Δευτέρα 9 Φεβρουαρίου 2026

Πικρόχολο παραλήρημα μετά μουσικής

Βρε πότε φτάσαμε στη μέση σχεδόν της αποκριάτικης περιόδου ούτε που το καταλάβαμε! Θα μου πεις εδώ έχουμε όλο τον χρόνο αποκριά! Το "ξεσάλωμα" πάει σύννεφο και οι "μασκαράδες" μόνιμοι και μπόλικοι μέχρι που χάνεις το μέτρημα...!

Προλάβετε τις εκπτώσεις (ναι, αυτές για τα μάτια του κόσμου), γιατί οσονούπω κάνουν τον κύκλο τους και δίχως βρακί δε λέει... Μπορεί να γίνεται της "απαυτούλας" το κάγκελο στα σόσιαλ με φώτο με όλα έξω και σε κάθε ευκαιρία σε λάιβ έκδοση, αλλά τα μυαλά πάνε πίσω κάτι αιώνες!

Εν πάση περιπτώσει, αγοράστε ό,τι μπορείτε με όσα έχετε και δεν έχετε, καθώς κάτι πρέπει να φαίνεται πως γίνεται στην αγορά... Ένα αστραφτερό "κούτελο" έχουμε σε τούτη την κοινωνία, ε, να το τιμήσουμε!  

Τσικνίστε (λες και κάθε μέρα δε μας τρώει η τσίκνα), φάτε (κρέας να μη μείνει), πιείτε και γλεντήστε! Και να μη θες, έτσι σου λένε ότι πρέπει να κάνεις! Ξέρουν αυτοί... Θα ξεχαστείς και μπορεί και να ξεχάσεις όλα αυτά που σου πήραν, σου παίρνουν και ετοιμάζονται να σου πάρουν, από τα φράγκα, τη γη, την καθαρή τροφή, την υγεία (και άλλα πολλά, τόσα πολλά... προσθέστε), έως τον ανώτατο νόμο του κράτους (κι αυτόν λιγουρεύονται) και εν τέλει την αξιοπρέπεια!

Και μέσα σε όλα, αγαπήστε μόνο την ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου (μην ξεχαστείτε), διότι όλο τον χρόνο βλάπτει σοβαρά την καρδιά! Ευαίσθητο όργανο και θέλει προστασία! Α, και πάλι αγοράστε και κοιτάξτε τα μηνύματα λατρείας (υποκρισίας) να μην έχουν σταματημό, ειδάλλως θα προκληθεί μεγάλη ζημιά στο παζάρι του έρωτα και της αγάπης!

Φρενάρω και διακόπτω το πικρόχολο παραλήρημα. Πήρα φόρα και ήθελα πολύ περισσότερα να πω (καθώς δύσκολα διαχειρίζεται κανείς όσα συμβαίνουν), μα θα γίνω κι άλλο δυσάρεστη και οι ημέρες είναι γιορτινές, οπότε... Πάντως, έγραφα με τη συνοδεία των ακόλουθων μουσικών κομματιών, τα οποία επηρέασαν κατά κάποιον τρόπο το ύφος του γραπτού!

 


 






6 σχόλια:

  1. Να αυτό κάνει ένα μπλογκ (και καλά κάνει δηλαδή) Όσα σε ¨τρώνε¨ και δεν έχεις που να τα πεις, τα γράφεις και ας πούμε….ανακουφίζεσαι. (ναι καλά, εμένα μου λες) Θα μου πεις είναι κι ο καθρέφτης, αλλά τι να σου κάνει κι αυτός ο δύσμοιρος απ’ τα τόσα που έχει ακούσει. Με το δίκιο του κάποια μέρα θα σου πει ¨άει πάγαινε κυρά μου μας…..¨ Βέβαια με τόσα που συμβαίνουν καθημερινά δεν προλαβαίνεις. Έτσι ο μονόλογος-παραμιλητό είναι μια σανίδα σωτηρίας. Μπορεί μάλιστα να γίνει και παρηγορητική, όπως π.χ ¨ουφ τα είπα και ξεθύμανα¨ Τώρα αν καθίσεις να αναλύσεις την καθημερινότητα, μάλλον θα καταλήξεις στη γωνιά σου γιατί αυτό ακριβώς προσπαθούν να πετύχουν. Εκπτώσεις θέλεις, πάρε. Τσικνοπέμπτη θέλεις, πάρε. Βαλεντίνο θέλεις, πάρε. Αρκεί να μην βλέπεις την ουσία των πραγμάτων, να μην εκφράζεις ελεύθερες κρίσεις και γνώμες και να μη γελάς με τα γελοία που συμβαίνουν. Ουφ τα είπα και ξεθύμανα!
    Να πω βέβαια οι μουσικές επιλογές σου εξαιρετικές!!!
    Γλαύκη μου να είσαι καλά!
    Άντε και Καλή Τσικνοπέμπτη!



    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πολύ απολαυστικό το σχόλιό σου, Αννίκα μου!
      Γέλασα με το ¨άει πάγαινε κυρά μου μας…..¨ !!!
      Μωρέ έτσι θα έλεγε! Τι να σχολιάσει, τι γκρινιάξει και τι να αφήσει πια με τόσα και τόσα που γίνονται καθημερινά; Απίστευτα που παρουσιάζονται ως κανονικά και με τα οποία οφείλουμε να συμβαδίσουμε, αλλιώς δεν χωράμε...
      Στο παραπάνω παραλήρημα και μάλιστα εντελώς πικρόχολο καταγράφω κυρίως την υπερβολή και μάλιστα μονόπλευρη που έχει περάσει ο κόσμος, δηλαδή μόνο απόλαυση και ισχνή έως ανύπαρκτη αντίδραση-εναντίωση στα αισχρώς κείμενα!
      Σ' ευχαριστώ πάρα πολύ που άντεξες την κάπως κακότροπη γκρίνια μου!
      Να είσαι καλά!

      Διαγραφή
  2. Καλημέρα Γλαύκη μου,
    Τροφή για σκέψη, οι σκέψεις σου!
    Εγώ να σου πω, μια χαρά το βρίσκω να φάει και να πιει ο κόσμος για την Τσικνοπέμπτη, γιατί δεν έχει και πολλές χαρές πια. Κάθε μέρα έρχεται με δικές της κακές ειδήσεις. Και ο χρόνος μας επί γης δεν είναι ανεξάντλητος, όσο μπορούμε να τον χαιρόμαστε.
    Επίσης, εκτός social (που πουλάνε μούρη γιατί δεν πρέπει να 'χει να πει ο κόσμος) δε νομίζω πως ο κόσμος πιστεύει ότι ο έρωτας ή η αγάπη, γιορτάζουν μόνο μία μέρα. Είναι απλά μια θεματική συμβολική ημέρα. Εμείς δίνουμε σε αυτά περισσότερη σημασία απ' όση θα έπρεπε. Ενώ θα έπρεπε να δίνουμε περισσότερη σημασία στην καθημερινή καλλιέργεια της αγάπης και του έρωτα και να ερωτευόμαστε πάνω απ' όλα τη ζωή (Τυχαία ονόμασα το blog! αχαχα)

    Πολλά φιλιά. Και σε ευχαριστούμε και για τις σκέψεις σου και για τις μουσικές επιλογές που μας χάρισες.
    Καλή συνέχεια στη μέρα σου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μαρίνα μου, οι σκέψεις μου ήταν κάπως ακραίες και πικρόχολες, αλλά έτσι μου βγήκε τη δεδομένη στιγμή, επηρεασμένη από όλα τα ζαβά που συμβαίνουν και την αδιαφορία μεγάλου μέρους του κόσμου. Αυτό που με θυμώνει δεν είναι η γιορτή της Τσικνοπέμπτης (προσωπικά ποτέ δεν είχε να μου πει κάτι διαφορετικό), όπου οι άνθρωποι θα ξεφύγουν λίγο από την καθημερινότητα, αλλά το ότι μείνουν στην απόλαυση και μόνο. Μην ξεχνάμε ότι κάποτε είχε αξία αυτή η ημέρα, διότι ο κόσμος δεν έτρωγε κρέας όλη την ώρα κι εύκολα όπως γίνεται σήμερα, οπότε ήταν σημαντικό να το γιορτάσει. Τώρα μένει μια απλή συνήθεια ή έστω μια ευκαιρία να ξελαργάρει ο νους του.
      Όσο για τον Βαλεντίνο, που δεν είναι καν δικός μας Άγιος, θεωρώ ότι είναι μια ακόμη ευκαιρία να κινηθεί η αγορά με είδη περιττά. Πάντα το θεωρούσα υποκριτικό να "σκοτώνεται" όλη την ώρα ένα ζευγάρι και εκείνη την ημέρα να κάνουν δήθεν αγαπούλες, επειδή κάποιοι άλλοι τους είπαν ότι έτσι πρέπει να είναι.
      Συμφωνώ στην καθημερινή καλλιέργεια της αγάπης και της τροφής του έρωτα, που δεν είναι καθόλου εύκολο, καθώς απαιτεί κόπο και επιμονή.
      Αν αγαπά κανείς αληθινά, τότε αγαπά και τη ζωή!
      Μου αρέσει πολύ το όνομα του ιστολογιου σου!
      Κι εγώ σ' ευχαριστώ που στάθηκες εδώ στην γκρίνια μου!
      Σε φιλώ!

      Διαγραφή
  3. Καθόλου πικρόχολο δεν είναι το θέμα σου Γλαύκη μου . Απλά είναι η αλήθεια πικρή και πως να την πεις αλλιώς; όσο μέλι και να της βάλεις δεν γλυκαίνει η κατάσταση που ζούμε. Δεν είμαστε βλάκες. Και καταλαβαίνουμε περισσότερα από ότι μας σερβίρουν και θέλουν να τα πιστέψουμε κι όλας. Αυτά συμβαίνουν παλαιόθεν στην χώρα της μπανανίας δυστυχώς για τον Έλληνα. Αλλά και να κατεβάζουμε το κεφάλι κάτω δεν γίνεται, αλλά και δεν φαίνεται λύση στο ορίζοντα. Κλείνονται οι άνθρωποι στο καβούκι τους είναι αυτό που λες. Και το μόνο πια που τους νοιάζει, είναι ότι φάμε κι ότι ποιούμε κι ότι αρπάξει ....
    Και εγώ αυτό βλέπω με λύπη Γλαύκη μου. Ακρη δεν υπάρχει σε όλο αυτόν την κυκεώνα! Αστα...
    Ας αλλάξουμε θέμα και ας μιλήσουμε για την αληθινή αγάπη, χωρίς φιοριτούρες. Γι αυτήν την αγάπη του συντρόφου, που μπορεί να μην σου έχει φέρει ποτέ του μια αγκαλιά λουλούδια , ούτε να θυμάται ημερομηνίες, αλλά στο πουθενά να σου κόβει ένα λουλουδάκι από την αυλή σας και να σου το δίνει, μετά από 65 χρόνια συμβίωσης. 😊
    Οι μουσικές σου προτάσεις με τους Άμπα, ξύπνησαν αναμνήσεις... 🧡Να είσαι καλά Γλαύκη μου φιλιααα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ακριβώς έτσι είναι στη χώρα της μπανανίας, όπως είπες! Σίγουρα δεν πρέπει να σκύβουμε το κεφάλι, κι αν συμβαίνει, είναι ζωτική ανάγκη να πάψει! Μάλιστα, να σταματήσουμε να ακολουθούμε τυφλά αυτό που επιθυμούν να κάνουμε, δηλαδή να πιστεύουμε ότι δεν υπάρχει λύση. Οι συνθήκες που μπορούμε να διαμορφώσουμε θα φέρουν τη λύση.

      Αυτό που έχεις με τον σπουδαίο σύντροφό σου τόσα πολλά χρόνια είναι ευλογία και λίγοι άνθρωποι απολαμβάνουν κάτι αντίστοιχο!
      Εύχομαι τα τραγούδια να σου έφεραν όμορφες αναμνήσεις!
      Σ΄ευχαριστώ θερμά για το σχόλιό σου!
      Φιλιά πολλά!

      Διαγραφή

Σε ευχαριστώ που αφιέρωσες χρόνο να διαβάσεις τις σκέψεις μου.