Άλλος ένας χρόνος έφυγε κι ένας ακόμα ήρθε να μας βρει, ποιος ξέρει σε ποια φάση τον καθέναν μας...
Πάντα με μια σκια μελαγχολίας γίνεται αυτή η μετάβαση, για όσα τρυφερά ή σκληρά αφήσαμε πίσω και όσα άγνωστα, κι απρόβλεπτα ίσως, μάς περιμένουν παρακάτω, στο ταξίδι που μας έχει οριστεί.
Δεν θα πολυλογήσω, για να κάνω ποδαρικό στη νέα χρονιά με λιγότερα λόγια και περισσότερες πράξεις. Όσα θέλω να ευχηθώ σε όλους μας, έρχονται μέσα από τις ευχές που έγραψε το 1974 σε μια κάρτα του ο Νικηφόρος Βρεττάκος, ο πολυαγαπημένος μου ποιητής:
" ...Νά γίνει τό ὄνειρο:
Ν’ ἀνατείλουν δυό ἥλιοι μαζί στό στερέωμα. Ὁ ἕνας τους
μές ἀπ’ τήν ἄβυσσο τοῦ διαστήματος ὅπως πάντα,
μές ἀπ’ τήν ἄβυσσο τοῦ διαστήματος ὅπως πάντα,
κι ὁ δεύτερος μές ἀπό τήν ἀνθρώπινη ἄβυσσο…
Ἄς ζητήσουμε λίγα ἀπό τό νέο χρόνο.
Ἄς ζητήσουμε λίγα ἀπό τό νέο χρόνο.
Τήν καλή αντάμωση μόνο.
Ευχές. "
Ευχές. "
Κι από μένα κάτι περισσότερο:
Καλή αντάμωση και θαυματουργή ένωση των αντιθέτων, για να κάνει ένα βήμα προς το όνειρο η ανθρωπότητα...
Καλή Χρονιά!










