Κυριακή, 1 Μαΐου 2016

"Φύσα αγέρα την ανημποριά μου"



















Μια προσευχή από τον Λεωνίδα Μπαλάφα... 
Η προσευχή γίνεται με οποιονδήποτε τρόπο, αρκεί εκείνος που την λέει να την πιστεύει, να βγαίνει μέσα από την ψυχή του.  Πιο ανατρεπτικά σήμερα, ημέρα μεγάλης θρησκευτικής γιορτής, όμως δεν μου άρεσε ποτέ να μένουμε στους τύπους και να ξεχνάμε την ουσία ή να κάνουμε πως δεν την βλέπουμε. Να στεκόμαστε με υποκρισία σε κάθε εκδήλωση της ζωής, πόσο σε ό,τι έχει σχέση με τη θρησκευτική έκφραση.





Προσευχή

Φέγγε μου άστρο τ' ουρανού το δρόμο
πιάσε μου χέρι του θεού τον ώμο
κάθε που χάνομαι κι αδύναμος αισθάνομαι.

Φύσα αγέρα την ανημποριά μου
να πάρει ανάσα μια βαθιά η καρδιά μου
φύσα αγέρα μου Πατέρα και Μητέρα μου.

Πείτε τραγούδια της χαράς αηδόνια
να ζωντανέψουν τα καλά τα χρόνια
από την άβυσσο, ωδή για τον Παράδεισο.




Με την αγάπη ομορφαίνουμε από μέσα προς τα έξω!

Χρόνια Πολλά!




2 σχόλια:

  1. Αυτές οι προσευχές είναι και οι πιο ουσιαστικές γιατί πηγάζουν από ατόφια αγάπη. Λατρεμένο τραγούδι όπως κι ο Λεωνίδας που είναι συνεπής στο δύσκολο δρόμο που διάλεξε. Μακριά από πίστες και εύπεπτα σουξεδάκια.
    Τις εγκάρδιες ευχές μου Γλαύκη μου!
    Διάλεξες την πιο όμορφη προσευχή για τις μέρες αυτές...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μια προσευχή, Μαρία μου, που απευθύνεται σε προσωπικό αλλά και συλλογικό επίπεδο!
      αυτή η ανημποριά μάς έχει κάτσει στο λαιμό, στο σβέρκο, μας έχει καθηλώσει σε μεγάλο βαθμό και δυστυχώς βγαίνει συχνά προς τα έξω με τοξικό τρόπο!
      Όσο για τον Μπαλάφα, είναι μία από τις περιπτώσεις προς το παρόν πάντα που αποδεικνύουν ότι υπάρχουν και κάποιοι που προτιμούν αυτό τον δρόμο...
      Σ' ευχαριστώ πολύ, κορίτσι μου, κι εύχομαι να είσαι δυνατή και με καθαρό πάντα πνεύμα, γιατί έχουμε ανάγκη ως τόπος τέτοια άτομα!

      Διαγραφή

Σε ευχαριστώ που αφιέρωσες χρόνο να διαβάσεις τις σκέψεις μου.