Ήρθα κι εγώ ν' αφήσω ένα "χειμωνιάτικο αποτύπωμα", τώρα μάλιστα, που είμαστε στη μέση της εποχής. Ένας χειμώνας που δεν έχει κατακλύσει μόνο την φύση, μα κι εκείνος που έχει μπαστακωθεί σε όλη την ανθρωπότητα με μια από τις πιο άγριες μορφές του.
Πλέον μπορούμε να μιλάμε για "βαρυχειμωνιά" στις ψυχές πλήθος ανθρώπων, οι οποίοι λειτουργούν ορμώμενοι από τα πιο ποταπά κίνητρα, με αδιαφορία, επιπολαιότητα και ίσως βασανιστική ανοησία, δημιουργώντας ένα κενό, το οποίο χάσκει τραγικά και τρομακτικά ακάλυπτο.
Όσοι αντιστέκονται σε όλο αυτό έχουν "κλείσει τις κλειδαριές", για να προστατεύσουν όσα πολύτιμα έχουν μέσα τους από τον αδυσώπητο και σαρωτικό "χειμώνα".
Αρχικά, ήθελα να γράψω ελεύθερα και ίσως δίχως συγκεκριμένη χρονική και λογική σειρά, αλλά όπως μου έρχονταν στον νου, όλα εκείνα που θεωρώ ότι είναι υπεύθυνα για την κατάντια του κόσμου. Τελικά επέλεξα να το κάνω πάλι μέσω της μουσικής (τα ακουστικά στο άβατάρ μου δεν είναι τυχαία...).
Ένα τραγούδι που άκουσα έγινε ο καθοδηγητής της σκέψης μου, όμως με μια διαφορετική ματιά. Το θέμα του είναι η αφοσίωση ενός ανθρώπου σ' έναν άλλο μέσα από τα γνήσια συναισθήματα που νιώθει, το οποίο ως στάση έρχεται κόντρα στη συνήθη "ξεπέτα" του σήμερα, στα επιφανειακά συναισθήματα και την αβίαστη καλοπέραση. Κάποτε μια τέτοια αφοσίωση ήταν συχνή, ενώ στην εποχή μας είναι εξαίρεση και σχεδόν κανόνας τα ελαφριά, τα πολύ ελαφριά, να ξεμπερδεύουμε και να μην πολυζοριζόμαστε.
Τώρα θα πείτε τι σχέση έχει το τραγούδι με την κατάσταση του παλαβωμένου και άνευ πυξίδας κόσμου μας, όπου είχα σκοπό να αναφερθώ; Αν προσεγγίσει κανείς τους στίχους του με μεταφορικό τρόπο, μπορεί να δει τις "κλειδαριές" που έχει κλείσει ο άνθρωπος, για να αφήσει έξω κάθε εισβολέα, ο οποίος "δειλά και ύπουλα γλιστρά και καθρέφτες δεν κοιτά". Μένοντας, παράλληλα, πιστός στις αξίες του, σε όσα ονειρεύεται για τον κόσμο που ζει και του στερούν άλλοτε με υποχθόνιο τρόπο κι άλλοτε με ωμή βία.
Διακόπτω τη ροή, λόγω του περιορισμού των λέξεων 😉και δίνω τη συνέχεια στον αναγνώστη, να περάσει στην ακρόαση του μουσικού κομματιού, μα με την μεταφορική ματιά που προείπα...
Μουσική: Γιώργος Σαμπάνης
Στίχοι: Ελεάνα Βραχάλη
Αυτή ήταν η συμμετοχή μου στο Δρώμενο της "γειτονοπούλας" Αριστέας από το "Η ζωή είναι ωραία" και έχει ως τίτλο "Χειμωνιάτικα αποτυπώματα"...
Γλαύκη μου, και εγώ με ακουστικά στα αυτιά, κλείνομαι μέσα στον κόσμο του τραγουδιού σου, που συμβαίνει να το λατρεύω και προσωπικά, τόσο μουσικά όσο και στιχουργικά.
ΑπάντησηΔιαγραφήΔεν είναι χειμώνας αυτό που ζουμε κλιματολογικά. Είναι μια νοσηρή παράλλαξη αυτού που "φτιάξαμε". Όμως ο πραγματικός χειμώνας είναι το σκοτάδι που ο φασισμός θέλει πάλι να τυλίξει την ανθρωπότητα.
Απελπισμένοι από τα οικονομικά τους αδιέξοδα, εξαχρειωμένοι από τη χειραγώγηση των λαών, επιστρέφουν την ιστορία στο 18ο αιώνα.
Και καπου εκεί ανάμεσα και εμείς, ξεχωριστές οντότητες να πελαγοδρομούμε μέσα σε όλο αυτό.
Πάντα ποιοτικές οι αναφορές σου, Γλαύκη μου. Τα σημεία αναφοράς σου. Και το χαίρομαι πολύ να το ξέρεις.
Καλή Κυριακή, κορίτσι μου.
Συνυπογράφω το σχόλιό σου για την κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει ο κόσμος μας. Το μόνο που μπορούμε να κάνουμε αρχικά είναι η διαφύλαξη όσων μας κάνουν ανθρώπους με όλη τη σημασία της λέξης, πάντα ελέγχοντας σε κάποιο βαθμό και τις αδυναμίες μας κι έπειτα να περνάμε σε δράση με τον τρόπο που ο καθένας έχει τη δυνατότητα. Σίγουρα δεν μπορείς να ησυχάσεις όταν ζεις σε τέτοιες συνθήκες. Δεν είναι όλα στα χέρια μας, αλλά μερικά είναι.
ΔιαγραφήΣ' ευχαριστώ θερμότατα, Γιάννη μου, για τα καλά σου λόγια!
Ο παλαβωμένος όπως λες, είναι απόλυτα προβλέψιμος πια. Κι ευθύνη είναι όλων των υπολοίπων, κυρίως της δικής Ευρώπης, που αδυνατεί να αντιδράσει και όλοι τον χαϊδεύουν ασύστολα. Και η βαρυχειμωνιά στις καρδιές των ανθρώπων, έχει αιτία, αλλά δυστυχώς κανένας από αυτούς που κυβερνά δεν θέλει να την δει.
ΑπάντησηΔιαγραφήΤην καλημέρα μου, Γλαύκη!
Ναι, Βασίλη, είναι προβλέψιμος σε μεγάλο βαθμό, όμως γίνεται τελικά ό,τι θέλουν οι έχοντες δύναμη και εξουσία και μάλιστα με εξόφθαλμο τρόπο, που "τυφλώνει" με το στανιό και ακινητοποιεί εντέλει! Η Ευρώπη που δεν αντιδρά είναι ήδη "αιχμάλωτη" στα δικά της οικονομικά συμφέροντα και αδιαφορεί παντελώς για τους λαούς της και ό,τι κάνει είναι για να ρίχνει λίγη στάχτη στα μάτια! Η βαρυχειμωνιά συμφέρει όσο δεν φαντάζεσαι!
ΔιαγραφήΚαλή σου μέρα!
Πάμε πάλι, γιατί πάτησα δημοσίευση, προτού κοιτάξω ένα κείμενο που γράφτηκε με μια ανάσα!
ΑπάντησηΔιαγραφήΩ, μου σύστησες τραγούδι που δεν το γνώριζα!
Νομίζω ότι έχω κι εγώ τέτοιες κλειδαριές, πώς γίνεται αλλιώς σε έναν τόσο παλαβό κόσμο κι έναν τέτοιο βαθύ χειμώνα που βιώνουμε, και όχι κλιματολογικά, βέβαια, ως τώρα. Προσπαθούμε να προστατέψουμε ό,τι έχουμε, με νύχια και με δόντια! Έχω μείνει αποσβολωμένη, το πρώτο δεκαήμερο, με την επικαιρότητα. Χαμένη τόσο πολύ στα προσωπικά μου βασανάκια -που αυτό τον καιρό αγωνίζομαι για να τα φέρω βόλτα και να μην με καταπιούν εντελώς- διαβάζω στο τέλος της ημέρας συνήθως τις ειδήσεις και αναρωτιέμαι, αν είναι καλύτερα για μένα να μείνω ανενημέρωτη τελικά. Μα να στρουθοκαμηλίζω; Δεν μου ταιριάζει! Οπότε για την ώρα προσπαθώ να χωνέψω όλο αυτό που διαδραματίζεται γύρω μας και διεθνώς και να σκεφτώ α τ ο μ ι κ ά -γιατί εγώ πιστεύω στην ανάληψη της ευθύνης που μας αναλογεί. Αν περιμένουμε ομαδικό πνεύμα, σύμπραξη και άλλους να βγάλουν το φίδι από την τρύπα "ζήτω που καήκαμε"! Για αυτό πάμε κατά διαόλου. Γιατί βυθιζόμαστε στον λάθος ατομισμό. Άλλο η αλλαγή που ξεκινάει από το άτομο -και υποστηρίζω εγώ- κι άλλο ο ατομισμός.
Κάνουμε ότι μπορούμε σε προσωπικό επίπεδο. Βοηθάμε τον διπλανό μας. Ξαναθυμόμαστε τους ηθικούς μας κώδικες. Αντιστεκόμαστε σε ό,τι πάει να μας καταπιεί. Χρησιμοποιούμε την νέα τεχνολογία, δεν αφήνουμε να μας χρησιμοποιεί. Συνεχίζουμε αναλογικά και όχι όλα ψηφιακά, γιατί όσο βάζουμε τα χεράκια μας να κάνει το οτιδήποτε (ακόμα και το γράψιμο σε χαρτί με μολύβι) βάζουμε το μυαλό σε λειτουργία!
Γι' αυτό και τελικά συνεχίζουμε τα δρώμενα και τα μπλογκς μας. Αυτά εξάλλου μας έσωσαν την εποχή της κρίσης!
Γλαύκη μου, σε ευχαριστώ και για το δικό σου λιθαράκι!
Σε φιλώ!
Απόλαυσα το σχόλιό σου και δεν έχω κάτι ιδιαίτερο να συμπληρώσω, καθώς συμφωνώ από την αρχή μέχρι το τέλος!
ΔιαγραφήΔύσκολα χωνεύονται όλα τούτα που συμβαίνουν και λυπάμαι που το λέω, όμως θα δούμε ίσως και χειρότερα. Τελειωμό δεν έχει η κατηφόρα... Βέβαια, μέχρι εκεί που θα βρει τεράστιο εμπόδιο και θα φρενάρει η "μπάλα της δυστυχίας"...! Με βάση την ιστορία του ανθρώπου πάντα βρίσκεται αυτό το εμπόδιο με κάποιον τρόπο.
Ως προς το αναλογικό συμφωνώ κι επαυξάνω!
Εμείς σ' ευχαριστούμε, κορίτσι μου, για την ευκαιρία που έδωσες για ακόμη μία φορά!
Φιλιά πολλά και καλή δύναμη στα ζόρικα τρέχοντά σου!
Ένα από τα αγαπημένα μου τραγούδια. Το ακούω σχεδόν κάθε μέρα (παίζει να ακούμε τον ίδιο σταθμό).
ΑπάντησηΔιαγραφήΜε τόση βαρυχειμωνιά πως να μην διπλοκλειδώσουμε τις κλειδαριές; Φοβόμαστε το κρύο και τους ανθρώπους.
Ευχαριστούμε Γλαύκη μου!
Είναι θαυμάσιο τραγούδι! Δεν ξέρω σε ποιον σταθμό αναφέρεσαι, αλλά το συγκεκριμένο το βρήκα στο YouTube, όπου αναζητώ πολύ συχνά τραγούδια για τις αναρτήσεις ή για να ακούσω. Από την άλλη ακούω αρκετούς σταθμούς στο ραδιοφωνάκι στα FM, κάνοντας εργασίες σπιτιού, όπου συναντώ πολλή "κονσέρβα" δυστυχώς, αλλά διάφορα webradios, στα οποία η "κονσέρβα" αποφεύγεται.
ΔιαγραφήΌσο για τις "κλειδαριές" είναι δικαιολογημένες με τόση παγωνιά στους ανθρώπους! Όσα είναι "κλειδωμένα" είναι σημαντικό να χρησιμοποιηθούν ενάντια σε όλο αυτό το κακό με κάποιο τρόπο.
Κι εγώ σ' ευχαριστώ!
Γλαύκη καλημέρα.
ΑπάντησηΔιαγραφήΈθιξες με λίγα λόγια αυτό που ζούμε και δεν φαίνεται στον ορίζοντα να αλλάζει. Αντίθετα επιδεινώνεται η κατάσταση. Και όπως σωστά επισημαίνεις οι δυνάμεις αντίστασης είναι αδύναμες μπροστά στον σαρωτικό χειμώνα που μας περιβάλλει.
Ο φασισμός σε όλο του το μεγαλείο καθημερινά δείχνει τα δόντια του και δεν αντιπαλεύεται με τις παραδοσιακές μεθόδους που μέχρι σήμερα ξέραμε. Ο Τραμπ παίρνει τα πετρέλαια της Βενεζουέλας με τσαμπουκά, και διαμηνύει ότι έπεται και συνέχεια..
Η Ευρωπαϊκή Ένωση υποτάσσεται στη Γερμανόφιλη πολιτική και οι ουραγοί της Ένωσης, εμείς σαν χώρα, εκλιπαρούμε να έχουμε λίγα ψίχουλα να την βγάλουμε και φέτος.
Στη χώρα μας τα αυτονόητα να έχει κάποιος δουλειά, σπίτι, μισθό που να ζει οικογένεια, υγειονομικές υπηρεσίες, δικαιοσύνη δεν υπάρχουν..
(και να αμπαρωθούμε, και να διπλοκλειδώσουμε μας παρακολουθεί ..ο Ίλον Μασκ)
Τάσο, και οι άλλοι με τσαμπουκά κάνουν ό,τι κάνουν, αλλά είναι ευγενικά καλυμμένος, ενώ ο Τραμπ είναι ο Κόναν ο Βάρβαρος με σύνθημα από τα "μαλλιά και στη σπηλιά" χωρίς δεύτερη κουβέντα ή "το παίζω τρελός και αναφορά δε δίνω". Εκεί, αρχικά, οι πολίτες μένουν με ανοιχτό το στόμα και σηκώνουν τα χέρια ψηλά, όμως ευτυχώς υπάρχουν ακόμα αντανακλαστικά, διότι δεν είναι όλοι βαρεμένοι ή αποχαυνωμένοι.
ΔιαγραφήΗ Ευρωπαϊκή Ένωση είναι σχετικά τελειωμένη και δεν ξέρω πώς θα σωθεί, για να έχουν και οι πολίτες ένα κάποιο στήριγμα.
Στη χώρα μας ζούμε μια εξευτελιστική βρώμα με μπόλικο τίποτα και όλα πουλημένα εκεί που πέφτει το χρήμα. Όλα τα άλλα είναι πασατέμπος στο στόμα όσων παρακολουθούν το θέαμα τρίβοντας χαιρέκακα τα χέρια τους.
Ο Ίλον μπορεί να παρακολουθεί τα πάντα όπως και άλλοι, όμως υπάρχουν πράγματα που δεν μπορούν να παρακολουθήσουν (μέχρι στιγμής πάντα) και σ' αυτά βρίσκεται το φως για το μέλλον. Γι' αυτό και οι "κλειδαριές" που αναφέρω...!
Να είσαι καλά!
Πολύ όμορφη και ιδιαίτερη η συμμετοχή σου στο δρώμενο της Αριστέας, Γλαύκη μου, οι παραλληλισμοί σου καίριοι και πραγματικά με έκανες να προβληματιστώ, με την καλή έννοια πάντα. Το τραγούδι δεν το γνώριζα. Μου άρεσε, όμως. Είσαι σαΐνι στις μουσικές επιλογές (όχι ότι στα υπόλοιπα υστερείς).
ΑπάντησηΔιαγραφήΝα έχεις ένα όμορφο υπόλοιπο Κυριακής και μια όμορφη εβδομάδα.
Φιλάκια πολλά
Πίπη μου, σ' ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια!
ΔιαγραφήΗ μουσική με έχει κερδίσει τα τελευταία χρόνια κι έχω στραφεί πολύ περισσότερο σε αυτή, γιατί την έχω βρει ως έναν καλό δίαυλο μεταφοράς της σκέψης μου, όπως και αντίστροφα μου μεταφέρει εκείνη τα δικά της μηνύματα μα ακόμη περισσότερο την παρέα για ηρεμία και έμπνευση.
Ίσως να με κούρασαν οι πολλές κουβέντες - και πίστεψε με έχω κάνει πάρα πολλές...!
Σε φιλώ!
Καλησπέρα Γλαύκη μου,
ΑπάντησηΔιαγραφήΤι να κάνουμε, κλειδώνουμε, να διαφυλάξουμε κάτι σε αυτόν τον τρελό κόσμο, με τη φουριόζα πραγματικότητα του.
Και αντιστεκόμαστε όσο μπορούμε, στο "σκοτάδι" της εποχής. Με καλή μουσική, απλές αλλά όμορφες στιγμές και ό,τι γεμίζει τον καθένα. Πάνω απ' όλα να σώσουμε την ψυχή και την ανθρωπιά μας και να κρατάμε μια ελπίδα για πυξίδα.
Πολλά φιλιά. Καλό απόγευμα! :)
Γλαύκη μου για πάρα πάρα πολλά χρόνια είχα επιλέξει, να ζω σε ένα ροζ συννεφάκι, παρόλα όσα δεινά πέρασαν από πάνω μας. Κλείδωνα απ έξω ότι με χαλούσε και έλεγα όχι δεν θα ήθελα τα παιδιά και τα εγγόνια μου να ζήσουν σε έναν τέτοιο κόσμο. Όχι ότι δεν ήξερα τι γινόταν στον κόσμο!
ΑπάντησηΔιαγραφήΓια μένα, δεν φταίνε τα παιδιά που έχουν γίνει βίαια, γιατί κάτι θα κρύβεται πίσω από αυτήν την παραβατικότητα των παιδιών, τα προβλήματα είναι εκείνα που θα κατά βάθος διαλύουν τις οικογένειες.
Όμως άρχισα να φοβάμαι γιατί έχει αρχίσει να έχει ρωγμές το συννεφάκι μου και να γκριζάρει. Ναι το ξέρω ποτέ δεν σταμάτησαν οι πόλεμοι είτε για πετρέλαια είτε γιατί του ήρθε του άλλου να κατακτήσει τον κόσμο σκοτώνοντας και λεηλατώντας την ελευθερία των ανθρώπων. Ποιος νοήμων άνθρωπος δεν θα λυπόταν για όλο αυτό, βλέποντας και σήμερα τι συμβαίνει. Η κατρακύλα δεν έχει τέλος.
Και ξέρεις Γλαύκη μου; Δεν βλέπω πουθενά, μια αχτίδα φωτός προς το παρόν. Εκτός οι γενιές που έρχονται να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους και να αλλάξουν τα πράγματα προς όφελος του ανθρώπινου είδους. ΕΊΘΕ!
Το τραγούδι είπε με τον δικό του τρόπο αυτό που λίγο πολύ θέλουμε όλοι.
Εξαιρετική η συμμετοχή σου. Να είσαι καλά. Την αγάπη μου! 🧡
Αν μπορούσαμε να αλλάξουμε τον τρόπο θέασης του κόσμου ξεκινώντας από μας και φτάνοντας στο ¨όλοι μαζί¨, θα μπορούσε να είναι η κινητήρια δύναμη της αλλαγής. Δυστυχώς είμαστε στα πολύ πίσω ακόμα, στις παλιές κατεστημένες αντιλήψεις, στο διεφθαρμένο συντηρητισμό που θεωρεί κάθε εκτροπή της δημοκρατίας, νομιμότητα. Πως μπορούμε να σταθούμε σ’ αυτόν τον κόσμο της φθοράς; Δεν υπάρχουν εύκολες απαντήσεις. Ίσως γιατί ο άνθρωπος όταν επιβιώνει, ξεχνά και συγχωρεί. Ίσως η ελπίδα και η πίστη στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια υπάρχει σε άλλη κοινωνία.
ΑπάντησηΔιαγραφήΓλαυκη μου να είσαι καλά! Η μουσική, η καλή μουσική είναι από τα ελάχιστα καλά που μας απόμειναν!
Καλή εβδομάδα!
"Κι είπα εκατό φορές πως κανένας δε θα μπει μες στη ζωή μου"...
ΑπάντησηΔιαγραφήΓλαύκη μου, συνυπογράφω τις αγωνιώδεις διαπιστώσεις σου που είναι κοινές στη μικρή μας μπλογκο-κοινότητα. Αν μπορούσα να συμπληρώσω -μουσικά- τις σκέψεις σου, θα ήταν με τους στίχους του Αγγελάκα:
"Θα πάω να χτίσω μια φωλιά στον ουρανό
Θα κατεβαίνω μόνο αν θέλω να γελάσω
Σιγά μην κλάψω σιγά μη φοβηθώ"...
Γιατί η εποχή που διανύουμε, μάς θέλει να μείνουμε όρθιοι. Κι ας είμαστε μικροί, πολύ μικροί, για να την αλλάξουμε. Να μην μεταλαχτούμε εμείς, είναι το θέμα. Να μην γίνουμε "Ρινόκεροι", κατά τον Ιονέσκο.
Καλή εβδομάδα να έχεις!
Δυνατά είπες ό,τι οι περισσότεροι σκεφτόμαστε. Σίγουρα όλα όσα συμβαίνουν μας αφήνουν απελπισμένους. Η μουσική σου παρηγορεί, κι εμείς πρέπει να βρούμε τρόπο αντίδρασης
ΑπάντησηΔιαγραφήΚαλό σου βράδυ Γλαύκη μου