Παρασκευή, 27 Ιανουαρίου 2017

Το νερό δεν αντιστέκεται


[…] «Το νερό δεν αντιστέκεται. Το νερό ρέει.

Όταν βουτάς το χέρι σου μέσα του, το μόνο που νιώθεις είναι ένα χάδι. Το νερό δεν είναι συμπαγής τοίχος, δεν θα σου σταθεί εμπόδιο.

Όμως πάντοτε κυλά προς την κατεύθυνση που επιλέγει αυτό και τίποτε τελικά δεν μπορεί να του αντισταθεί.

Το νερό είναι υπομονετικό. Καθώς το νερό στάζει σταδιακά σιγοτρώει το βράχο. Να το θυμάσαι αυτό παιδί μου.

Να θυμάσαι ότι είσαι κατά το ήμισυ νερό. Αν δεν μπορείς να αποφύγεις ένα εμπόδιο, παρέκαμψέ το. 
Αυτό κάνει το νερό.» […]

                                                                     Πηγή: Μυθοπλασίες και Αφηγήσεις 










  

10 σχόλια:

  1. Είμαι λάτρης του υγρού στοιχείου!!!

    Καλημέρα Γλαύκη μου ♥

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κι εμένα με συναρπάζει!
      Καλό Σαββατοκύριακο, Ελένη μου!

      Διαγραφή
  2. "Καθώς το νερό στάζει σταδιακά σιγοτρώει το βράχο".
    Θα το θυμάμαι αυτό Γλαύκη μου.
    Καλό Σαββατόβραδο♥

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Θα πρέπει να αποτελεί σημείο αναφοράς κι ένα μεγάλο μάθημα και για μένα, διότι είμαι αρκετά παρορμητική και κάποιες στιγμές ιδιάιτερα ανυπόμονη...
      Καλά να περνάς, Μαρία μου!

      Διαγραφή
  3. Νερό:Στοιχείο της ζωής.....! και ως ...Καρκίνος, ζώδιο του νερού Γλαύκη μου.
    Πολλές καλησπέρες.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εσύ στο στοιχείο, λοιπόν, Γιάννη, οπότε γνωρίζεις από πρώτο χέρι τα όσα αναφέρονται στο κείμενο! Αν και είναι χρήσιμα σε όλους μας κάποια από αυτά...
      Καλησπέρα και να περνάς όμορφα!

      Διαγραφή
  4. Ονειρεύομαι νερά (σαν την Βλαχοπούλου!) Καλή εβδομάδα :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Προς το παρόν ας αρκεστούμε στο όνειρο...:))

      Διαγραφή
  5. Θυμήθηκα ένα ποίημα, που μου άρεσε πολύ και το είχα μάθει απ' έξω, στο δημοτικό: Ο βράχος και το κύμα, του Βαλαωρίτη.
    "Κύμα, τι θέλεις από με και τι με φοβερίζεις;
    Ποιος είσαι συ κι ετόλμησες, αντί να με δροσίζεις,
    αντί με το τραγούδι σου τον ύπνο μου να ευφραίνεις
    και με τα κρύα σου νερά τη φτέρνα μου να πλένεις,
    εμπρός μου στέκεις φοβερό, μ' αφρούς στεφανωμένο;

    Όποιος κι αν είσαι, μάθε το: εύκολα δεν πεθαίνω"!!!

    Καλό μήνα, Γλαύκη μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν το γνώριζα το συγκεκριμένο ποίημα...
      Όμως το χάρηκα και πήρα λίγη από τη φρεσκάδα του λόγου του!
      Να είσαι καλά, Αλεξάνδρα μου, και καλό σου μήνα!

      Διαγραφή

Σε ευχαριστώ που αφιέρωσες χρόνο να διαβάσεις τις σκέψεις μου.