Κυριακή, 22 Ιανουαρίου 2017

Μουσικοί περίπατοι γεμάτοι γλύκα...






















Πάμε πολύ πίσω σε μουσικούς περίπατους γεμάτους γλύκα. Κάποιοι από αυτούς έγιναν γνωστοί μέσα από τον ελληνικό κινηματογράφο, αλλά όχι μόνο. 
Μουσική του ιδιαίτερα ευφυή, τρυφερού και απόλυτα λυρικού Μάνου Χατζιδάκι (κλικ).
Επέλεξα ερμηνείες των συνθέσεών του μόνο από την Αλίκη Καγιαλόγλου, την Αρλέτα, τον Βασίλη Λέκκα, τη Μαίρη Λω και τη Νένα Βενετσάνου, οι οποίοι απογειώνουν το έργο του με τις εξαιρετικές φωνές τους.
Η ανάρτηση στο τέλος θα αλλάξει πορεία και από τα μονοπάτια του Χατζιδάκι θα περάσει σε πιο σύγχρονα της Νένας Βενετσάνου, η οποία ξεχωρίζει με τη διαμαντένια της φωνή, καθαρή σαν γάργαρο νερό, απαλή και βελουδένια όποτε αυτό απαιτείται, άλλοτε επιβλητική ή ακόμα και παιχνιδιάρικη. Μια σπάνια φωνή "ανυπέρβλητης εκφραστικής κομψότητας"!

Τα σπουδαία έργα πάντα μιλούν από μόνα τους και δεν χρειάζονται αναλύσεις. Όσον αφορά δε τη μουσική, ό,τι έχει να πει το λέει μέσα από τον στίχο, τη σύνθεση και την ερμηνεία. Οπότε πάμε να απολαύσουμε...


 "Θάλασσα πλατιά
σ’ αγαπώ γιατί μου μοιάζεις"

"Κύματα πουλιά
στα ταξίδια σας που πάτε
τα αλαργινά
την κρυφή μου λύπη πάρτε
κι απο `κει μακριά
να μου φέρετε κι εμένα τη χαρά"



"δίχως τη δική σου αγάπη
είναι ο κόσμος πιο μικρός."

"Χάρτινο το φεγγαράκι
ψεύτικη η ακρογιαλιά
αν με πίστευες λιγάκι
θα 'ταν όλα αληθινά."




 "Το πέλαγο είναι παιδί,
τρέχει και δεν το φτάνω
παιδί και στην αγάπη του,
που σαν παιδί το χάνω."





 "Κάθε δειλινό κοιτώ τον ουρανό,
το γαλανό
και μια φωνή τρελή
σαν χάδι κι απειλή
κοντά της με καλεί"




"Λόγο στο λόγο και ξεχαστήκαμε
μας πήρε ο πόνος και νυχτωθήκαμε"




"Είσ’ ένα περιστέρι
που πετάς στον ουρανό
πάμε να βρούμε ένα αστέρι
σ’ ένα κόσμο μακρινό"

"Είσαι ένα καρδιοχτύπι
μου 'χεις κόψει τα φτερά
έλα πάρε μου τη λύπη
έλα δωσ' μου τη χαρά"







Τον καφέ δεν θα σας τον πω ούτε τη μοίρα μας, όμως "του καφέ το παραμύθι θ' ακουστεί" και άλλα θα σας πει η ίδια η Βενετσάνου με ύφος εύθυμο και χαρωπό για τις μικρές ευτυχισμένες στιγμές, που απολαμβάνουμε με ένα φλιτζάνι καφέ... Ένα μουσικό κομμάτι ταιριαστό σε τούτο τον χώρο!



 Το "Καφέ Γκρέκο" "δεν είναι τόπος ν’ ανήκει στα δεσμά κανενός". Είναι ελεύθερος τόπος συνάντησης όλων, όπως θα έπρεπε να είναι κάθε καφέ αλλά και κάθε γεωγραφικός τόπος, που υποστηρίζει την ειρήνη και την ελεύθερη ανταλλαγή ιδεών, σκέψεων, απόψεων. Ένας τόπος που αγαπά την ζωή και σέβεται τον άνθρωπο.




@ Και για τον δεύτερο χρόνο τούτου του ιστολόγιου... 
κλικ εδώ .


@ Οι πίνακες του Francois Fressinier

10 σχόλια:

  1. Μας ζεσταίνουν οι νοτες σου!!!!
    Παγωνια και σήμερα
    Άντε να φλεβαρισει...

    Φιλι καλησπέρας

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σ' ευχαριστώ, Ελένη μου!
      Η παγωνιά γίνεται όλο και μεγαλύτερη...
      Φιλιά πολλά!

      Διαγραφή
  2. Mετά από μια απίθανη μουσική βολτίτσα στ' αγαπημένα μας λημέρια, καταλήξαμε στο Καφέ Γκρέκο... υπέροχη Βενετσάνου σ' ένα τραγούδι "σταθμό" στην ελληνική μουσική σκηνή. Ευτυχώς το ακούω συχνά τώρα τελευταία στο ράδιο. Φαίνεται ότι εμπλούτισαν λίγο τα play lists με πιο διαχρονικά και αγαπημένα κομμάτια. Άσχετο, αλλά όποτε ανοίγω ραδιόφωνο θα παίζει σταθερά: Νταλάρα, Αλεξίου, Τσαλιγοπούλου κι Αρβανιτάκη. Τσεκαρισμένο. Καλοί όλοι τους, μα υπάρχουν δεκάδες άλλες φωνές και μουσικές εξίσου ποιοτικές που μένουν στην αφάνεια & μοιραία στη λήθη...
    Την καλησπέρα μου Γλαύκη μου και καλή νέα εβδομάδα να έχεις♥

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το ραδιόφωνο θέλει επειγόντως ένα φρεσκάρισμα και με παλιά μουσικά κομμάτια αλλά και νέα που δεν τα προβάλλουν.
      Αν και εκεί, πέρα από το επίπεδο καλλιέργειας, γνώσης και έμπνευσης που είναι σημαντικό, δυστυχώς πάλι το οικονομικό είναι ο πρωταγωνιστής. Πολλοί σταθμοί καταφεύγουν στη λύση της κονσέρβας...
      Ενδαιφέρουσα προσπάθεια γίνεται στον Μελωδία πάντα για την ελληνική μουσική.
      Καλό απόγευμα, Μαρία μου!

      Διαγραφή
  3. Ωωωωωωπ Γλαύκη μου. Μουσική πανδαισία....! Πολύ όμορφα τραγούδια και θέματα.
    Καλή βδομάδα να έχεις και ευχαριστούμε πολύ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Να είσαι καλά, Γιάννη μου και χαίρομαι πολύ που το απόλαυσες αυτό το μουσικό διάλειμμα!

      Διαγραφή
  4. Το πέλαγο πολύ αγαπημένο μου!!!
    Σ' αφήνω, για να απολαύσω τα τραγούδια κι άλλα που μου ήρθαν τώρα στο μυαλό...
    Καλή εβδομάδα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είδες πώς γίνεται, Αλεξάνδρα μου;
      Ξεκινάς με ένα δυο κομμάτια και συνεχίζεις με άλλα δέκα!
      Η μουσική είναι μια ξελογιάστρα ταξιδεύτρια!
      Να είσαι καλά!

      Διαγραφή
  5. Καποτε δεν ακουγα καθολου Χατζιδακι, τον ευρισκα πολυ καραμελοζαχαρωμενο. Μετα ανακαλυψα οτι δεν ηταν ετσι ακριβως. Ο ιδιος βεβαια δεν ηταν. Ηταν μοναδικος.
    Τοτε ακουγα Νταλαρα και τωρα ακομα καμμια φορα....

    Που 'ναι τα χρόνια - Γιώργος Νταλάρας

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το ίδιο κι εγώ και είχα ακριβώς την ίδια αίσθηση για τον μεγάλο δημιουργό, όμως κάποια στιγμή αλλάζουν τα πράγματα μέσα από όσα βιώνουμε.
      Μπορεί να είμαστε ευάλωτοι, αλλά το καλύπτουμε όλο αυτό από μια επιφανειακή σκληρότητα μέχρι οι καταστάσεις που θα ζήσουμε μας μαλακώνουν και παύουμε να φοβόμαστε την εξωτερίκευση αυτής της βαθιά κρυμμένης ευαισθησίας. Μαλακώνουμε και είμαστε πιο δεκτικοί στην έκφραση του συναισθήματος. Αυτό φυσικά όταν επιτευχθεί, πιστεύω ότι υποδηλώνει μεγαλύτερη ψυχική δύναμη και ισορροπία.
      Μιλώ πάντα από τη μεριά μου και όπως είδα να αλλάζουν πολλά σε μένα εδώ και αρκετά χρόνια. Μην ξεχνάς ότι άκουγα κυρίως ροκ μουσική... χωρίς να μου λείπουν φυσικά και πολλά άλλα ακούσματα, απλά και μόνο για να έχω τη γνώση όμως και όχι την απόλαυσή τους.

      Νταλάρα δεν ακούω σχεδόν καθόλου, ενώ έχει πολύ καλή φωνή.
      Σ' ευχαριστώ πολύ για το μουσικό κομμάτι, το οποίο είναι όμορφο από μόνο του έτσι κι αλλιώς!

      Διαγραφή

Σε ευχαριστώ που αφιέρωσες χρόνο να διαβάσεις τις σκέψεις μου.