Έφτασαν και τα φετινά γενέθλια του "μικρού καφέ" εδώ. Κλείνει τα 11 του χρόνια και πλέον θεωρείται "πρώιμος έφηβος" (μπορεί και να λειτουργεί ως τέτοιος)! Ειλικρινά δεν το περίμενα ότι θα έφτανα να γράφω ακόμα στο ιστολόγιο μετά τόσα χρόνια! Αναρωτιέμαι, μάλιστα, πώς πέρασαν έτσι, σαν αστραπή! Όπως "αστραπές" απανωτές είναι όσα συνέβησαν στην προσωπική μου ζωή μα στον τόπο μας και στον κόσμο κατά τη διάρκεια αυτών των ετών. Μακάρι να αντιλαμβανόμαστε βαθιά την ταχύτατη πορεία του χρόνου δίχως γυρισμό, καθώς τότε πολλά ίσως θα ήταν διαφορετικά...
Φυσικά και τούτο το γενέθλιο έτος θα εορταστεί με μουσική όπως και πέρσι μα με κάποια παραλλαγή. Την περασμένη χρονιά, είχα επιλέξει μερικές διασκευές γνωστών τραγουδιών ξένης μουσικής. Τώρα όλα θα κινηθούν γύρω από ένα ελληνικό τραγούδι και κάποιες από τις εκτελέσεις που έχουν γίνει πέρα από την αρχική. Το συγκεκριμένο μουσικό κομμάτι είναι πολύ παλιό και δεν είχε τύχει να το ακούσω μέχρι σήμερα (μη "βαρέσετε" και πείτε "ντροπή μου", αφού... συμβαίνουν κι αυτά)!
Ήθελα τις τελευταίες μέρες να ετοιμάσω μια ανάρτηση με εντελώς άσχετο θέμα και έψαχνα (όπως συνηθίζω) ένα τραγούδι του Φάμελλου (όχι αυτού από το γνωστό κόμμα - της συμφοράς), αλλά του τραγουδοποιού, του Μανώλη. Μέσα στο ψαχτήρι, λοιπόν, άκουσα και το "Ας ερχόσουν για λίγο". Είδα ότι δεν ήταν δικό του και αναζήτησα το αρχικό κι έπειτα άλλες ερμηνείες, με αποτέλεσμα να κάνω ένα μικρό μουσικό ταξίδι... Τότε ήρθε και η ιδέα αυτής της εορταστικής ανάρτησης.
Το τραγούδι ερμηνεύτηκε για πρώτη φορά από τη Δανάη Στρατηγοπούλου σε στίχους του Μίμη Τραϊφόρου και μουσική του Μιχάλη Σουγιούλ. Λένε, επίσης, ότι τους στίχους έγραψε ο Τραϊφόρος από νοσταλγία για τη Σοφία Βέμπο την εποχή που απουσίαζε στην Αμερική (1945-1947). Τελικά δεν τραγουδήθηκε από εκείνη μα από τη Στρατηγοπούλου και πολλούς άλλους μέχρι σήμερα.
Ακολουθούν οι δικές μου επιλογές και όποιος επιθυμεί ας σημειώσει σε σχόλιο ποιο ή ποια από αυτές θεωρεί ότι του ταιριάζει ή είναι καλύτερη ερμηνευτικά ή ως μουσική απόδοση. Την προσωπική μου προτίμηση θα αναφέρω σε κάποιο σχόλιο.
Πάμε πρώτα με την αρχική:
Και επειδή η μουσική του Σουγιούλ είναι στον ρυθμό του τάγκο, ας θυμόμαστε κάπου κάπου την αξία γενικά του χορού, μια και τον έχουμε ξεχασμένο...
Εξάλλου, όπως μας λέει η Μάγια Αγγέλου (Αφροαμερικανίδα ποιήτρια): "Όλα στο σύμπαν έχουν ένα ρυθμό, όλα χορεύουν"!
Επίσης, η Μία Μάικλς (Αμερικανίδα χορογράφος) τονίζει ότι: "Αν χορεύεις με την καρδιά σου, το σώμα σου θα ακολουθήσει"! Τούτο για όσους ανησυχούν ότι δε θα τα καταφέρουν ή δεν μπορούν!
Και ο Φρεντ Αστέρ έρχεται να συμπληρώσει για τους τελειομανείς και μόνο...: "Κάνε το μέγιστο, καν' το σωστά και με στυλ"!
Θα προσθέσω και ένα ακόμα του Πωλ Βαλερύ (Γάλλος ποιητής) που μου άρεσε, με την ευκαιρία των δρώμενων (ποιητικών και μη): "Η ποίηση είναι για τον πεζό λόγο ό,τι είναι ο χορός για το περπάτημα"!
Να ευχηθώ Γλαύκη, να συνεχίσεις να γράφεις, εδώ σε αυτήν τη γειτονιά, για πολλά πολλά χρόνια ακόμα!
ΑπάντησηΔιαγραφήΣ' ευχαριστώ πολύ, Βασίλη!
ΔιαγραφήΌσο το νιώθω ως ανάγκη θα το κάνω. Ο καιρός θα δείξει.
Καλή εβδομάδα να έχεις!
Χρόνια πολλά στο μπλογκοσπιτάκι σου, Γλαύκη μου! Να συνεχίσεις να έχεις τη διάθεση να το γεμίζεις με ό,τι νιώθεις ότι θέλεις να μοιραστείς.
ΑπάντησηΔιαγραφήΠολύ ωραίο το τραγούδι που επέλεξες, εγώ το γνώριζα. Είμαι από αυτούς που κολλάνε στην πρώτη εκτέλεση και μετά δύσκολα μπορούν να ακούσουν κάτι διαφορετικό. Όμως, τις άκουσα τις διαφορετικές εκδοχές που ανάρτησες. Ως καλύτερη, φυσικά, επιλέγω την αρχική. Η επόμενη που μου άρεσε ήταν η τελευταία, που νομίζω ότι είναι πιο κοντά στην αρχική εκτέλεση. Η εκτέλεση της Αρλέτας, πιο "εσωτερική", στο γνωστό της στυλ, η εκτέλεση της Τσανακλίδου λίγο πιο κοντά στο ορίτζιναλ, αλλά με το τόσο χαρακτηριστικό της τρέμουλο, λίγο πιο σύγχρονη, πολύ πιο σύγχρονη αυτή του Φάμελλου, αλλά όμορφη επίσης.
Όσο για το χορό, συμφωνώ με την φράση του Βαλερύ, την έχω σκεφτεί και εγώ κάποτε, και, ως κάποια που χορεύει από μικρό παιδί έχω να πω ότι ο χορός είναι για όλους και αποτελεί ένα μεγάλο ατού στις αποσκευές της ζωής μας.
Φιλάκια πολλά, και του χρόνου
Σ΄ευχαριστώ πάρα πολύ, Πίπη μου, για τα ζεστά σου λόγια και τον αναλυτικό σχολιασμό σου για κάθε τραγούδι! Συμφωνώ απόλυτα! Το πρωτότυπο είναι θαυμάσιο, μα επιλέγω και το τελευταίο για την εξαιρετική ενορχήστρωση! Του Φάμελλου μου αρέσει το μέρος της σύνθεσης που το κάνει σύγχρονο και ευχάριστο στο άκουσμα. Της Αρλέτας δεν μου αρέσει ιδιαίτερα και της Τσανακλίδου αγαπώ την ερμηνεία, όμως δεν θα το άκουγα επαναλαμβανόμενα.
ΔιαγραφήΩς προς τον χορό θεωρώ ότι έχεις κάνει το ιδανικό, γιατί ο χορός σε μεταφέρει σε άλλα επίπεδα ψυχικά, σωματικά και πνευματικά. Κάτι που αγαπούσα πολύ από παιδί, αλλά ποτέ δεν ασχολήθηκα συστηματικά.
Να είσαι καλά!
Χρόνια πολλά στη διαδικτυακή σου γωνιά! Πέρασαν 11 χρόνια, ρε θηρίο;
ΑπάντησηΔιαγραφήΜακράν για μένα η ερμηνεία από τη Δανάη Στρατηγοπούλου είναι αξεπέραστη. Καταρχάς, είναι σαν να ακούς άλλο τραγούδι με τις επόμενες εκτελέσεις/ερμηνείες! Βέβαια, έχουν προσθέσει τη δική τους σφραγίδα ( ιδίως η Αρλέτα και η Τσανακλίδου) και το έκαναν δικό τους!
Πολύ ωραία (κι) αυτή η ιδέα σου! Χεχε! Αμ, τσάμπα έχει τα ακουστικά σου το άβατάρ σου; 😜
Φιλάκια πολλά, κοριτσάρα!
♥
Μωρέ πέρασαν και είδηση δεν πήρα! Όλα μου μοιάζουν σαν χθες. Ίσως γιατί ήταν πολλές και έντονες οι καταστάσεις στη διάρκεια όλων αυτών των χρόνων!
ΔιαγραφήΠράγματι, οι άλλες ερμηνείες δημιουργούν ένα άλλο τραγούδι. Κι εγώ προτιμώ το πρωτότυπο και το τελευταίο που είναι πιο κοντά στο αρχικό και γιατί μου αρέσει η μουσική του.
Τα ακουστικά στο άβαταρ, όπως είπα κι εγώ δεν είναι διόλου τυχαία, καθώς ασχολούμαι πολύ με τη μουσική που με βοηθά σε πολλά επίπεδα και το κάνω πολύ κέφι. Φυσικά, τα ακουστικά έχουν κι άλλο συμβολισμό... που είναι σα να λέω: "Έξω από την παράγκα μου όλο το αληταριό!" :))
Σ' ευχαριστώ πάρα πολύ, Αριστέα μου, για τον πολύτιμο χρόνο που μου αφιέρωσες!
Φιλιά πολλά!
Γλαύκη μου, καλή μου φίλη. Συνοδοιπόρισσα χρόνια τώρα σε αυτά τα πανέμορφα μονοπάτια των σελίδων μας. Θυμάμαι την αρχή, την πρώτη μέρα από το μπλογκ σου. Ναι, κορίτσι μου. Σαν σήμερα! Σαν να είναι τώρα. Τις κουβέντες που κάναμε για τη μορφή του.
ΑπάντησηΔιαγραφήΝα το που ταξίδεψε, χρόνια 11, γεμάτα ομορφιά, μουσική, σκέψεις και ένα θησαυρό από συναισθήματα. Το αγάπησα, το αγαπώ και το ακολουθώ αχώριστα. Να πω λοιπόν τα χρόνια μου πολλά, με την καρδιά μου, κοπέλα μου.
Αχ τώρα με χτύπησες σε πολύ νοσταλγική φλέβα. Λάτρεψα αυτό το τραγούδι από τον πατέρα μου, που είχε τις παλιές μαγνητοταινίες (τις τεράστιες, τις πρόλαβες;). Το αγάπησα και αποτυπώθηκε μέσα μου άσβηστη μνήμη. Πάμε να ακούσουμε και τα άλλα.
Απίστευτη μυσταγωγία η φωνή και η εκτέλεση της Αρλέτας, πάντα ανατριχιάζει η υφή της φωνής της, λες και έρχεται από τα βάθη μιας καρδιάς.
Η εκτέλεση της Τσανακλίδου, ακουμπάει το πρωτότυπο, με χαλάει λίγο η ενορχήστρωση.
Αν και επιφυλακτικός στις διασκευές των παλιών τραγουδιών, θεωρώ αυτήν του Φάμελου, πολύ καλή και "σεβάσμια".
Τελευταία και αξιέπαινε η εκτέλεση των Athens tango ensemble. Είναι πολύ μεγάλο θέμα, σύγχρονα γκρουπ να συνεχίζουν να κρατούν στη ζωή τέτοιες μελωδίες. Εξαιρετική.
Για λόγους συναισθηματικούς, κρατώ το πρωτότυπο, Γλαύκη μου με την τεράστια Δανάη στην καρδιά μου.
Ας είσαι καλά με τους θησαυρούς που μας δίνεις, γλυκιά μου.
Καταρχάς, δεν έχω λόγια για τις ευχές σου μα και την αδιάλειπτη και θερμή παρουσία σου εδώ όλα αυτά τα χρόνια!!! Στηρίζεις όσο κανένας ετούτο τον χώρο και είμαι ειλικρινά ευγνώμων!
ΔιαγραφήΩς προς τον ενδελεχή σχολιασμό σου σ' ευχαριστώ από καρδιάς και συμφωνώ πως το πρωτότυπο είναι ξεχωριστό και μιλάει απευθείας στην ψυχή! Για τα υπόλοιπα γράφω παραπάνω στα άλλα σχόλια και δεν επαναλαμβάνω, για να μην κουράζω.
Όσο για τις μαγνητοταινίες που αναφέρεις δεν τις πρόλαβα και δεν ξέρω πώς είναι, αλλά θα ψάξω, για να μη μου λείπει η γνώση! Τα 45αρια δισκάκια πρόλαβα, διότι είχαν κάποιοι θείοι. Οι γονείς μόνο ραδιόφωνο χρησιμοποιούσαν, αφού οι προτεραιότητες ήταν άλλες. Όταν φτάσαμε στην εφηβεία εγώ και ο αδερφός μου αγοράζαμε κασέτες και δίσκους και λίγο πιο μετά τα CD.
Και πάλι σ' ευχαριστώ θερμότατα για όλα!
Καλή εβδομάδα!
Χρόνια του πολλά! Μεγάαλο να γίνει με άσπρα μαλλιά. Να χαρίζει τέρψη ψυχής, γνώση, χαμόγελα, αφορμές για σκέψεις, συναίσθημα, ευαισθησία, κραυγή διαμαρτυρίας και ειλικρίνεια. Όλα αυτά κι άλλα τόσα Γλαύκη μου σε μια επιτυχημένη πορεία πολλών -πολλών χρόνων!
ΑπάντησηΔιαγραφήΝα είσαι καλά, να καμαρώνεις!
Καλό βράδυ! Καλή εβδομάδα!
Υ/γ Δανάη...δαγκωτό!
Και με ταχύτατη ανταπόκριση στα σχόλια...χαχα!
ΔιαγραφήΣυνέβη να είμαι εδώ και να απαντώ ήδη σε σχόλιο άλλης ανάρτησης, οπότε...:))
Απολαμβάνω το σχόλιό σου! Για όλα αυτά που αναφέρεις προσπαθώ τόσα χρόνια στο ιστολόγιο χωρίς να ξέρω σε τι βαθμό τα καταφέρνω, όμως όπως και να έχει χαίρομαι τη διαδικασία και ακόμα θέλω να το κάνω.
Σ' ευχαριστώ από την καρδιά μου!
Γελάω με την επιλογή σου στο υστερόγραφο (με την οποία συμφωνώ φυσικά)!
Καλή εβδομάδα να έχεις!
Γλαύκη μου χρόνια πολλά με όλα τα καλά (έμπνευση, δημιουργικότητα, επιτυχίες, κτλ) στην όμορφη διαδικτυακή σου γωνιά. Και φυσικά εύχομαι και για εσένα τα καλύτερα.
ΑπάντησηΔιαγραφήΠολύ όμορφο τραγούδι επέλεξες, κάθε version έχει να προσθέσει κάτι δικό της. Μου αρέσουν όλες, ανάλογα την ώρα και διαφορετική.
Μου αρέσει και η εκτέλεση του τραγουδιού απο Τσανακλίδου, αλλά και από Μαρίζα Ρίζου που δεν έχει βέβαια "καθαρό ήχο" γιατί είναι από ηχογραφήσεις!
Πολλά εορταστικά φιλιά και αμέτρητες ευχές -αν και διαδικτυακές- θερμές!
Σ' ευχαριστώ πάρα πολύ, Μαρίνα μου!
ΔιαγραφήΣίγουρα όλες οι εκτελέσεις του τραγουδιού είναι ξεχωριστές και δεν το έχουν κακοποιήσει και η καθεμία δίνει το στίγμα της. Από εκεί κι έπειτα είναι θέμα γούστου ποιο θα ακούσει ο καθένας.
Όσο για τις ευχές ακόμα και διαδικτυακές δεν χάνουν ούτε τη θερμότητά τους ούτε τη γνησιότητά τους. Η πρόθεση του άλλου πάντα έχει σημασία και το ότι σε έχει σκεφτεί!
Καλή εβδομάδα να έχεις!