Κυριακή, 13 Νοεμβρίου 2016

Μ' ένα σπάνιο φεγγάρι αγκαλιά


Μια μικρή υπόκλιση σ' ένα σπάνιο φεγγάρι, μια μικρή υπόκλιση στην επιβλητικότητα, τη σοφία, την αρμονία, την τελειότητα της φύσης!

Σαν εκείνες τις σπάνιες ομορφιές που έρχονται να μας συναντήσουν στην ζωή ή να τις ανακαλύψουμε μέσα σ' ένα θολό τοπίο, τις υπέροχες και σπάνιες σε αξία στιγμές της πορείας μας, τους μοναδικούς, χαρισματικούς και σπάνιους συνοδοιπόρους που βρίσκονται αναπάντεχα μπροστά μας.

Για όλα τα σπάνια, που μας είναι τόσο πολύτιμα και μαγικά!
Μετά την πολλή φλυαρία, εκεί σωπαίνεις... 
Απλά αισθάνεσαι μέχρι τα βάθη της ψυχής σου.
Είσαι νικητής, κι ας μην σου φαίνεται, κι ας μην το πιστεύεις.




Με ένα σπάνιο φεγγάρι αγκαλιά ξεκινά η εβδομάδα και εμείς συνεχίζουμε  τη δική μας ξεχωριστή διαδρομή, που καρτερεί υπομονετικά να την ιχνηλατίσουμε για τόσο όσο μας αναλογεί.
Ένα φεγγάρι τόσο λαμπερό και τόσο κοντά μας όσο δεν έχουμε ξαναδεί εδώ και 68 χρόνια, ένα φεγγάρι έρχεται να αγκαλιάσει τη γη...








@ Σαν μικροί διάττοντες αστέρες θα πέσουν σε τούτη σελίδα και οι αναρτήσεις των επόμενων ημερών. Κάθε φορά εδώ, όπως λέω συχνά τώρα τελευταία για πολλά πράγματα, είναι τόσο όσο...
@ Και κλικ στην προηγούμενη αν θέλει κανείς να δει το 
"Σ' αγαπώ, γιατί είσαι ωραία"...




 

10 σχόλια:

  1. Πάντα όμορφο το φεγγάρι
    ακόμα κι αν μας κρύβεται
    πόσο μάλλον όταν πληθωρικά
    προβάλλει!!!!

    Σε φιλώ πολύ πολύ ♥

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Προσωπικά με μαγεύει και δεν μπορώ να πάρω τα μάτια μου από πάνω του...
      Φιλιά πολλά!

      Διαγραφή
  2. Σπονδή στη φεγγαρένια αγκαλιά. Τι ωραία παρουσίαση!...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σ' ευχαριστώ, Μαράκι μου!
      Μικρές ομορφιές που γεμίζουν γλυκά την καθημερινότητά μας!

      Διαγραφή
  3. Α, μόλις πριν από λίγο το ανάρτησα κι εγώ στο φέις. Ας δούμε τουλάχιστον ένα δωρεάν θέαμα που μας προσφέρεται απλόχερα :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μακάρι να απολαμβάναμε απλόχερα όλα όσα μας προσφέρονται χωρίς να τα ψάχνουμε, Πέτρα μου!

      Διαγραφή
  4. Η Φύση είναι απλόχερη Γλαύκη. Είναι τόσο δοτική που εμείς για να την τιμήσουμε για όλο αυτό την βιάζουμε ασύστολα και κατ΄εξακολούθηση.
    Μιλάμε για τέτοια αρμονία και σεβασμό.
    Αλήθεια, πέραν τούτου καλή μου, υπάρχουμε με όρεξη πραγματική να απολαύσουμε αυτές τις μαγικές στιγμές ; μπορούμε ; ή μέσα μας πλέον συσσωρεύτηκε όλο αυτό το γκρίζο, το αδιέξοδο.
    Αυτό το παιχνίδισμα με το μίσος, την ένταση, την απόγνωση.
    Σε ποια φεγγάρια βαδίζουμε καλή μου ; ποια ολόγιωμα θαύματα πάμε να αντικρύσουμε ; ποιους εφιάλτες κυνηγάμε ;
    Την καλησπέρα μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πολλά τα ερωτήματά σου και όχι άδικα, Γιάννη μου, όμως ας σηκώνουμε τα μάτια μας από την απαισιοδοξία, έστω και για λίγο, καθώς δεν μπορείς να φανταστείς πόσο θεραπευτικό είναι αυτό!
      Μόνοιμας κλείνουμε τα μάτια και εμείς φοράμε στον εαυτό μας τις αλυσίδες.
      Μην το ξεχνάμε ποτέ αυτό...
      Σε φιλώ.

      Διαγραφή
  5. Η σιωπή και οι ανάσες των αγαπημένων και το φεγγάρι να υπόσχεται!!! Μαγική στιγμή, μαχαιριά στην πεζή και άγρια καθημερινότητά μας!
    Καλημέρα, Γλαύκη μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μαχαιριά, που ίσως μπορεί να οδηγήσει σε καλή χειρουργική επέμβαση προς αποκατάσταση της όποιας βλάβης...!
      Να είσαι καλά, Αλεξάνδρα μου!

      Διαγραφή

Σε ευχαριστώ που αφιέρωσες χρόνο να διαβάσεις τις σκέψεις μου.