Επανέρχομαι σε ένα θέμα που είχα αναρτήσει πριν από περίπου δέκα χρόνια, το οποίο είναι διακαής πόθος του ανθρώπου. Κι αυτό είναι η ευτυχία. Αυτή την φορά δε θα γράψω τις δικές μου σκέψεις , όπως έκανα τότε, αλλά θα έχω ακόμη μία αναδημοσίευση (μετά την προηγούμενη ανάρτηση), γιατί βρήκα τυχαία το κείμενο και μου άρεσε ιδιαίτερα. Κι έχει τόσο δίκιο μέσα από τα λεγόμενά του!
Η ευτυχία είναι το ταξίδι, όχι ο προορισμός
" Πείθουμε τον εαυτό μας ότι η ζωή μας θα γίνει καλύτερη όταν μεγαλώσουμε, όταν βρούμε καλή δουλειά, όταν παντρευτούμε, όταν κάνουμε παιδιά. Τότε απογοητευόμαστε γιατί τα παιδιά δεν είναι αρκετά μεγάλα, οπότε θα είμαστε πιο ευτυχισμένοι όταν μεγαλώσουν.
Μετά από αυτό, απογοητευόμαστε γιατί αντιμετωπίζουμε τα προβλήματα της εφηβείας των παιδιών. Είμαστε βέβαιοι ότι θα γίνουμε ευτυχισμένοι όταν ξεπεράσουν τα παιδιά αυτό το στάδιο. Στην συνέχεια, πιστεύουμε ότι η ζωή μας θα είναι πλήρης όταν αποκτήσουμε καλύτερο αυτοκίνητο ή σπίτι, όταν πάρουμε προαγωγή, όταν είμαστε σε θέση να πάμε πολυτελείς διακοπές, όταν συνταξιοδοτηθούμε κλπ
Η πραγματικότητα είναι ότι δεν υπάρχει καλύτερη στιγμή για να είμαστε ευτυχισμένοι από ό, τι τώρα. Αν όχι τώρα, πότε; Η ζωή μας θα είναι πάντα γεμάτη προκλήσεις. Είναι καλύτερο να πείσουμε τον εαυτό μας και να αποφασίσουμε να είμαστε ευτυχισμένοι έτσι κι αλλιώς. Ο χρόνος δεν περιμένει κανέναν.
Μετά από αυτό, απογοητευόμαστε γιατί αντιμετωπίζουμε τα προβλήματα της εφηβείας των παιδιών. Είμαστε βέβαιοι ότι θα γίνουμε ευτυχισμένοι όταν ξεπεράσουν τα παιδιά αυτό το στάδιο. Στην συνέχεια, πιστεύουμε ότι η ζωή μας θα είναι πλήρης όταν αποκτήσουμε καλύτερο αυτοκίνητο ή σπίτι, όταν πάρουμε προαγωγή, όταν είμαστε σε θέση να πάμε πολυτελείς διακοπές, όταν συνταξιοδοτηθούμε κλπ
Η πραγματικότητα είναι ότι δεν υπάρχει καλύτερη στιγμή για να είμαστε ευτυχισμένοι από ό, τι τώρα. Αν όχι τώρα, πότε; Η ζωή μας θα είναι πάντα γεμάτη προκλήσεις. Είναι καλύτερο να πείσουμε τον εαυτό μας και να αποφασίσουμε να είμαστε ευτυχισμένοι έτσι κι αλλιώς. Ο χρόνος δεν περιμένει κανέναν.
Αλλιώς, καταλήγουμε να τηρούμε στάση αναμονής …
Μέχρι το δάνειο να αποπληρωθεί.
Έως ότου πάρουμε καινούργιο αυτοκίνητο.
Έως ότου πάρουμε καινούργιο σπίτι
Μέχρι να χάσουμε 10 κιλά.
Μέχρι να κερδίσουμε 100.000 ευρώ.
Μέχρι να παντρευτούμε.
Μέχρι να πάρουμε διαζύγιο.
Μέχρι να κάνουμε παιδιά.
Μέχρι τα παιδιά να πάνε στο σχολείο.
Μέχρι να τελειώσουν το σχολείο.
Μέχρι να φύγουν από το σπίτι.
Μέχρι να πάρουμε αύξηση.
Μέχρι να συνταξιοδοτηθούμε.
Μέχρι το Καλοκαίρι.
Μέχρι την Άνοιξη.
Μέχρι το Χειμώνα.
Μέχρι το Φθινόπωρο.
Μέχρι να περάσει η οικονομική κρίση.
Μέχρι να πεθάνουμε.
Μέχρι το δάνειο να αποπληρωθεί.
Έως ότου πάρουμε καινούργιο αυτοκίνητο.
Έως ότου πάρουμε καινούργιο σπίτι
Μέχρι να χάσουμε 10 κιλά.
Μέχρι να κερδίσουμε 100.000 ευρώ.
Μέχρι να παντρευτούμε.
Μέχρι να πάρουμε διαζύγιο.
Μέχρι να κάνουμε παιδιά.
Μέχρι τα παιδιά να πάνε στο σχολείο.
Μέχρι να τελειώσουν το σχολείο.
Μέχρι να φύγουν από το σπίτι.
Μέχρι να πάρουμε αύξηση.
Μέχρι να συνταξιοδοτηθούμε.
Μέχρι το Καλοκαίρι.
Μέχρι την Άνοιξη.
Μέχρι το Χειμώνα.
Μέχρι το Φθινόπωρο.
Μέχρι να περάσει η οικονομική κρίση.
Μέχρι να πεθάνουμε.
Δεν υπάρχει καλύτερος χρόνος από τώρα για να είναι κάποιος ευτυχισμένος.
Η ευτυχία είναι το ταξίδι, όχι ο προορισμός.
Οπότε, εργαστείτε σαν να μην χρειάζεστε τα χρήματα, ερωτευτείτε σαν να μην πρόκειται να πληγωθείτε και χορέψτε σαν να μην σας κοιτάζει κανείς."
Η ευτυχία είναι το ταξίδι, όχι ο προορισμός.
Οπότε, εργαστείτε σαν να μην χρειάζεστε τα χρήματα, ερωτευτείτε σαν να μην πρόκειται να πληγωθείτε και χορέψτε σαν να μην σας κοιτάζει κανείς."
Μέχρι, μέχρι, μέχρι.... μέχρι να γίνουν όλα αυτά τα μαξιμαλιστικά σχέδια, τότε ...τέλος χρόνου.
ΑπάντησηΔιαγραφήΔυστυχώς ο τρέχων τρόπος σκέψης για το σύγχρονο άνθρωπο, τον οδηγεί να αφαιλρεί τη μαγεία του σημερα και τη σημασία της στιγμής.
Γινόμαστε ...πελάτες στα πάντα και χάνουμε την ουσία.
Πολύ δυνατό θέμα, Γλαύκη μου.
Την καλησπέρα μου, κορίτσι μου.
Ακριβώς, Γιάννη, έχει εκλείψει η μαγεία του σήμερα και της στιγμής. Πελάτες, τουρίστες στην ίδια μας τη ζωή κι έπειτα τελειώσαμε και δεν αντιλαμβανόμαστε πότε φτάσαμε έως εκεί. Δε θα πρέπει να αναβάλλουμε τη χαρά ούτε αυτά που έχουμε ουσιαστική ανάγκη. Κανείς δε θα μας τα φέρει και ο χρόνος είναι αμείλικτος.
ΔιαγραφήΝα είσαι καλά και... μην αναβάλλεις τίποτα!
Φιλιά!
Αδηφάγα η ανθρώπινη φύση (έτσι την έμαθαν!), με μνήμη κοντή: χάνει τις αναλαμπές της την ίδια στιγμή που τις ανακαλύπτει. Χρειάζεται τρικυμία για να γίνει το reset και να επανεκκινήσει το σύστημα. Στη νηνεμία, το μέσα μας ατονεί.
ΑπάντησηΔιαγραφήΕξαιρετική και πάλι στην επιλογή, Γλαύκη μου.
Καλό σαβ/κο!
Ξεχωριστό το σχόλιό σου και φέρνει στο φως πικρές αλήθειες. Είναι ανεκτίμητα όσα προσλαμβάνουμε στην καθημερινότητά μας ή επιδιώκουμε δίχως αναβολές, καθώς μένοντας αδρανείς ή αδιάφοροι μόνο απωθημένα κάνουν κατάληψη μέσα μας και ο χρόνος εκπτώσεις δεν κάνει.
ΔιαγραφήΣ' ευχαριστώ θερμά!
Καλό υπόλοιπο εβδομάδας!