«Γύριζε, μὴ σταθῇς ποτέ, ρίξε μας πέτρα μαύρη,
ὁ ψεύτης εἴδωλο εἶν᾿ ἐδῶ, τὸ προσκυνᾷ ἡ πλεμπάγια,
ἡ Ἀλήθεια τόπο νὰ σταθῇ μιὰ σπιθαμὴ δὲ θἄβρῃ.
Ἀλάργα. Μόρα τῆς ψυχῆς τῆς χώρας τὰ μουράγια.
Ἀπὸ θαμποὺς ντερβίσηδες καὶ στέρφους μανταρίνους
κι ἀπὸ τοὺς χαλκοπράσινους ἡ Πολιτεία πατιέται.
Χαρὰ στοὺς χασομέρηδες! Χαρὰ στοὺς ἀρλεκίνους!
Σκλάβος ξανάσκυψε ὁ ρωμιὸς καὶ δασκαλοκρατιέται.
Δὲν ἔχεις, Ὄλυμπε, θεούς, μηδὲ λεβέντες ἡ Ὄσσα,
ραγιάδες ἔχεις, μάννα γῆ, σκυφτοὺς γιὰ τὸ χαράτσι,
κούφιοι καὶ ὀκνοὶ καταφρονοῦν τὴ θεία τραχιά σου γλώσσα,
τῶν Εὐρωπαίων περιγελᾷ καὶ τῶν ἀρχαίων παλιάτσοι.
Καὶ δημοκόποι Κλέωνες καὶ λογοκόποι Ζωίλοι,
καὶ Μαμμωνᾶδες βάρβαροι, καὶ χαῦνοι λεβαντίνοι.
λύκοι, ὦ κοπάδια, οἱ πιστικοὶ καὶ ψωριασμένοι οἱ σκύλοι
κι οἱ χαροκόποι ἀδιάντροποι καὶ πόρνη ἡ Ρωμιοσύνη!»
Αποσπάσματα από το ποίημα του Κωστή Παλαμά με τίτλο "Αποκριτική γραφή" (1908), από τη συλλογή "Η Πολιτεία και η Μοναξιά" (1912).
Ας δούμε πότε το έγραψε και ας ρίξουμε μια φευγαλέα ματιά στο σήμερα και δε νομίζω ότι χρειάζεται να πούμε κάτι άλλο!
Θαυμάζω τη γλώσσα αυτή τη θαυμαστή του ποιητή. Πόσες άγνωστες λέξεις θα έχει ο σημερινός αναγνώστης;
ΑπάντησηΔιαγραφήΚι ύστερα θαυμάζω τον κριτικό του λόγο που είναι πιο επίκαιρος από ποτέ...
"Σκλάβος ξανάσκυψε ὁ ρωμιὸς καὶ δασκαλοκρατιέται"
Εξαιρετικό απόσπασμα απ' το μεγάλο του έργο. Μπράβο, βρε Γλαύκη! Μίλησες στην καρδιά μου μ' αυτό που ανέσυρες...
Ένας προς έναν οι στίχοι του είναι χαστούκια. Αλλά, όπως λες, θα έχουν πολλές άγνωστες λέξεις πολλοί σημερινοί αναγνώστες και πιθανόν θα γελούν και θα κοροϊδεύουν. Θα ήθελα πολύ να σου πω εμπειρία μου πάνω σε αυτό που λέω από τον χώρο εργασίας μου (με ενήλικες), αλλά κωλύομαι. Ίσως στο γράψω ιδιαιτέρως και θα καταλάβεις πολλά για την αβάσταχτη ελαφρότητα πλέον μα και την έλλειψη παιδείας κυριολεκτικά.
ΔιαγραφήΈχω κάποια βιβλία με συλλογές του Παλαμά και μάλιστα πολύ παλιά, οπότε ήρθα αρκετά σε επαφή με το έργο του. Είδε πολλά και τα αποτύπωσε με μοναδικό τρόπο.
Σ' ευχαριστώ πολύ, Μαρία μου!
Σε τρομάζει πραγματικά η επικαιρότητα μιας πνευματικής λυρικής κραυγής, που γράφτηκε δεκαετίες πριν αλλά αντικατοπτρίζει μια ίδια ακριβώς πραγματικότητα. Σαν να μην άλλαξε το παραμικρό. Είναι ένας εφιάλτης και απορώ. Γιατί; Μα τελικά μήπως το να σκέφτεσαι είναι άκρως επώδυνο και μαρτυρικό στην εποχή που ζούμε; Μήπως λένε οι "Σειρήνες" να αφηνόμαστε και εμείς στην αποχαύνωση και την αυταπάτη για να βρούμε την ...ησυχία μας;
ΑπάντησηΔιαγραφήΟΧΙ φυσικά! Κάλλιο οι οδύνες της χειραφέτησης και της πνευματικής φωτιάς.
Καλησπέρα, Γλαύκη μου.
Το δεύτερο μουσικό θέμα υπέροχο έπος.
Βρε ...θηρίο ανήμερο! Πού ανακάλυψες αυτό το συμφωνικό δεύτερο αριστούργημα, το έχω ακούσει ήδη τρεις φορές, με τρελαίνει! Είναι το είδος μου! Και μπήκα και στη σελίδα Eternal Eclipse. Ένας υπέροχος θησαυρός!
ΔιαγραφήΓιάννη μου, θα σταθώ στο "Μα τελικά μήπως το να σκέφτεσαι είναι άκρως επώδυνο και μαρτυρικό στην εποχή που ζούμε; ". Ναι, το πιστεύω ότι ισχύει σε μεγάλο βαθμό , καθώς το φορτίο γίνεται όλο και μεγαλύτερο και δεν είμαστε εκπαιδευμένοι να αντέχουμε πολλές δυσκολίες. Οπότε είναι μια δικαιολογία αυτό σοβαρή. Όμως, με τον στρουθοκαμηλισμό δε λύθηκε ποτέ τίποτα και απλά μεταφέρεται στην επόμενη γενιά αυτούσιο και ίσως χειρότερο από πριν! Ας μην κάνουμε πως μας νοιάζει για τα παιδιά που παραλαμβάνουν ένα έκτρωμα χωρίς να έχουν καμία ανάμειξη στη δημιουργία του.
ΔιαγραφήΣχετικά με τα μουσικά κομμάτια είναι μουσική που έχουν δημιουργήσει για ηλεκτρονικά παιχνίδια. Μάλιστα γίνεται κάθε χρόνο εκδήλωση για την παρουσία όλων των νέων μουσικών κομματιών. Θα μου πεις μια ακόμα βιομηχανία είναι και αυτή, αλλά τουλάχιστον έχει μια ποιότητα. Όπως από τα παιδιά έμαθα ότι έρχονται σε επαφή με γνωστά μουσικά κομμάτια (για εμάς γνωστά) από τα κάποια παιχνίδια, ειδάλλως δε θα τα είχαν ακούσει ποτέ. Επίσης, μου έχουν μεταφέρει (οι πιο ψαγμένοι) ότι η μουσική είναι πολύ σημαντικό μέρος του παιχνιδιού με σκοπό να τους εξιτάρει, μα την ακούν και ως καλλιτεχνική δημιουργία. Μην ξεχνάμε ότι τα καλά παιχνίδια έχουν ιστορία που εξελίσσεται με πρωταγωνιστές και άλλους χαρακτήρες. Δε συζητώ για τα γραφικά, τα οποία είναι ευφάνταστες καλλιτεχνικές δημιουργίες επίσης από πολύ ταλαντούχους νέους ανθρώπους.
ΔιαγραφήΣ' ευχαριστώ πολύ για τον αναλυτικό και θερμό σχολιασμό σου!
Η διαχρονικότητα του Παλαμά σού προκαλεί σφίξιμο στο στομάχι. Πέρασε πάνω από ένας αιώνας, και ακόμα παλεύουμε με τις ίδιες παθογένειες.
ΑπάντησηΔιαγραφήΣυγχαρητήρια για την επιλογή του ποιήματος, Γλαύκη μου.
Εξέφρασες θαυμάσια την αίσθηση που σου δίνει η ανάγνωσή του. Έτσι, ακριβώς είναι! Δε θα αλλάξουμε ποτέ, μάλλον, διότι είναι στο πετσί μας αυτό ποτισμένο!
ΔιαγραφήΣ' ευχαριστώ πολύ, κορίτσι μου, για την επίσκεψή σου και εδώ!
Δυνατοί στίχοι και πάντα επίκαιροι. Και ίσως αυτό κρύβει τη δική του μελαγχολία και ένα βαθύ "αχ". Πολλά φιλιά Γλαύκη μου, καλό ξημέρωμα.
ΑπάντησηΔιαγραφήΜαρίνα μου, πάνω από ένας αιώνας πέρασε από τότε που τα έγραψε και από ό,τι βλέπουμε η μελαγχολία και το "αχ" εξακολουθεί φτάνοντας σε υψηλό βαθμό σήμερα. Αντί για εμπρός γυρίζουμε πίσω.
ΔιαγραφήΚαλή εβδομάδα!
Πω...πω... πρώτη φορά το διάβασα από εσένα εδώ, αυτό το ποίημα του Παλαμά Γλαύκη μου. Και είδα όπως και όλοι, πόσο δεν έχουν αλλάξει τα πράγματα μετά από έναν αιώνα! Όσο για την γλώσσα του ποιητή, σίγουρα οι σημερινοί νέοι θα ήθελαν μετάφραση.
ΑπάντησηΔιαγραφήΣτην γενιά μου στο δημοτικό μαθαίναμε την καθαρεύουσα!
Με συνόδευσαν οι μουσικές σου επιλογές στην ανάγνωση Γλαύκη μου. Καλά να περνάς και καλό βράδυ να έχεις! φιλιαααα! 🤗🌙
Το πώς μπορούσατε και την παλεύατε με την καθαρεύουσα δεν ξέρω πραγματικά!!!
ΔιαγραφήΔεν θα ήθελα με τίποτα να ήμουν στη θέση σας...
Και φυσικά οι σημερινοί νέοι θα ήθελαν μεταφραστή για τη γλώσσα του ποιητή, αλλά μάλλον θα χρησιμοποιούσαν τον "Έηαη"!!! Χαχαχα!!!
Σε φιλώ!