Μέσα στις απειλές του γενικευμένου πολέμου, μέσα στη ζαβή πραγματικότητα που βιώνει ο άνθρωπος, τον εγωισμό, την αποξένωση, το μίσος, τη διχόνοια, τον αλληλοσπαραγμό και πολλά άλλα φαιδρά και ψεύτικα, αποφάσισα να γράψω αυτό που ακολουθεί:
Κατ’ επιταγήν της εποχής
Θαύμα θα ’ταν η ειρηνική ένωση για του κόσμου τα πλάσματα
Μια γενναία Αρχή προσμένει η τραγική συμμόρφωση
Αναζητά επίπονα λαμπρή Υπέρβαση απ’ τα θλιβερά χαλάσματα
Δύσβατο βουνό φαντάζει η θεόρατη Μεταμόρφωση
Πάλεψε άνθρωπε, ν’ αγγίξεις νικηφόρα τα πιο ιερά κράματΑ!
Κι αυτή ήταν η συμμετοχή μου στο γιορτινό Συμπόσιο Ποίησης της Αριστέας της μπλογκογειτονιάς από το "Η ζωή είναι ωραία", η οποία έχει το ακάθιστο και στα πιο δύσκολά της και γι' αυτό είναι αξιέπαινη!
@ Μουσική πολλή και νομίζω ιδιαίτερα ταιριαστή...
