Λένε ότι χειμώνας είναι και κάνει κρύο
Και πως τώρα πια είναι καιρός για δύο
Μωρέ, για δύο, για τρεις και τέσσερις και πέντε
Μήπως και τη γλιτώσουμε επαρκώς στο παρά πέντε…
Λένε διαρκώς ότι όπου να ’ναι θα πούμε το νερό νεράκι
Κι έχουν στον νου τους ολοταχώς το δικό τους «κομποσκοινάκι»
Μα η μια ορμητική νεροποντή διαδέχεται ανελέητα την άλλη
Πώς τη χαλασμένη «σούπα» να γυρίσουν με τέτοια παραζάλη;
Λένε πως είναι όλα έτοιμα κι από καιρό εν τάξει
Φτου τους, καλέ, κανείς ποτέ μην τους ματιάξει
Ο στόχος είν’ ένας κι όλα τ’ άλλα μια χαμένη ιστορία
Σαν το νεράκι όταν διέξοδο ψάχνει μες στη διαμαρτυρία
Κι όπως λένε χειμώνας είναι και κάνει κρύο
Και πως τώρα πια είναι καιρός για δύο
Μωρέ, για δύο, για τρεις και τέσσερις και για μιλιούνια
Μια και το νερό σταγόνα είναι στον κατακλυσμό από «γουρούνια»!
Αυτή ήταν η δεύτερη συμμετοχή μου στο Δρώμενο της Αριστέας μας από το "Η ζωή είναι ωραία" και έχει ως τίτλο "Χειμωνιάτικα αποτυπώματα"...
Αχ Γλαύκη μου το συζητούσα προχθές! Είπαν για έλλειψη νερού και δεν έχω δει πιο βροχερό χειμώνα...
ΑπάντησηΔιαγραφήΤο δυστυχές βέβαια, είναι ότι υπάρχουν και ανθρώπινες απώλειες και περιουσιών.
Είναι τόσες οι παθογένειες, που αν τις γράψουμε σε ποίημα, θα είναι τόσο μεγάλο που θα μπούμε στο Γκίνες; Μωρέ μήπως το προσπαθήσουμε; χαχα
Πολλά φιλιά Γλαύκη μου και μπράβο για τη ποιητική σου συμμετοχή όλο νόημα.