίας, θλίψης και ανημπόριας, ώστε να βρίσκουν γόνιμο έδαφος να γίνονται οι δουλίτσες τους!

Ναι, από όλα τα παραπάνω αναζητείται ένα διάλειμμα, μήπως και σωθεί η ψυχή και βρει τη δύναμη να διεκδικήσει με σοφία και χωρίς κανένα δισταγμό όσα της στερούν...

@  Διάλειμμα, λοιπόν, με πολλή μουσική και φυσικά με ποικιλία στο "μενού" για να έχει κι ενδιαφέρον η ακρόαση...

 

                              Bruce Springsteen, Cover Me

 

                                      The Stranglers, No Mercy 

 

                                      Kings Of Leon, Use Somebody

 

                                        Damiano David, The First Time

 

                                              Queen, Under Pressure

 

                                     Oasis, Stop, Crying Your Heart Out
 

"Από την πόλη του φωτός με αγάπη" !

Με τούτη την ανάρτηση κάνω μια προσπάθεια να μας εισάγω στο γλυκό φθινοπωράκι, το οποίο οδεύει δροσερά και ήπια προς το παρόν...! 

Φέρνω και πάλι λίγη "τροφή" του πνεύματος μα και μουσική (αυτή την φορά) από το Παρίσι (την πόλη του φωτός, όπως της είχε βγει κάποτε τ' όνομα, για σήμερα δεν ξέρω...)! Η "τροφή" θα σερβιριστεί από τον γνωστό Γάλλο φιλόσοφο, λογοτέχνη, κριτικό και πολιτικό ακτιβιστή Ζαν-Πωλ Σαρτρ και τα μουσικά κομμάτια από την Melody Gardot,

Έλα, παλιέ μου φιλόσοφε, για πες, μήπως και κάτι μας μείνει...

"Μόνο αυτός που δεν τραβάει κουπί έχει χρόνο να ταρακουνήσει τη βάρκα."

"Είναι πάντα εύκολο να υπακούει αυτός που ονειρεύεται να διοικήσει."

"Μια αγάπη, μια καριέρα, μια επανάσταση.Τόσα πράγματα που αρχίζει κανείς αγνοώντας την έξοδο." 

"Μια χαμένη μάχη είναι η μάχη που νομίζεις ότι έχασες." 

"Από τη στιγμή που η ελευθερία ρίξει τη φωτεινή της δέσμη στην καρδιά ενός ανθρώπου, οι θεοί είναι ανίσχυροι απέναντί του."

 

Melody, επέλεξα το πρώτο σου κομμάτι με τίτλο "From Paris With Love" (Από το Παρίσι με αγάπη), για να θυμίσω την ενότητα που ένιωσε η ανθρωπότητα μπροστά στην κοινή απειλή της κοντινής (μα και τόσο μακρινής) πανδημίας του Covid - 19 μα και της τραγικότητας που της επιβλήθηκε. Δημιούργησες αυτό το τραγούδι σε συνεργασία με μια παγκόσμια ψηφιακή ορχήστρα μουσικών που βρίσκονταν σε καραντίνα προσφέροντας τα έσοδα από την κυκλοφορία του για την οικονομική ενίσχυση των καλλιτεχνών που είχαν πληγεί. Κι όλα αυτά γιατί δεν πρέπει να ξεχνάμε, κορίτσι μου, όσα συνέβησαν, αλλά και πόσα μας ενώνουν στους ανόητους καιρούς που ζούμε!

Και το δεύτερο κομμάτι σου είναι για την παρηγοριά στον "βαριά ασθενή", πολίτη του κόσμου που έχει τεράστια ανάγκη να ζήσει αυτό το "C'est magnifique" (το υπέροχο, όμορφο, καταπληκτικό) που λέει ο τίτλος του και δυστυχώς μόνο magnifique δεν είναι ο κόσμος στον οποίο ζει! Η φύση ίσως, η οποία κι αυτή κακοποιείται ασυστόλως από τους βλαμμένους που δεν αναγνωρίζουν την αξία της!

 

 

Οι δυο πλευρές μιας ιστορίας- με μουσική

Η μουσική για πολλοστή φορά έδωσε την έμπνευση για κάτι δημιουργικό, προκάλεσε σκέψεις, που θα μπορούσαν να μοιάζουν και με μια σύντομη ιστορία. Όταν τα τραγούδια "συνομιλούν"...

Κάποιες μελωδίες δεν περνούν στη λήθη με το πέρασμα του χρόνου , αλλά παραμένουν ζωντανές σαν αθέατες συχνότητες που εξακολουθούν να πάλλονται αναμένοντας την κατάλληλη στιγμή να περάσουν ξανά στο φως. Γίνονται "σπίτι" για την ψυχή, γεφυρώνουν αποστάσεις κάθε είδους. Η μελωδία του τότε... 

 

...έγινε αντίλαλος που επιστρέφει - όπως και οι λέξεις που αντηχούν ακόμα - πιο δυνατός, πιο ώριμος, ως απάντηση από την άλλη πλευρά...

 

 

Το να γνωρίζει κανείς τον άλλο στην πιο αληθινή, την πιο ευάλωτη εκδοχή του είναι ο μόνος τρόπος να τον καταλάβει βαθιά και η πραγματική αγάπη είναι εκείνη που το προσφέρει απλόχερα μέσα από την ωριμότητα και την προσωπική βελτίωση στην οποία οδηγεί. Και πώς αλλιώς, αφού δεν είναι απλά συναισθήματα, αλλά είναι μια κατάσταση της ψυχής που φέρνει χαρά, σεβασμό και θαυμασμό γι' αυτό που αγαπάει. Η χαρά πηγάζει από την αυθεντικότητα της σχέσης, ο σεβασμός είναι ο θεμέλιος λίθος της αγάπης και η εκτίμηση και η αναγνώριση των χαρισμάτων και των δυνατοτήτων του άλλου είναι αυτό που κάνει την αγάπη να μεγαλώνει και να γίνεται πιο ουσιαστική, δίνοντας φως και νόημα στη ζωή. Έτσι, μεγαλώνει μέσα του κι εκείνος που την αισθάνεται. 

 

Κι έτσι, οι γραμμές και οι νότες πάντα βρίσκουν τον δρόμο, ακόμα και μέσα από εμπόδια, δυσκολίες κι αποστάσεις!

 

Στιγμιότυπα - προτάσεις για κάθε χρήση

Έφτασα φουριόζα να φρεσκάρω κάπως το "μαγαζάκι" εδώ, γιατί μου αρέσει να διατηρείται δροσερό και γεμάτο ζωντάνια! Φυσικά, με όποιον τρόπο έχω στη διάθεσή μου κάθε φορά.

Η τυχαία συνάντηση στο διαδίκτυο με τον παλαβούτσικο, σχεδόν εξωγήινο, Mr Bean, μου έδωσε την επιπλέον παρότρυνση να "νοιαστώ" τον χώρο μου στον παγκόσμιο ιστό :))

Επέλεξα μερικά στιγμιότυπα μέσα από τα οποία μάς δίνει ιδέες για απλά καθημερινά πραγματάκια... 😋! Στον "τελειωμένο" κόσμο που ζούμε έρχονται να ταιριάξουν μια χαρά! Τώρα, εσύ, αγαπημένε αναγνώστη/στρια μην τα ακολουθήσεις και κατά γράμμα...😎

Αν σκέφτεσαι να πας παραλία εκτάκτως για καμιά βουτιά, μια και είναι σούπερ σεζόν, μην αγχώνεσαι αν δεν προλαβαίνεις να βάλεις το μαγιό σου πριν φύγεις,,, πάτα εδώ! 

Στην περίπτωση που σκέφτεσαι να κάνεις καμιά μικρή ανακαίνιση στο σπιτικό σου λόγω του ότι είναι κι αυτό στα πλαίσια της εποχής, υπάρχει μια κάποια λύση πιο οικονομική και η ευθύνη όλη δική σου... Η πρόταση εδώ!

Τώρα, αν μετανιώσεις για την παραπάνω προσπάθεια, παράτα τα όλα και δες τη θέα της πόλης με το αυτοκίνητό σου, μα από ψηλά... να το ευχαριστηθείς, βρε παιδάκι μου! Δες τι εννοώ, πατώντας εδώ!

Α, κι αν δεν έχεις ακόμη μπει σε φουλ εργασιακούς ρυθμούς και καθυστερείς να ξυπνήσεις και να ετοιμαστείς το πρωί για να πας στην εργασία σου, κοίτα τι προτείνει ο κύριος εξωγήινος εδώ...! 

Αυτά τα ολίγα, μα με πολλή μουσική!

                                         Moby, Where You End                                

 

                                          Hurts, Unspoken

 

                                        Moby, Dream About Me

 

                                                        Hurts, Stay