Αισθησιασμός και καλοκαίρι πάνε παρέα

Alex Alemany

 

Alex Alemany 1943 ~ Hyperrealist / Symbolist painter
Per più informazioni leggi qui: http://www.tuttartpitturasculturapoesiamusica.com/2012/04/alex-alemany-1943-spanish-hyperrealist.html
© Tutt'Art@ | Pittura * Scultura * Poesia * Musica |

Ένας πίνακας ζωγραφικής έφερε στον νου μου ένα πολύ αγαπημένο και ξεχωριστό μουσικό κομμάτι και τα δυό μαζί την ιδέα της ανάρτησης. 
Πάντα μου άρεσε το γυμνό σώμα και πολύ περισσότερο στην τέχνη - ζωγραφική, γλυπτική, φωτογραφία - και πιθανόν θα το έχετε παρατηρήσει σε αυτό τον χώρο. Αγαπούσα από μικρή το σκίτσο και πέρα από τις προσωπογραφίες, πάνω στις οποίες έχω κάνει τις καλύτερες προσπάθειες, με εξίταρε πάντα η απεικόνιση του ανθρώπινου σώματος. Μην πάει ο νους σας σε τίποτε ιδιαίτερο καλλιτεχνικό ταλέντο..., απλά περνούσα πολύ ευχάριστα και δημιουργικά τον ελεύθερο χρόνο μου!

Επί του θέματος τώρα, επειδή ξεχνιέμαι και φλυαρώ πάντα παραπάνω... 

Το καλοκαίρι έχει κάνει ήδη την εμφάνισή του. Μια εποχή του χρόνου που ο αισθησιασμός είναι πάντα πρωταγωνιστής, οπότε δεν βλάπτει να αρχίσουμε σιγά-σιγά να τον επαναφέρουμε στη μνήμη και το σώμα μας. Είναι μια περίοδος κατά την οποία το σώμα είναι πιο ελεύθερο, καθώς εκτίθεται περισσότερο στο φως, τον αέρα και το νερό. Ελαφραίνει και αναγεννιέται, όταν του επιτρέπουμε να απολαμβάνει, και μαζί του ψυχή και πνεύμα, έστω για λίγο, προκειμένου να αποφορτίζεται από τις καθημερινές απαιτήσεις του κόσμου που μας περιβάλλει.

Ήθελα με κάποιο τρόπο να υποδεχτώ το φετινό καλοκαίρι, όπως έκανα πέρσι μέσα από ανάλογη ανάρτηση (κλικ).
Ήρθα να ρίξω το βότσαλο στη θάλασσα να δημιουργήσω ένα μικρό κυματισμό και να φύγω...

Δεν θα πω τίποτε άλλο, παρά μόνο προτείνω να απολαύσετε τη μουσική και από εκεί και έπειτα το αφήνω σε σας...

HDPinkFloyd

@ Για  Monty Python's και θανάσιμα αστεία ρίχνουμε μια ματιά εδώ..., αφού το γέλιο είναι κι αυτό θεραπευτικό!

 

Monty Python's και ένα θανάσιμο αστείο!

Ξέρω όλο φεύγω και όλο εδώ είμαι, όπως έλεγε και η Αριστέα για την ίδια...! Μοιάζει λίγο σαν αστείο των λατρεμένων Monty Python's... Ευτυχώς, δεν είναι θανάσιμο...! 

Αν και  έγραψα πριν από λίγες μέρες ότι θα λείψω για κάποιο διάστημα, δεν σήμαινε ότι θα εξαφανιστώ άμεσα. Είχα ετοιμάσει μάλιστα και κάποιες αναρτήσεις εδώ και καιρό, για να μην πιάσει πολλές αράχνες εδώ μέσα. Έλα μου όμως, που παρεμβάλλονται ήδη ανάμεσά τους άλλες που μου προκύπτουν αυθόρμητα... Το καλό είναι ότι δεν μου παίρνουν πολύ χρόνο! 

Όταν θα έρθει η στιγμή της απουσίας μου, θα υπάρξει χαιρετισμός, οπότε μέχρι τότε τα λέμε εδώ με ελαφριά και λίγο πιο σοβαρά θεματάκια. 

Τυχαία, λοιπόν, έπεσα πάνω στους Monty και θυμήθηκα τη σειρά τους στο BBC «Monty Python’s Flying Circus», η οποία άρχισε να προβάλλεται το 1969 και ολοκληρώθηκε το 1974 μετά από τέσσερις σεζόν και σαράντα πέντε επεισόδια. "Η σάτιρά τους δεν άφησε τίποτα ασχολίαστο, άγγιξε τολμηρά και με καυστικό τρόπο, θέματα ταμπού μέχρι τότε. Την πολιτική, τη γραφειοκρατία, την οικογένεια, τη θρησκεία, ιστορικά πρόσωπα, καθημερινές καταστάσεις απλών ανθρώπων και πάνω απ' όλα την υποκρισία μιας παρηκμασμένης αυτοκρατορίας που ζούσε ακόμη κάτω από τη σκιά του ξεπερασμένου παρελθόντος της."

Επέλεξα το παρακάτω επεισόδιο, γιατί έχουμε μεγάλη ανάγκη το γέλιο, το έξυπνο χιούμορ που καυτηριάζει την ανθρώπινη ανοησία...

Είναι δεκάλεπτο βίντεο, οπότε φαντάζομαι ότι δεν θα κουράσει!

The Funniest Joke In The World (Killer Joke)

 

 Για ελληνικούς υπότιτλους, πατήστε στο κάτω μέρος της οθόνης αριστερά από τη λέξη You Tube.

Τα αστεία είναι υγεία και επιβάλλεται να τα έχουμε στην καθημερινότητά μας, συχνά αποτελούν "όπλα" απέναντι σε έναν αντίπαλο, όμως υπάρχουν και "αστεία", που μπορεί να είναι "θανάσιμα"..., που δεν θα θέλαμε να υπάρχουν.
Έχετε κάποια υπόψη σας;

Μερικά τραγουδάκια των ευφυέστατων κωμικών...έτσι, για να τους χαρούμε λίγο περισσότερο σε κάποιες σπαρταριστές στιγμές τους!

WatchMojo.com

Αν το βρείτε, μου λέτε κι εμένα...

Εικόνα εν όψη καλοκαιριού και λίγο σχετική με το κείμενο παρακάτω...

Με την προηγούμενη ανάρτηση μετέδωσα πολύ κακή διάθεση γύρω μου, οπότε είπα να επανορθώσω...! Πιο ανάλαφρα σήμερα με πολλά διλήμματα όμως..., όπως θα δείτε, αλλά δε φταίω εγώ, μια και ο λογοτέχνης μας είχε τη φαεινή ιδέα και έμπνευση!

Με τις μουσικές επιλογές δε, πιο ελαφρύ κλίμα δεν γίνεται... 

@ Ακολούθησα πάντως τη συμβουλή του αγαπημένου φίλου Γιάννη από το Cinefil μέσα από σχόλιό του στην καταθλιπτική προηγούμενη ανάρτηση και τον ευχαριστώ.

Πώς το είπε, Γιάννη, ο Αθανασιάδης στην "Αίθουσα του θρόνου"; 

"Η ζωή θέλει βιασμό"! 

Συμφωνώ!

Το γλωσσάριο των ανθέων

Την ποίησιν ή την δόξα;
την ποίηση
το βαλάντιο ή την ζωή;
τη ζωή
Χριστόν ή Βαραββάν;
Χριστόν
την Γαλάτεια ή μιαν καλύβην;
την Γαλάτεια
την Τέχνη ή τον θάνατο;
την Τέχνη
τον πόλεμο ή την ειρήνη;
την ειρήνη

την Ηρώ ή τον Λέανδρο;

την Ηρώ
την σάρκα ή τα οστά;
την σάρκα
τη γυναίκα ή τον άνδρα;
τη γυναίκα
το σχέδιον ή το χρώμα;
το χρώμα
την αγάπη ή την αδιαφορία;
την αγάπη
το μίσος ή την αδιαφορία;
το μίσος
τον πόλεμο ή την ειρήνη;
τον πόλεμο

νυν ή αεί;
αεί
αυτόν ή άλλον;
αυτόν
εσένα ή άλλον;
εσένα
το άλφα ή το ωμέγα;
το άλφα

την εκκίνηση ή την άφιξη;
την εκκίνηση
την χαράν ή την λύπην;
την χαρά
την λύπην ή την ανίαν;
την λύπη
τον άνθρωπο ή τον πόθο;
τον πόθο
τον πόλεμο ή την ειρήνη;
την ειρήνη
ν΄ αγαπιέσαι ή ν΄ αγαπάς;
ν΄ αγαπώ.

                                        

                                                         Ν.Εγγονόπουλος

@ Εντάξει, θα σοβαρευτώ στις επόμενες αναρτήσεις, το υπόσχομαι, πριν σας αφήσω για κάποιο διάστημα, λόγω αρκετών υποχρεώσεων. Επειδή, μάλιστα, γνώριζα από νωρίς το φορτωμένο πρόγραμμα και το ότι θα απουσιάσω, είχα φτιάξει κάποια κείμενα ήδη..., ώστε να αναπληρώσω όσα δεν θα κάνω για μέρες! Σύνδρομο στέρησης, λέμε! Πού θα πάει, θα το ξεπεράσω...

Το γλωσσάριο των ανθέων

Διαβάστε περισσότερα στο: www.ithaque.gr

Το γλωσσάριο των ανθέων

Διαβάστε περισσότερα στο: www.ithaque.gr

"Μην μου ξυπνάς την λύπη μέσα μου"

Οι όμορφες στιγμές διαρκούν πάντοτε λίγο, αποτελούν μια μικρή ψευδαίσθηση, με κύριο σκοπό της την κάλυψη εκείνου του συναισθήματος που απωθούμε , το οποίο όμως κυριαρχεί και επανέρχεται ακόμα και με την ελάχιστη αφορμή. Να μας θυμίζει ότι είναι εκεί κι ας προσπαθούμε να μην το βλέπουμε, ας κλείνουμε τα μάτια στη γνωστή του θέα, ας το μαχόμαστε μέσα από δράσεις ή σκέψεις που μπορούν να φέρουν χαρά. Αυτό όμως εκεί παντοδύναμο σαν την Ερινύα μάς κυνηγά, μας βασανίζει, ζητώντας μας τα πάντα...

Ευτυχώς, που υπάρχει η τέχνη και μας βοηθά να το εκφράσουμε με έναν άλλο τρόπο, ώστε το φορτίο να γίνει ελαφρύτερο.

Μην μου ξυπνάς την λύπη μέσα μου 

Μην δίνεις τόσο εύκολα! Δεν έχω θυμό μέσα μου! Δεν έχω έχθρα για κανέναν! Όμως μέσα μου κοιμάται μια λύπη! Πρόσεχε μην μου την ξυπνάς! Κι η λύπη όταν την ξυπνάς γίνεται θάνατος! Μη μου ξυπνάς τη λύπη μέσα μου Άστη να κοιμηθεί, να γαληνέψει και να ξεχαστεί Θα “θελα να μπορούσα να θυμώσω και να φωνάξω Να ξεσπάσω, να κλάψω, να εκδικηθώ Μόνο που τίποτα από αυτά δεν θέλω να κάνω Το μόνο που θέλω είναι να κοιμήσω την λύπη μου Να την κοιμήσω και να την ξεχάσω Όπως κάνω ότι ξεχνώ τόσα πράγματα Κι ας μην τα ξεχνώ Σε θυμάμαι να μου λες, πως πρέπει στον εχθρό να χαμογελώ, γιατί έτσι τον πανικοβάλω. Σου χαμογελώ και σε κοιτώ στα μάτια. Τώρα πια, ξέρω, τα ψέματα πίσω από τις καλά κρυμμένες αλήθειες σου. Είναι όλα ξεκάθαρα πια. Χάθηκε η ομίχλη, διαλύθηκαν τα σύννεφα κι η ομορφιά και η ασχήμια μας κοιτούν κατάματα. Μην μου ξυπνάς αυτά που αφήνω να κοιμούνται. Είναι επιλογή να κάνω την χαζή. Κι ίσως είναι η σοφότερη επιλογή απ” όλες. William Shakespeare

Διαβάστε περισσότερα στο: www.ithaque.gr

Μην δίνεις τόσο εύκολα! Δεν έχω θυμό μέσα μου! Δεν έχω έχθρα για κανέναν! Όμως μέσα μου κοιμάται μια λύπη! Πρόσεχε μην μου την ξυπνάς! Κι η λύπη όταν την ξυπνάς γίνεται θάνατος! Μη μου ξυπνάς τη λύπη μέσα μου Άστη να κοιμηθεί, να γαληνέψει και να ξεχαστεί Θα “θελα να μπορούσα να θυμώσω και να φωνάξω Να ξεσπάσω, να κλάψω, να εκδικηθώ Μόνο που τίποτα από αυτά δεν θέλω να κάνω Το μόνο που θέλω είναι να κοιμήσω την λύπη μου Να την κοιμήσω και να την ξεχάσω Όπως κάνω ότι ξεχνώ τόσα πράγματα Κι ας μην τα ξεχνώ Σε θυμάμαι να μου λες, πως πρέπει στον εχθρό να χαμογελώ, γιατί έτσι τον πανικοβάλω. Σου χαμογελώ και σε κοιτώ στα μάτια. Τώρα πια, ξέρω, τα ψέματα πίσω από τις καλά κρυμμένες αλήθειες σου. Είναι όλα ξεκάθαρα πια. Χάθηκε η ομίχλη, διαλύθηκαν τα σύννεφα κι η ομορφιά και η ασχήμια μας κοιτούν κατάματα. Μην μου ξυπνάς αυτά που αφήνω να κοιμούνται. Είναι επιλογή να κάνω την χαζή. Κι ίσως είναι η σοφότερη επιλογή απ” όλες. William Shakespeare

Διαβάστε περισσότερα στο: www.ithaque.gr

Μην δίνεις τόσο εύκολα!

Δεν έχω θυμό μέσα μου!

Δεν έχω έχθρα για κανέναν!

Όμως μέσα μου κοιμάται μια λύπη!

 Πρόσεχε μην μου την ξυπνάς!

Κι η λύπη όταν την ξυπνάς γίνεται θάνατος!

Μη μου ξυπνάς τη λύπη μέσα μου!

Άστη να κοιμηθεί, να γαληνέψει και να ξεχαστεί.

Θα 'θελα να μπορούσα να θυμώσω και να φωνάξω

Να ξεσπάσω, να κλάψω, να εκδικηθώ

Μόνο που τίποτα από αυτά δεν θέλω να κάνω

Το μόνο που θέλω είναι να κοιμήσω την λύπη μου

Να την κοιμήσω και να την ξεχάσω

Όπως κάνω ότι ξεχνώ τόσα πράγματα

Κι ας μην τα ξεχνώ.

Σε θυμάμαι να μου λες,

πως πρέπει στον εχθρό να χαμογελώ,

γιατί έτσι τον πανικοβάλω.

Σου χαμογελώ, γιατί σε κοιτώ στα μάτια.
Τώρα, πια, ξέρω καλά τα ψέματα πίσω από τις καλά κρυμμένες αλήθειες σου.
Είναι όλα ξεκάθαρα πια.
Χάθηκε η ομίχλη, διαλύθηκαν τα σύννεφα κι η ομορφιά και η ασχήμια μάς κοιτούν κατάματα.
Μην μου ξυπνάς αυτά που αφήνω να κοιμούνται.
    Είναι επιλογή να κάνω την χαζή.
 Κι ίσως είναι η σοφότερη επιλογή απ' όλες.

                          William Sheakspeare - Hamlet 

 

Μην δίνεις τόσο εύκολα! Δεν έχω θυμό μέσα μου! Δεν έχω έχθρα για κανέναν! Όμως μέσα μου κοιμάται μια λύπη! Πρόσεχε μην μου την ξυπνάς! Κι η λύπη όταν την ξυπνάς γίνεται θάνατος!

Διαβάστε περισσότερα στο: www.ithaque.gr