Πέμπτη, 31 Δεκεμβρίου 2015

"Δώδεκα ρηγάδες" για το 2016


Ας υποδεχτούμε τη νέα χρονιά με ένα παραμύθι, που μπορεί να μας κάνει να το ονειρευόμαστε σαν μια μυσταγωγία ουτοπίας - όπως λέει και ο δημιουργός του!
Ένα παραμύθι, που αξίζει να ακούνε τα παιδιά, για να ονειρεύονται έναν άλλο κόσμο, πιο όμορφο, πιο δίκαιο. Και ίσως κάποτε να τολμήσουν να τον διεκδικήσουν, έστω σε κάποια παρόμοια μορφή...
Μέσα από την τρυφερή και ανατρεπτική ιστορία του αγαπημένου φίλου Μαζεστίξ, ο οποίος αποχώρησε από τα διαδικτυακά δρώμενα - μέχρι ίσως να τα επιθυμήσει ξανά, θέλω να κάνω κάποιες ευχές για τον χρόνο που θα διανύσουμε. Η επιλογή δεν είναι τυχαία, καθώς αντιπροσωπεύει σε μεγάλο βαθμό όσα διδάσκω για την ζωή στους μαθητές μου!
Εύχομαι, λοιπόν, όσα περιγράφουν οι "Δώδεκα ρηγάδες" να αρχίσουν να παίρνουν σάρκα και οστά μέσα μας, αν δεν συμβαίνει ήδη αυτό.  Να αισθανθούμε αυτή την αναρχία στην ψυχή μας, με την έννοια να ακολουθούμε όσα νιώθει η καρδιά μας, ώστε με βάση αυτά να παίρνουμε αποφάσεις και πάντα έχοντας ως αρωγό στον σχεδιασμό όσων θέλουμε να επιτύχουμε τη λογική.  Μένοντας πιστοί στις αξίες μας και σ' εκείνα που ονειρευόμαστε δημιουργούμε τα θεμέλια για την τόσο πολύτιμη ευτυχία. 
Τα όνειρα έχουν αξία, όταν αποφασίζουμε να κάνουμε πραγματικότητα όσα μπορούμε από αυτά. Δίχως βιάση, ένα κάθε φορά, όμως χωρίς να χάνουμε τις ευκαιρίες που μας δίνονται. 
Ας είμαστε παράλληλα ευγνώμονες και ευτυχείς για όσα έχουμε καταφέρει να τα ζήσουμε έστω και για λίγο ή τα απολαμβάνουμε καθημερινά!



Ο καπ'ταν-Ρήγας μπάρκαρε με όλο του το ασκέρι για μέρη μακρινά.
Το πλοίο του, φτιαγμένο από ξύλο στο σκελετό του και λίγο σίδερο στα δεσίματά του, ξεκινούσε για το ατέλειωτο ταξίδι.
Οι ναύτες δεν ήταν ανώνυμοι.
Ήταν ο Ρίκος, ο Λιόντας, ο Άρης, ο Ψάρρος κι ο Μπάτης.
Μαζί και οι πολύτιμες γυναίκες: η Μίκα, η Βάγια, η Ζαμπία, η Τζίνα, η Διδώ κι η Σύλλια.
Όλοι τους ήταν δώδεκα. Μαζί με τον Ρήγα.
Δεν ήταν ο ένας και οι δώδεκα μαθητές. Ήταν όλοι τους δώδεκα.
Δάσκαλοι και μαθητές μαζί.
Πότε με τα κουπιά τους και πότε με τα ανοιχτά πανιά τους σκίζαν τα κύματα.
Ο καθένας σ' ένα ρόλο. Απαραίτητος όπως και κάθε άλλος.
Κανείς δεν περίσσευε στο πλοίο. Ένας να έλειπε, ήταν όλοι τους χαμένοι.
Γι' αυτό έπρεπε να προσέχει και να φροντίζει ο ένας τον άλλον να μη χαθεί.
***
Περνούσαν θάλασσες, πελάγη κι ωκεανούς και το πλοίο περνούσε πάντα αλώβητο.
Κι όταν τύχαιναν κακοτοπιές, συσκέφτονταν όλοι μαζί κι άλλοτε αποφάσιζαν να αράξουν το πλοίο κάπου κλειστά ώσπου να περάσει η ταραχή κι άλλοτε βάζανε όλοι τους τα δυνατά τους να σκίσουν τα κύματα κόντρα στον καιρό.
Σε κάθε τους απόφαση λάμβαναν υπ' όψιν πως δεν πρέπει να χαθεί κανείς.
Κι όταν ριψοκινδύνευαν, ήξεραν πως ή θα περάσουν όλοι μαζί στην άλλη πλευρά του ωκεανού ή πως θα χαθούν όλοι μαζί στα βάθη του.
Κι ο Ρήγας μαζί.
Παρόλο που αυτός είχε ναυπηγήσει το καράβι, είδε τον εαυτό του σαν ένα κουπί, σαν ένα γρανάζι του πλοίου.
Ο Ρήγας κρατούσε το πηδάλιο, αλλά κάτι είχε αλλάξει απ' όταν σάλπαραν.
Δεν ήταν πια πρόσωπο. Ήταν ρόλος.
Όποιος κρατούσε το πηδάλιο κάθε φορά, λεγόταν Ρήγας.
Έτσι κι όλα τ' άλλα ονόματα.
Χαθήκανε μαζί με την ατομικότητά τους.
Γίνανε ρόλοι κι ανακατεύτηκαν μεταξύ των δώδεκα.

***
Όλοι έκαναν τα πάντα και υπηρετούσαν κάθε ρόλο.
Κι έτσι ο ένας κρατούσε το πηδάλιο, ο άλλος το χάρτη, ο άλλος κοίταζε τα αστέρια, ο άλλος καθάριζε το κατάστρωμα απ' τα νερά, ο άλλος μαγείρευε, ο άλλος έραβε τα καινούρια ρούχα χρησιμοποιώντας για κλωστές τα ξηλωμένα παλιά ρούχα. Οι άλλοι έξι κοιμούνταν ή ξεκουράζονταν ώσπου να αντικαταστήσουν τους άλλους έξι στη δική τους βάρδια.



Αλλά δεν είχαν χωρίσει μόνο τις δουλειές. Είχε ο καθένας το ταλέντο του, που τον έκανε ξεχωριστό.
Άλλος ήταν ο πιο ψύχραιμος, άλλος ήταν αυτός που έλεγε τα πιο ωραία αστεία, άλλος είχε την πιο ωραία φωνή και τους χάριζε όμορφες στιγμές με την κιθάρα του, άλλος έλεγε τα πρόστυχα αστειάκια κι άναβε τα αίματα, άλλος έγραφε ποιήματα, άλλος ήταν ονειροπόλος που παρέσερνε τους άλλους στο δικό του κόσμο, άλλος ήταν σοφός κι έλεγε όμορφες και διδακτικές ιστορίες... όλοι είχαν κάτι δικό τους να βάλουν στο μωσαϊκό της ανθρωπότητας που μαζεύτηκε σ' ένα πλοίο...

***
Κάθε που πιάνανε λιμάνι, δεν αράζανε το πλοίο μαζί με τ' άλλα. Το κρύβανε σε κάτι κουφωτούς όρμους και κατεβαίναν οι μισοί.
Οι άλλοι μισοί παρέμεναν στο πλοίο να το φυλάνε.
Μην τυχόν και 'ρθουν απ' έξω κι άλλοι που θα ταράξουν την τέλεια ισορροπία που είχαν βρει μεταξύ τους. Μην τυχόν ανέβουν και κουβαλήσουν την αρρώστια τους και χαλάσουν την υγεία του πλοίου.
Δε χρειαζόταν να 'ρθουν καινούριοι στο πλοίο. Οι νέοι ναύτες θα γεννιούνταν εκεί μέσα.
Απ' τα ζευγάρια που 'χαν προκύψει με τον καιρό.
Ο Ψάρρος και η Βάγια, ο Ρίκος και η Τζίνα, ο Ρήγας και η Σύλλια, ο Άρης και η Διδώ, ο Μπάτης και η Ζαμπία, ο Λιόντας και η Μίκα.
Οι δώδεκα απόστολοι της Ζωής που μοιράζονταν τα πάντα: το μυαλό τους, τις δυνάμεις τους, τις ανάγκες τους, τα όνειρά τους, τα συναισθήματά τους, τις ψυχές τους, τα σώματά τους.


Κι όταν κάποτε είχαν δέσει σε κάποιον όρμο, τους πέτυχε ο γερο-Κάκος, πάτησε στη σανίδα κι ανέβηκε στο πλοίο να ρωτήσει ποιοι ήταν.
"Ε! Ναύτες! Ποιος είναι ο Ρήγας σας;"
"Δεν υπάρχουν Ρηγάδες και Ντάμες εδώ γέρο!"
"Και ποιος κρατά το πηδάλιο;"
"Η ζωή, γέρο! Αν βγάλεις το εγώ σου μακριά απ' το πηδάλιο, τότε εκείνο σε πηγαίνει όπου προστάζει η Μοίρα."
"Και στις κακοτοπιές ποιος παίρνει την ευθύνη;"
"Όλοι, γέρο! Αφού όλοι θα χαθούμε αν δεν τα καταφέρουμε, όλοι μαζί παίρνουμε την ευθύνη!"
"Και δεν έχετε αφέντη;"
"Αφέντης μας είν' ο άνεμος. Μα κι αν χρειαστεί καμιά φορά, δεν τον υπακούμε!"
"Καλά και πώς ζείτε; Τι τρώτε;"
"Τρώμε ό,τι μας δίνει ο Κόσμος, η Φύση μας. Στη θάλασσα γυρνάμε, ψάρια τρώμε. Κι όταν αράξουμε σε στεριά, μπορεί να φάμε και κρέας. Παίρνουμε και λαχανικά και φρούτα."
"Και πώς τα αγοράζετε; Με τι λεφτά;"
"Τι να τα κάνεις τα λεφτά, γέρο; Σε τι χρειάζονται; Εμείς γι' αυτό σαλπάραμε Για να ζήσουμε. Για να μην είμαστε πια σκλάβοι ενός χάρτινου ψέματος, που γύρω του χορεύει η οικουμένη."
"Και πώς ντύνεστε τόσο ωραία; Πού τα βρίσκετε τα ρούχα;"
"Ξηλώνουμε τα παλιά μας και τα ξαναράβουμε μ' άλλον τρόπο κι άλλους συνδυασμούς κι έτσι πάντα έχουμε καινούρια κι ωραία ρούχα!"
"Κι άμα γεράσετε, το πλοίο τι θα απογίνει; Θα σαπίσει;"
"Θα το κρατήσουν, αν θέλουν, τα παιδιά μας! Είμαστε όλοι ερωτευμένοι και θα κάνουμε πολλά παιδιά! Αυτός συνεχίζει να μας ταξιδεύει: ο Έρωτας!"
"Εϊ καπετάνιο... θέλεις ένα ναύτη ακόμα;"





Ας ταξιδέψουμε κι εμείς το νέο έτος σαν τους "Δώδεκα ρηγάδες" κερδίζοντας ένα ακόμα βήμα προς την εσωτερική μας ελευθερία...!




Καλή Χρονιά για όλους μας!



18 σχόλια:

  1. Ωραία ιδέα οι Ρηγάδες!!! Με εκφράζει απόλυτα το νόημά του. Και μ' αρέσει που διάλεξες αυτό το κείμενο, Γλαύκη μου.
    Καλή χρονιά σου εύχομαι! Όσοι πιο πολλοί αποφασίσουμε να γίνουμε ρηγάδες, αλλά και να αφήσουμε τους συνανθρώπους να γίνουν κι αυτοί, τόσες ευχές για μια μια καλή χρονιά θα γίνουν πραγματικότητα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Η συνεργασία και ο κοινός βασικός στόχος είναι τα θεμέλια, για να επιφέρουμε αλλαγές σ' αυτόν τον τόπο. Είναι σημαντικό να μάθουμε να είμαστε ταπεινοί και να λειτουργούμε ως απλοί εργάτες, προκειμένου να επιτύχουμε το κοινό καλό, το οποίο σε γενικές γραμμές υπάρχει και θα το δούμε αν σταματήσουμε να κοιτάμε μόνο την πάρτη μας ο καθένας!!!
      Καλή Χρονιά, Αλεξάνδρα μου!

      Διαγραφή
  2. Από την πρώτη φορά πυ το διάβασα το θαύμασα αυτό το αυτοδιαχειριζόμενο καράβι! Είναι από τις ιστορίες που θυμάμαι! Και του λέω του Αρχηγού, γράφε παραμύθια, το 'χεις! Δεν θέλει..ας είναι!
    Καλή χρονιά, Γλαύκη! Καλή χρονιά, Ρηγάδες μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Η αυτοδιαχείριση είναι το υψηλότερο σκαλοπάτι στην εξέλιξη μιας κοινωνίας και υπεύθυνα γι' αυτό είναι τα μέλη της και η ωριμότητά τους!!!

      Ο Αρχηγός θα γράψει κάποια στιγμή μικρά θαύματα, αλλά θα πρέπει να βρει τον εαυτό του και να διακρίνει τι είναι αυτό που έχει ανάγκη και επιθυμεί περισσότερο στην ζωή του. Τότε είμαι σίγουρη πως θα αναδυθεί η ανάγκη της γραφής με απόλυτη πια ωριμότητα και σιγουριά.
      Κάθε τι αποζητά τον δικό του χρόνο...
      Καλή Χρονιά, Σοφία μου, και να χαίρεσαι τον μικρό σου Ρήγα!

      Διαγραφή
  3. Καλή Χρονιά Γλαύκη μου
    με υγεία χαρά κι αγάπη περισσή

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μια όμορφη, υπέροχα δημιουργική και ερωτική χρονιά σου εύχομαι, Ελένη μου!
      Σ' ευχαριστώ!

      Διαγραφή
  4. Από μικρό παιδί λειτουργώ πάντα με ομάδα έτσι μου αρέσουν οι δώδεκα ρηγάδες Γλαύκη μου γιατί η συνοχή δύσκολα δισπάται !! Καλή Χρονιά σου εύχομαι με όνειρα της ψυχής που η λογική τα πραγματοποιεί όταν μένεις πιστός στις ιδέες !! Σε φιλώ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κρατώ ως φυλαχτό το τελευταίο, που μου έδωσες σαν ευχή!!!
      Είναι η πιο κατάλληλη γι' αυτό το διάστημα για μένα...
      Σ' ευχαριστώ και αντεύχομαι υγεία, αγάπη και προσφορά, την οποία γνωρίζεις πολύ καλά!
      Φιλιά πολλά!

      Διαγραφή
  5. Γλαύκη να σου ευχηθώ ολόψυχα ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ.
    Πρέπει να αντιληφθούμε στη νέα χρονιά ότι ορισμένα πράματα πρέπει να τα πάρουμε απ την αρχή. Απ το μηδέν. Εκεί μας έφτασαν. Αν αυτό δεν το καταλάβουμε τότε θα μετράμε πρωτοχρονιές γκρίζες και καταθλιπτικές.
    Χρόνια Πολλά και καλά κορίτσι μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Στην ζωή είναι χρήσιμο να ξεκινάμε από το μηδέν, διότι γινόμαστε σοφότεροι κι επίσης μην ξεχνάμε ότι εκείνη δεν μας χρωστάει τίποτε... Εμείς παλεύουμε για όσα θέλουμε και αγαπάμε!
      Χρόνια Πολλά και ίσως όχι άλλες γκρίζες Πρωτοχρονιές!

      Διαγραφή
  6. Εγώ πάντως μπαρκάρω στο σκαρί του Μαζεστίξ και κουνάω το μαντήλι σ' όσους στεριανούς αναζητούν έναν μπαλαντέρ για να κάνουν παιχνίδι. Εύχομαι να έχουμε πολλούς συνταξιδιώτες σ' αυτό το ταξίδι, έτσι όπως το εννοεί ο συγγραφέας. Μόνο αν αλλάξουμε τη ρότα της σκέψης μας, θα αποφύγουμε τα βράχια που κάποιοι -εντέχνως- μας οδηγούν.
    Γλαύκη μου καλή νέα χρονιά να έχεις, με περισσότερες δυνάμεις και με πίστη για το καλύτερο!
    Κι για τελευταία ευχή, κρατάω την κρυφή προσδοκία πως ο αρχηγός θα επιστρέψει δριμύτερος;-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κι εγώ μαζί σου, Μαρία μου! Ίσως να ταξιδεύω ήδη, αλλά ψάχνω εναγωνίως συνταξιδιώτες...
      Ο Γαλάτης δεν ξέρω σε ποια φάση του ταξιδιού βρίσκεται...
      Σ' ευχαριστώ, κορίτσι μου, για τις πολύτιμες ευχές σου, καθώς τις έχω πραγματική ανάγκη!!!
      Αντεύχομαι για σένα ξεχωριστή δημιουργικότητα, γαλήνη και πολλή αγάπη για το νέο έτος!!!
      Σχετικά με την επιστροφή του μπουρλοτιέρη θέλω να πιστεύω ότι κάποια στιγμή θα γίνει.

      Διαγραφή
  7. Τις καλύτερες ευχές μου για το νέο χρόνο, αγαπητή μου Γλαύκη...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Με ένα σημαντικό σου όνειρο να πάρει σάρκα και οστά εύχομαι να κυλήσει ο νέος χρόνος...!
      Σ' ευχαριστώ, Κούνελε!

      Διαγραφή
  8. Υπέροχα ταξιδιάρικοι οι "Δώδεκα ρηγάδες" σου! Καλησπερούδια και φιλιά και καλή χρονιά να έχουμε φιλενάδα! Σήμερα είδα στην τηλεόραση και το "ένα δέντρο μια φορά" Φιλάκια! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Οι Ρηγάδες είναι δανεικοί, αλλά γι' αυτό είναι φίλοι-συνοδοιπόροι!
      Έκλαψες ξανά;;;
      Καλή Χρονιά με πολλή αγάπη και αγκαλιά στην ζωή σου, αγαπημένο μου τρελοκομείο!!!

      Διαγραφή
  9. Πόσο μα πόσο διδακτικό παραμύθι ! Για το πόσα πολλά μπορεί να καταφέρει η συνεργασία. Το ΜΑΖΙ!
    Χώρια είμαστε φτερά στον άνεμο!
    Γλαύκη μου πολύ σε ευχαριστώ!

    Καλή χρονιά να έχεις μάτια μου, με υγεία, αγάπη και γαλήνη! :))
    Πολλά, ζεστά φιλιά !

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Θέλουμε μεγάλη εκπαίδευση γι' αυτό το ΜΑΖΙ, Αριστάκι μου, και μάλιστα σε κάθε έκφανση της ζωής...!!!
      Και για σένα, όπως και για το Πετράδι, εύχομαι μια χρονιά με πολλή αγάπη και αγκαλιά!!!
      Φιλιά πολλά και σ' ευχαριστώ πολύ, κορίτσι μου!

      Διαγραφή

Σε ευχαριστώ που αφιέρωσες χρόνο να διαβάσεις τις σκέψεις μου.