Μια άμεση ερώτηση, κατευθείαν στο "ψητό", όπως λέει και ο λαός μας...:
"Έχεις ακούσει τραγούδια που έχουν δημιουργηθεί με τη συνδρομή της τεχνητής νοημοσύνης;".
Όποιος φίλος αναγνώστης ή άλλος περαστικός από αυτό το ιστολόγιο θα ήθελε να εκφράσει την άποψή του θα με ενδιέφερε να την ακούσω.Στη συνέχεια μεταφέρω τη δική μου εμπειρία από μια τέτοιου είδους ακρόαση καθώς και τις εντυπώσεις μου.
Μέσα σε τόσα πολλά μουσικά κομμάτια που αναρτώ όλα αυτά τα χρόνια κάπου πλέον έχω χάσει τον λογαριασμό, που λένε, και μου διαφεύγει μερικές φορές αν ένα τραγούδι το έχω επαναλάβει άθελά μου ή το έχω "ξεχασμένο", επειδή διατηρώ σε λίστα στα "Αγαπημένα" μουσικά κομμάτια για ενδεχόμενη ανάρτηση (είτε που έχω βρει η ίδια είτε μου έχουν φέρει κατά καιρούς σε σχόλια). Ένα τέτοιο τραγούδι είναι και αυτό που αποτέλεσε την αφορμή για όσα γράφω παραπάνω. Μάλλον, το είχε φέρει παλαιότερα αναγνώστης του ιστολόγιου, του οποίου έχουμε απολαύσει τα τελευταία χρόνια πολλές θαυμάσιες επιλογές μαζί με τις δικές μου.
Το μουσικό κομμάτι είναι το Whispers in the Silence - Val Muklenov:
Όταν το άκουσα εκ νέου μετά από αρκετό καιρό, διαπίστωσα ότι είναι προϊόν τεχνητής νοημοσύνης, αφού ο δημιουργός του έχει χρησιμοποιήσει τα εργαλεία της για να έχει αυτό το αποτέλεσμα και μάλλον έχει πράξει κάτι αντίστοιχο για τους στίχους (χωρίς να διευκρινίζεται ξεκάθαρα κάπου αυτό). Φυσικά και αναφέρει στο επίσημο βίντεο του (δεν είναι αυτό που παραθέτω εδώ) ότι προέρχεται από AI και έτσι οφείλει να κάνει κάθε ψηφιακός δημιουργός που ασχολείται με κάτι τέτοιο. Στο συγκεκριμένο μουσικό κομμάτι έχει γίνει καλή δουλειά, αλλά στην "τσιρίδα" της ψηφιακής φωνής χάνεται η "μαγεία" του τραγουδιού, όπως και σε άλλα αντίστοιχα του είδους που άκουσα. Δυστυχώς, ακολουθώντας αλγοριθμικά μοτίβα η αυθεντικότητα της ανθρώπινης φωνής σε όλο το εύρος της μοιάζει άγνωστη. Είναι κατανοητό, αφού η τεχνητή νοημοσύνη δεν έχει συναισθήματα, ώστε να μπορεί να αποδώσει με γνησιότητα ειδικά το είδος της μουσικής, όπως η blues, που εκφράζει κατά κύριο λόγο, τον ανθρώπινο πόνο και γενικά τα βαθιά και έντονα συναισθήματα. Παρόλα αυτά, οι στίχοι είναι πολύ όμορφοι...
Ας ακούσουμε όμως κι ένα της αγαπημένης μου Beth Hart σύγχρονο blues μουσικό κομμάτι (αν και έχει στοιχεία και από soul και δεν είναι από τα καθαρά blues άλλα δικά της που έχω αναρτήσει παλαιότερα στο ιστολόγιο), το "You Still Got Me". Εκεί μπορεί κανείς να διακρίνει τις διαφορές με το προηγούμενο τραγούδι. Σκέφτηκα να βάλω εδώ κάποιο δικό της που δεν έχω χρησιμοποιήσει άλλη φορά.




