Δεύτερη εβδομάδα του Δεκέμβρη και περνάμε στη "Δεύτερη Πράξη" του δρώμενου που διοργάνωσε ο φίλος Γιάννης, όπου παίρνω μέρος με μια αλλιώτικη συμμετοχή θα έλεγα. Πληροφορίες θα βρει κανείς στην ανάρτηση της "Πρώτης Πράξης" (κλικ παρακάτω). Θα πρόσθετα μόνο μία διευκρίνιση. Οι τέσσερις πράξεις που επέλεξα να παρουσιάσω αποτελούν μια μικρή ενιαία μυθοπλασία, η οποία εξελίσσεται σε τέσσερα μέρη με βάση τη δομή του δρώμενου. Η μουσική έχει σχέση (με κάποιον τρόπο) με το κάθε μέρος και είναι σαν να εξιστορεί όσα δε γράφονται. Και... το κουραμπιεδάκι έχει τη σημασία του , κυριολεκτική και μεταφορική...!
Η "Πρώτη Πράξη" εδώ...
Και πάμε για την επόμενη!
Δεύτερη Πράξη
Τα χρόνια πέρασαν και κάθε φορά που πλησίαζαν τα Χριστούγεννα η βασανιστική ανάμνηση αυτού του «μαζί» που έλεγαν τότε μα και του αποχωρισμού ταυτόχρονα τρυπούσε την καρδιά σαν αγκάθι τριαντάφυλλου, καθώς ποτέ δεν ξέχασαν ο ένας τον άλλο. Απλά εκείνες τις μέρες η ελπίδα και η προσμονή γιγαντώνονταν - κι ας γνώριζαν πολύ καλά ότι θαύματα δε γίνονται. Ένας ολόκληρος ωκεανός τους χώρισε - κυριολεκτικά και μεταφορικά - και αυτό φάνταζε για πάντα. Άραγε θα μπορούσαν ποτέ να μοιραστούν αυτό το κουραμπιεδάκι που έχασαν…
@ Κι αυτό ήταν το δεύτερος μέρος της συμμετοχής μου στο Δρώμενο του Γιάννη από το "Ηδύποτον" με τίτλο:
Χριστούγεννα σε Τέσσερις Πράξεις



Ωραιότατο και το ξαναγράφω πρωτότυπο και το δεύτερο μέρος του δρώμενου. Πόσο μεγάλο φαντάζει αυτό το μικρό κουραμπιεδάκι εξαιτίας της απόστασης!
ΑπάντησηΔιαγραφήΩραίες μουσικές επιλογές!
Καλησπέρα Γλαύκη μου
Γελάω πραγματικά με το μυστήριο που κουβαλά αυτό το κουραμπιεδάκι! Δεν το περίμενα :))
ΔιαγραφήΗ αλήθεια είναι ότι το κάνω με κέφι ό,τι παρουσιάζω εδώ και με το λιγότερο που μπορώ να δώσω, διότι ο χρόνος είναι πολύτιμος.
Σ' ευχαριστώ πολύ, Άννα μου!
Γλαύκη μου, μας εκπλήσσεις πραγματικά και ευχάριστα! Ξεχωρίζει η διαφορετική σου σκέψη! Αχ αυτή η μουσική σου με τον πλούτο των ακουσμάτων σου, είδες πόσα όμορφα πράγματα δίνει; Έχω ενθουσιαστεί με όλο αυτό, να το ξέρεις. Και τα δύο τραγούδια πάλι είναι υπέροχα.
ΑπάντησηΔιαγραφήΚαι το κουραμπιεδάκι, καραδοκεί και περιμένει....
Σε ευχαριστώ, Γλαύκη μου, υπέροχο αλήθεια. Καλή βδομάδα.
Πολύ χαίρομαι που αρέσουν οι μουσικές επιλογές μα και το ότι έχει προκαλέσει το ενδιαφέρον και τον ενθουσιασμό αυτό το ελάχιστο που μπορώ να δώσω!
ΔιαγραφήΤο κουραμπιεδάκι έχει καταλήξει ο Φαντομάς του γαλλικού κινηματογράφου...χαχαχα!
Εγώ σ' ευχαριστώ πολύ!
Χωρίς ίχνος υπερβολής, Γλαύκη μου, ναι, έχω ενθουσιαστεί με αυτή σου την ιδέα. Είναι υπέροχη! Και δεν είναι εύκολη. Στέλνω την καλημέρα μου, κορίτσι μου.
ΔιαγραφήΚαλησπέρα, Γιάννη
ΔιαγραφήΣ' ευχαριστώ για τα θερμά σου λόγια!
Να είσαι καλά!
Πόσο μου αρέσουν οι μουσικές σου επιλογές. Εξίσου υπέροχο κομμάτι, το οποίο ακούω επίσης κάθε μέρα!
ΑπάντησηΔιαγραφήΠολύ χαίρομαι, Μαρία, που απολαμβάνεις τα τραγούδια που έχω επιλέξει!
ΔιαγραφήΝα είσαι καλά!
Τελικά, πολύ ιντριγκαδόρικο αυτό το κουραμπιεδάκι! Με έχεις κάνει να ανυπομονώ για τη συνέχεια! Και πόσο πολύ το έχεις με τη μουσική επένδυση! Σκέτη απόλαυση το/τα κομμάτι/-ια που επέλεξες!
ΑπάντησηΔιαγραφήΕύγε!
Να έχεις ένα όμορφο βράδυ
Σ' ευχαριστώ πολύ, Πίπη, για τα θερμά σου λόγια!
ΔιαγραφήΕίδες τι κάνουν τα κουραμπιεδάκια; Χαχαχα! Κι ένα μόνο του αρκεί να φέρει τον κόσμο τούμπα :))
Καλό βράδυ!
Γλαύκη μου, καλησπέρα.
ΑπάντησηΔιαγραφήΓια να είμαι ειλικρινής περίμενα με ανυπομονησία να δω τη συνέχεια σου στο δρώμενο της γειτονιάς γιατί μου φάνηκε εξαρχής μοναδικό και πανέμορφο και σαν αίσθημα όλο αυτό που χτίζεις!
Και φυσικά δικαιώθηκα.
Αυτό το κουραμπιέδες, σαν συνδετικό κρίκο το φαντάζομαι και αναμένω να δω πως θα εξελιχθεί
Το τραγούδι από τα αγαπημένα μου μπορώ να πω.
Καλό βράδυ εύχομαι
Μεγάλη μου χαρά η αίσθηση που σου έχει αφήσει αυτή μου η προσπάθεια, Κική!
ΔιαγραφήΓια τη συνέχεια χρειάζεται λίγο υπομονή, γιατί ξεδιπλώνεται η ιστορία με πολύ λίγα λόγια και περισσότερο μέσω της μουσικής. Τα βασικά σημεία είναι στα μικρά κείμενα, η μουσική συμπληρώνει και ο αναγνώστης φτιάχνει στο μυαλό του ίσως και μια δική του ιστορία. Πιστεύω ότι το τέλος θα αποζημιώσει την υπομονή που έκαναν οι αναγνώστες. Ο τρόπος που το παρουσιάζω είναι ίσως όπως ξεδιπλώνει και η ζωή τα "χαρτιά" της.
Σ' ευχαριστώ πολύ!
Αυτό που μένει τελικά είναι η προσμονή, είναι η ελπίδα. Κι όταν το "μαζί" αποκτά νόημα και ομορφιά, όσα κι αν είναι τα χρόνια που πέρασαν, η ζωή συνεχίζει την πορεία της με οδηγό τις αναμνήσεις.
ΑπάντησηΔιαγραφήΠολύ όμορφες οι μουσικές σου επιλογές! Ο Μποτσέλι αγαπημένος!
Να είσαι καλά! Καλή εβδομάδα!
Μου άρεσε πολύ το σχόλιό σου, διότι δίνεις το βασικό νόημα! Κινητήριος δύναμη και πηγή υπομονής, επιμονής και αντοχής!
ΔιαγραφήΣ' ευχαριστώ θερμά και πάλι!
Ποτέ δεν θα μπορούσα να φανταστώ , ένα τόσο δα μικρό κουραμπιεδάκι, να αποκτά τόση σημασία με τη γραφή σου!
ΑπάντησηΔιαγραφήΝάσαι καλά, Γλαύκη!
Το κουραμπιεδάκι τελικά έγινε μεγάλος πρωταγωνιστής! :))
ΔιαγραφήΣ' ευχαριστώ πολύ, Βασίλη, για την παρουσία σου εδώ!
Πωπω, με έχεις εξιτάρει τώρα!
ΑπάντησηΔιαγραφήΣτο μεταξύ σαν να περιγράφεις και τη δική μου ιστορία (όχι, το κουραμπιεδάκι δεν σχετίζεται με το δικό μου στόρι!)
Οκ, κατάλαβα και την ταύτιση των δύο τραγουδιών (μόνο εσύ θα μπορούσες να το κάνεις αυτό!)
Φιλάκια πολλά, Γλαύκη μου!
♥
Πολύ χαίρομαι, μπουκλωτό, που έφτασα να σε εξιτάρω με αυτά τα ολίγα...! :))
ΔιαγραφήΑλήθεια, μοιάζει με τη δική σου ιστορία; Μμμ, ναι, θα μπορούσε, μα χωρίς τέτοια γλυκίσματα, διότι είσαι και της υγιεινής διατροφής, είπαμε! Χαχαχα!
Τα τραγούδια είναι σημαντικά στην ιστορία, είναι μέρος της μέσα από τους στίχους τους. Επίσης, μην ξεχνάς έχω κάνει ένα πρότζεκτ μέσα σε άλλο, γιατί έχω κάνει συνδυασμό ελληνικού με ξένο.
Φιλιά πολλά, κορίτσι μου, και σ' ευχαριστώ από καρδιάς που αφιερώνεις μέρος από τον πολύτιμο χρόνο σου εδώ!
Τελικά Γλαύκη μου αυτή η προσμονή είναι πολύ ενδιαφέρουσα για τους δύο πρωταγωνιστές σου, ακόμα και για εμάς που σε διαβάζουμε και περιμένουμε να δούμε τι τους επιφυλάσσει η αναμονή, αλλά και το κουραμπιεδάκι της ιστορίας σου.
ΑπάντησηΔιαγραφήΤα τραγούδια και τα δυο κούμπωσαν τέλεια. Είσαι εξπέρ!
Περιμένουμε την συνέχεια...φιλιααα! 🎄
Σ΄ευχαριστώ πάρα πολύ, γλυκιά Ρούλα!
ΔιαγραφήΔε θα σας παιδέψω πολύ. Υπόσχομαι!
Στο επόμενο ξεδιπλώνονται όλα με περισσότερη απλωσιά...
Φιλιά πολλά!
Γλαύκη μου, είναι ταλέντο πως σε τόσο λίγες γραμμές, μας έχεις εξάψει την περιέργεια και μας έχεις δημιουργήσει αγωνία.
ΑπάντησηΔιαγραφήΠόσους ανθρώπους άραγε, βασανίζει ένα παρόμοιο "άραγε".
Περιμένω υπομονετικά (και με περίσσιο ενθουσιασμό) να δω πως θα ολοκληρωθεί το εγχείρημα σου.
Δεν ξέρω αν οι λάμπες του δρόμου παίξουν κάποιο ρόλο, αλλά εξαιρετική και αυτή η εικόνα, όπως και οι μουσικές επιλογές.
Μπράβο σου!
Πολλά φιλιά. Καλό απόγευμα
Η αλήθεια είναι ότι σε τόσο λίγες γραμμές είναι δύσκολο να πεις τα ουσιώδη, μα να περνά και το νόημα. Ευτυχώς είναι και τα τραγούδια που έχουν αναλάβει κάπως μέρος της αφήγησης :))
ΔιαγραφήΑυτό το "άραγε" βασανίζει τους περισσότερους ανθρώπους σε πολλά και διαφορετικά επίπεδα, όμως η ζωή η ίδια κρύβει αυτό το "άραγε" πάντα μαζί της.
Οι λάμπες δεν είναι τυχαίες, μα αφορούν το πρώτο και δεύτερο μέρος μόνο, την ανάμνηση και την προσμονή. Μάλιστα, στο πρώτο η λάμπα είναι σε ασπρόμαυρη φωτογραφία, όπως και οι αναμνήσεις, ενώ στο δεύτερο με την προσμονή και την ελπίδα γίνεται έγχρωμη και το φως πιο έντονο. Αντί για ένα κείμενο επέλεξα να κάνω συνδυασμό διαφορετικών εκφραστικών μέσων, προκειμένου να δώσω την ιστορία και όσα θέλει να περάσει στον αναγνώστη.
Ελπίζω να μην απογοητευτείτε στο τέλος, αφού έφερα τον ενθουσιασμό μέχρι εδώ...
Σ' ευχαριστώ θερμά για τα ενθαρρυντικά σου λόγια!
Απ' τις δύο εκδοχές του τραγουδιού, θα πάρω αυτή του Bocelli, μαζί με το κουραμπιεδάκι, αν γίνεται...
ΑπάντησηΔιαγραφήΓλαύκη μου, η "προσμονή" σου μετουσιώθηκε σε απολαυστικά μουσικά κομμάτια. Δεν ξέρω πού θα τερματίσει το ταξίδι του κουραμπιέ, το σίγουρο είναι ότι όλοι εμείς απολαμβάνουμε πολύ τη διαδρομή του...
Το ελληνικό μουσικό κομμάτι έχει δανειστεί μόνο τη μελωδία και όχι τους στίχους, όμως ταιριάζουν με το θέμα της ιστορίας στο σημείο αυτό. Το ιταλικό αναφέρεται στην αγάπη για τη μουσική, όμως είναι υπέροχο!
ΔιαγραφήΣτα επόμενα λύνονται οι απορίες. Λέγονται περισσότερα πράγματα με διάφορους τρόπους. Ελπίζω να είναι ευχάριστο και απολαυστικό το εγχείρημα... Εξάλλου, συμμετέχουμε για να περνάμε κάποιες όμορφες στιγμές εδώ παρέα και να ελαφρύνουμε λίγο το φορτίο που κουβαλάμε από τη σκληρή πραγματικότητα.
Να είσαι καλά, Μαρία μου!
Πανέμορφα ακούσματα και λίγο τα παίρνω που αναγκάζομαι να ξεκλέβω στιγμές στη δουλειά για να παρακολουθήσω. Μεγάλη τρεχάλα βιώνω! Καλή συνέχεια και να είσαι καλά!
ΑπάντησηΔιαγραφήΗ καρδιά μας θέλει να συμμετέχει, αλλά ο χρόνος είναι αμείλικτος. Μη νοιάζεσαι.
ΔιαγραφήΚαλή δύναμη!
Πήρα μαζί μου φεύγοντας την μεγάλη μου αγάπη για δίπλες και η αλήθεια είναι πως αν τα Χριστούγεννα έχω την δίπλα της ζωής μου, άντε και κανένα καινούργιο φίλο μελομακάρονο, οι ημέρες των εορτών με τους απόδημους είναι γλυκές. Τυλίγεσαι στα χέρια της δίπλας και γνωρίζεις νέους προορισμούς... και μετά αποκτάς σιγά σιγά και τη δύναμη να τρως καρπούζι με αλμύρα θάλασσας στην πατρίδα.
ΑπάντησηΔιαγραφή///
μέχρι που στον τρίτο τέταρτο χρόνο αρχίζει να σου λείπει κάτι, και δοκιμάζεις με αντανακλαστική ταχύτητα τους κουραμπιέδες στα οικογενειακά τραπέζια που σε έχουν καλέσει η νέοι φίλοι σου.... και εκείνη ακριβώς τη στιγμή σε τρυπά κάτι κάτι που δεν είναι δικό σου, δεν είναι κουραμπιεδάκι, είναι ένας μεγάλος κουραμπιές, ωραίος αλλά όχι της δικής σου οικογένειας μικρό κουραμπιεδάκι.
Η απόσταση από τον τόπο μας δεν παλεύεται εύκολα. Πάντα μικρή παρηγοριά κάθε είδους γλύκισμα και κυρίως κάθε άνθρωπος που θα είναι κοντά μας και θα νοιάζεται.
ΔιαγραφήΠολύτιμη η αναμονή της επανασύνδεσης με τους δικούς μας και η επαφή με τον αέρα της πατρίδας.
Να είσαι καλά!
Συνεχίζω την ανάγνωση και την ακρόαση!
ΑπάντησηΔιαγραφήΥπέροχα τραγούδια.
Εγώ εχω την χαρά να διαβάζω και όλα τα σχόλια των φίλων μας!
Πάμε παρακάτω!
Χαρά στην υπομονή σου!
ΔιαγραφήΚαλή συνέχεια!