![]() |
| Francois Fressinier |
Για να κυλήσει πιο ξεκούραστα η εβδομάδα αφήνω τις γκρίνιες - κουτσομπολιά, τα οποία βαστώ με το ζόρι από την περασμένη εβδομάδα, για το Σαββατοκύριακο, που δεν θα έχουμε τον φόρτο των υποχρεώσεων.
Προτείνω, λοιπόν, να μας ταξιδέψει με τον δικό του μαγικό τρόπο ο Μίλτος.
Όπως πάντα, όταν η ανάρτηση είναι καθαρά μουσική, στέκομαι σε κάποιους στίχους, που έχουν κάτι να μου πουν.
«Κι από τα φύλλα της καρδιάς
Δεν ξέρω να σε σβήσω»
Δεν ξέρω να σε σβήσω»
«Έχεις ποτέ σου φοβηθεί ο ήλιος μην παγώσει;
σ' έχουνε πιάσει στα κρυφά να λες πώς δεν αντέχεις;
σ' έχουνε πιάσει στα κρυφά να λες πώς δεν αντέχεις;
Όσα νόμιζες γλίτωσες
αυτά θα ξαναπάθεις
αυτά θα ξαναπάθεις
είδες ποτέ σου πόσο φως κρύβεται σε ένα τραύμα;»
«Κι αν η ελπίδα το μέλλον συντηρεί
η μνήμη τρέφει το παρόν
το παρελθόν μας δικαιώνοντας
Γιατί ό,τι υπήρξε μια φορά
δε γίνεται να πάψει να έχει υπάρξει»
η μνήμη τρέφει το παρόν
το παρελθόν μας δικαιώνοντας
Γιατί ό,τι υπήρξε μια φορά
δε γίνεται να πάψει να έχει υπάρξει»
Διάλειμμα για χορό...!
Και... συνεχίζουμε!
«Γυαλί που δεν ραγίζει θα ‘βρισκα να σου τάξω
Πες μου πως να πετάξω με δανεικά φτερά»
«Φυσάει ένας αέρας που σαρώνει
ενθύμια παλιά και φυλακτά
Πού μας πηγαίνει αυτό το τρεχαντήρι,
δεν ξέρω γέμισε μου το ποτήρι
κι ένας τελάλης σ' έρημη πλατεία
τριάντα χρόνια ψάχνει την αιτία
εδώ είναι παίξε γέλασε και σώπα»
«Μου λες κουράστηκες δε θες να περιμένεις
είκοσι χρόνια το ίδιο φόρεμα να υφαίνεις
κι εγώ που γύρισα τον κόσμο δίχως χάρτη
άκου τι έμαθα δεμένος στο κατάρτι
Όλους τους ξέμπαρκους τούς τρώει το σαράκι
κι όσοι ταξίδεψαν ζηλεύουν την Ιθάκη»
είκοσι χρόνια το ίδιο φόρεμα να υφαίνεις
κι εγώ που γύρισα τον κόσμο δίχως χάρτη
άκου τι έμαθα δεμένος στο κατάρτι
Όλους τους ξέμπαρκους τούς τρώει το σαράκι
κι όσοι ταξίδεψαν ζηλεύουν την Ιθάκη»
Εύχομαι ο Μίλτος να άγγιξε για λίγο κάποιες "γωνίτσες" της ψύχης μας!


