Κυριακή, 28 Ιουνίου 2015

Η σωτηρία μας είμαστε εμείς και οι "επτά κρίσιμες μέρες"


















"Σ' ένα δωμάτιο που όλοι κραυγάζουν, δεν υπάρχει χώρος για επιχείρημα. Η Ελλάδα σήμερα είναι ένα τέτοιο δωμάτιο".

Αυτά είναι λόγια δανεικά από ένα σχόλιο του φίλου Μαζεστίξ στο δικό του ιστολόγιο Τοίχο-Τοίχο. Πόση αλήθεια κρύβουν άραγε για τον τόπο μας; Φυσικά όχι μόνο για το σήμερα αλλά πάντα.




"Μετακινώντας τσακισμένες πέτρες, ανασαίνοντας
τη δροσιά του πεύκου πιο δύσκολα κάθε μέρα,
κολυμπώντας στα νερά τούτης της θάλασσας
κι εκείνης της θάλασσας
χωρίς αφή
χωρίς ανθρώπους
μέσα σε μια πατρίδα που δεν είναι πια δική μας
ούτε δική σας."


                                  (Από το "Μυθιστόρημα" του Σεφέρη, 1934.)

 Ο Σεφέρης έζησε κρίσιμες ιστορικές στιγμές της πατρίδας μας  και μέσα από τα γραπτά του διακρίνεται η φωνή ενός υπεύθυνου και ισορροπημένου πολίτη, που αναζητούσε με πάθος την εξέλιξη των ατόμων και των εθνών. Πού να τη βρει όμως;





Πόσο θλιβερό είναι να μην μπορούμε να αντιληφθούμε ότι μόνοι μας θα διατηρήσουμε την ελπίδα, μόνοι μας θα στηρίξουμε τον τόπο μας κι εμείς οι ίδιοι είμαστε η σωτηρία μας - με όποιο κόστος, αρκεί να το διακρίνουμε και να το θελήσουμε πραγματικά, μακριά από την ιδιοτέλεια και τον φόβο.
Είμαστε μόνοι και υπεύθυνοι για κάθε μας προσπάθεια, επιλογή, για κάθε δράση (ωφέλιμη ή βλαβερή για μας ή τους άλλους) ή για την αδράνεια που δείξαμε και δείχνουμε ή ακόμα χειρότερα για την αδιαφορία ή την μεταφορά ευθυνών.  
Σωτήρες δεν υπάρχουν παρά μόνο στα παραμύθια.
Η σωτηρία μας είμαστε εμείς. 
Την θέλουμε; Και πόσο; 






Θα νόμιζε κανείς ότι έχω κάνει λάθος και επαναλαμβάνω την ίδια ανάρτηση με άλλο περιτύλιγμα. Ναι, υπάρχει μια αλήθεια σ' αυτό, αφενός γιατί δεν έχω διάθεση να γράψω τίποτε και αφετέρου διότι ο κορμός της ανάρτησης ήθελα να είναι ίδιος, προκειμένου να μεταφέρει το μήνυμα που δεν αλλάζει. Η επανάληψη βοηθά να εμπεδώσουμε κάτι που επιβάλλεται να γίνει συνείδησή μας από εδώ και πέρα, άσχετα αν έπρεπε να είχε γίνει ήδη.
Αυτό που θα πρόσθετα είναι κάτι που έχω πει και σε μια παλιότερη ανάρτηση, από εκείνες των πρώτων ημερών του Cafe, τότε που εκλεγόταν η νέα κυβέρνηση. Το σημαντικό, λοπόν, από αυτή τη στιγμή είναι να χωρίσουμε το έργο σε μέρη. Να βαδίζουμε βήμα-βήμα, καθώς δεν γνωρίζουμε τη συνέχεια κι αυτό προκαλεί τεράστια ανασφάλεια, με αποτέλεσμα να οδηγεί εύκολα στον πανικό. Αν περάσουμε σε ατέλειωτα σενάρια και εικασίες, δεν θα καταφέρουμε να έχουμε καθαρό νου και ψυχραιμία. 
Ανοιχτά αυτιά και μάτια για τις εξελίξεις των ωρών που έρχονται και προετοιμασία του εαυτού μας για κάθε ακραίο ενδεχόμενο. Αν μέσα μας αποφασίσουμε ότι δεν θα το βάλουμε κάτω ό,τι κι αν συμβεί και πως θα προσπαθήσουμε να αντιμετωπίσουμε ό,τι κι αν προκύψει, αν προστατεύσουμε τ' αυτιά και το μυαλό μας από τις "σειρήνες" της προπαγάνδας, τότε μάς δίνουμε τη δυνατότητα να τα βγάλουμε πέρα σε κάθε συνθήκη. 
Ας θυμόμαστε τη στάση των παππούδων μας στα δεινά που πέρασαν και έβρισκαν στο τέλος το θάρρος και τις αντοχές ν' ανταπεξέλθουν. Όλα αυτά σε καταστάσεις που ήταν χαμένοι -τελειωμένοι χωρίς ελπίδα, όπως κι εμείς όλα τα χρόνια της κρίσης (παρά τις ψευδαισθήσεις που ήθελαν κάποιοι να διατηρούμε, γιατί τους εξυπηρετούσε αφάνταστα).

Ας θυμόμαστε τη συλλογικότητα, την συντροφιά, μας δυναμώνει περισσότερο απένατι σε κάθε δυσκολία. Στον τόπο μας δεν είμαστε μόνοι, όσο κι αν επιτρέπουμε να μας σκορπίζουν στους πέντε ανέμους.

Μπορούμε και με ελάχιστα, χωρίς αξιοπρέπεια κι ελευθερία μπορούμε;;;


@ Προσθέτω και αυτό το άρθρο, όπως το αναφέρω και στον τίτλο της ανάρτησης:






 

25 σχόλια:

  1. Ανοιχτά αυτιά και μάτια!
    Αυτό!
    (λέω κι εγώ; τι γίνεται ρε παιδιά;☺)

    Γλαύκη μου , δεν ξέρω αν είδες τη σημερινή μου ανάρτηση...Καλότυχη να είσαι πάντα!
    Φιλιά! ♥

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Βρε πότε πρόλαβες και σχολίασες;
      Τώρα το έβγαλα!

      Αυτό πρέπει να λέμε όλοι κάθε μέρα και αντοχή!

      Καλά, δεν φτάνει που γιορτάζεις, μας κάνεις και δώρα... Τι να σου πω!
      Δεν το ήξερα ότι το συνηθίζεις...
      Σ' ευχαριστώ πάρα πολύ και να σε χαιρόμαστε όλοι!!!!
      (Τα λέμε και σε μέιλ)

      Διαγραφή
    2. Με το που άνοιξα έπεσα πάνω σου ☺ αχαχαχα!
      Φιλιά! ♥

      Διαγραφή
  2. Ας έχουμε χαμηλά τον πήχυ,΄ώστε, ό,τι κι αν συμβεί, να λέμε "πάλι καλά".

    Επίσης, μια ερώτηση: εγώ το έχω πει αυτό το τσιτάτο στην αρχή; Μην ήταν κανενός άλλου και τσάμπα του κλέβω τη δόξα; Δεν το θυμάμαι...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλώς ήρθες, Γαλάτη.
      Πραγματικά κρατώ κι εγώ χαμηλά τον πήχυ, αλλά προσπάθησα μέσα από τα παραπάνω λεγόμενά μου να ενθαρρύνω όλους μας. Άλλοι χαίρονται, αλλοι είναι παγωμένοι, άλλοι είναι ψύχραιμοι. Σε κάθε περίπτωση ας είμαστε έτοιμοι. Ο πνιγμένος από τα μαλλιά του πιάνεται δυστυχώς εδώ που φτάσαμε. Αφού δεν έγιναν οι σοβαρές ανατρεπτικές κινήσεις από την αρχή της κρίσης, όλα τα άλλα ελάχιστα μπορούν να προσφέρουν, γι' αυτό μιλάω για πνιγμένους.
      Καμιά φορά, με την αισιόδοξη ματιά, μια τρέλα, ένας αξιόλογος παραλογισμός μπορεί να οδηγήσει στη λύση. Δεν ξέρω αν έχεις διαβάσει την ανάρτηση που είχα κάνει στην αρχή με τίτλο "Σόλων ο διαχρονικός", όπου εκεί αναφερόμουν σ' αυτό και πάλι για την πολιτική κατασταση και την εκλογή του Συριζα.

      Αυτό τσιτάτο εσύ το είπες σε σχόλιό σου στην ανάρτηση των Τριάκοντα. Ήταν σε απάντησή σου στην Πεταλούδα. Αν είδες έγραψα ότι το δανείστηκα από σχόλιό σου χωρίς να δηλώνω ότι είναι δικά σου (χεχε), γιατί δεν ξέρω αν τα έχεις διαβάσει κάπου ή είναι δικά σου. Δεν την αναγνωρίζω την φράση ως κάποιου, αλλά αυτό δεν λέει και τίποτε. Οπότε προσπάθησα να είναι διακριτική η παρουσίαση. Αν έχεις πρόβλημα, το σβήνω.
      Είναι δικά σου όμως ή όχι τελικά;
      Αν είναι κάποιου, ας έρθει να μας το πει.

      Διαγραφή
    2. Τι πρόβλημα να 'χω;
      Απλά δε θυμόμουν ότι το είχα πει εγώ.
      Και δε θυμάμαι αν είναι δικό μου ή αν το ξεσήκωσα από κάναν άλλον.

      Διαγραφή
    3. Πρόβλημα μνήμης θα έλεγα, για να ευθυμήσουμε! :)))
      Φιλιά!

      Διαγραφή
  3. Απορώ πώς μιλάτε για ψυχραιμία!Παρακολουθώντας για λίγο ειδήσεις στο Mega τρομοκρατήθηκα που θα μείνουν κλειστές οι τράπεζες! Κι εγώ που ήθελα να φύγω αύριο για Μύκονο κι έχω κλείσει στην Ψαρού πρώτη σειρά ξαπλώστρα ,πώς θα την πληρώσω; Άραγε εκεί δίπλα στο κύμα θα έχουν μηχάνημα πιστωτικών καρτών; Αυτά είναι τα πραγματικά προβλήματα , έτσι για να ευθυμήσουμε ψύχραιμα!
    Αρσινόη

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αρσινόη, έχεις πλάκα!
      Πέρα από το αστείο θα αντιμετωπίσει πολύς κόσμος πρόβλημα, αλλά δεν μπορεί να γίνει διαφορετικά αυτή τη στιγμή. Όποιος μπορεί βοηθά τον άλλο σε αυτή την φάση.
      Τι άλλο να πω.

      Διαγραφή

  4. Επειδη ακριβώς ζουμε ολοι στο ιδιο δωματιο είναι χαζο οι οποιες διαφορετικες πολιτικές αποψεις να μας χωριζουν.
    Και φυσικα σωτηρες υπαρχουν μονο στα παραμυθια και όχι στη ρεαλ ζωη εκει που ο καθενας αποφασιζει μοναχος για την πορεια του.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Υπάρχουν στιγμές που οι πολιτικές απόψεις μάς χωρίζουν και το θεωρώ πολύ λυπηρό. Είναι αναγκαίο να βλέπουμε πέρα και πάνω από αυτό. Να είμαστε άνθρωποι πάνω απ' όλα.
      Καλό σου βράδυ!

      Διαγραφή
  5. Είναι σαν να μας έχουν στήσει στον τοίχο για εκτέλεση κι εμείς ακόμα το ψάχνουμε. Έλεος δηλαδή! Αν δεν μας αφορούν αυτά που ζήσαμε τα τελευταία χρόνια, τότε είμαστε άξιοι της τύχης μας. Ας ανοίξουμε κι ένα λάκκο μπροστά μας, για να τους διευκολύνουμε στο έργο τους...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Έτσι είναι, Μαρία μου, αλλά η κατάσταση είναι πολύ πιο περίπλοκη από όσο φαίνεται σε πρώτη ματιά.
      Ελπίζω και εύχομαι σε ό,τι καλύτερο δυνατό!

      Διαγραφή
  6. Η σωτηρία μας είμαστε εμείς!!! Σοφό, αλλά πώς αντιλαμβάνεται τη σωτηρία ο καθένας είναι το ζητούμενο. Γιατί δεν πιστεύω ότι κανένας Έλληνας σήμερα δεν θέλει τη σωτηρία της πατρίδας, γιατί ο χαμός της χώρας μας θα είναι χαμός και για τους πολιτες!!!
    Καλησπέρα Γλαύκη μου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πολύ σωστό αυτό που λες, Άννα!
      Πώς την αντιλαμβάνεται άραγε ο καθένας;
      Ότι κι αν γίνει, θα δείξει γυμνή την πραγματικότητα από αυταπάτες.
      Καλό σου βράδυ!

      Διαγραφή
  7. Διαβάζω και ξαναδιαβάζω το κείμενο των θεσμών.Ένα είναι το σίγουρο. Δεν υπάρχει τομέας της οικονομίας που να μην πλήττεται. Ασφαλιστικά ταμεία, συντάξεις, εργασιακές σχέσεις , γεωργία, μικρομεσαίες επιχειρήσεις, φαρμακοβιομηχανία, ενέργεια ,τουρισμός. Αν λοιπόν δεχόμασταν όλα αυτά που ζητούν με τι θα ζούσαμε; Ακόμα και τα χρήματα που μας δίνουν τόσα χρόνια επιστρέφουν σε αυτούς. Το μέλλον ή καλύτερα το παρόν μας (θα) είναι μαύρο. Μεγαλύτερες στρατιές ανέργων, πείνα ,θάνατοι αφού τα νοσοκομεία δεν θα λειτουργούν καθόλου και τα φάρμακα (χωρίς εγχώρια φαρμακοβιομηχανία) θα είναι είδος πολυτελείας.
    Ποιοι θα διασωθούν; Αυτοί που διασώζονται πάντα. Μεγαλοεπιχειρηματίες, μεγαλοκαναλάρχες κλπ. Στην πράξη δηλαδή ,αν το εξετάσει κανείς, δεν έχει ούτε δίλημμα ,ούτε άλλες επιλογές. Αρκεί να σκεφτεί αν είναι μεγαλοεπιχειρηματίας . Ακόμα κι αν πηγαίνουμε σε αχαρτογράφητα νερά ,όπως ισχυρίζονται ,πηγαίνουμε με την ελπίδα ότι θα κολυμπήσουμε. Γι΄αυτό πρέπει να οπλιστούμε με θάρρος , ψυχραιμία , ελπίδα και αισιοδοξία.
    Όσο κι αν φαίνεται οξύμωρο πρέπει να βρούμε το κουράγιο να χαμογελάσουμε. Το οφείλουμε στα παιδιά μας , που βιώνουν κι αυτά την κατάσταση και δεν μπορούν να τη διαχειριστούν.
    Αισιοδοξία ,θάρρος , ελπίδα, χαμόγελο.
    Καληνύχτα Γλαύκη μου και όλα θα πάνε καλύτερα
    Αρσινόη

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αρσινόη, μεγάλη η χαρά μου που σε έχω διπλή εδώ σήμερα.
      Τα λόγια σου φοβερά εύστοχα όπως πάντα.
      Με συγκινεί ο τρόπος που κλείνεις, γιατί τελικά αυτοί που βρίσκουν τη δύναμη να αισιοδοξούν στις μαύρες στιγμές είναι όσοι έχουν ζήσει τις δύσκολες στιγμές στο πετσί τους.
      Καλή σου νύχτα και θα τα κάνουμε να πάνε καλύτερα αργά ή γρήγορα. Μπορεί να χρειαστεί πολύ μεγαλύτερη υπομονή από όσο φανταζόμαστε, αλλά θα τα πάμε.

      Διαγραφή
  8. Η Ελληνική ΚΟινωνία μπαίνει σε τροχιά δύσβατων δρόμων, ικανών να αλλάξουν πολλά. Η Κοινωνική συνείδηση είναι αιωρούμενη. Μπορεί να κάνει βήματα μπροστά η πίσω αστραπιαία.
    Ήρθε η ώρα για τους Έλληνες να δείξουν το πραγματικό τους πρόσωπο μετά την αλλοίωση της μέσης συνείδησης στον NEOGREEK που ζούμε τα τελευταία χρόνια.
    Το Ελληνικό δανεικό όνειρο συντρίβεται σε χίλια κομμάτια με πάταγο.
    Καλό ξημέρωμα Γλαύκη μου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλύτερα το πραγματικό πρόσωπο της ελληνικής κοινωνίας παρά άλλο θολό τοπίο. Θα αλλάξει σιγά-σιγά η εικόνα του Έλληνα μετά από τόσες δοκιμασίες και άλλες που προφανώς θα κληθεί να περάσει.
      Μάλλον σε καλό θα μας βγει!
      Μου άρεσε η φράση σου για το δανεικό όνειρο. Τέτοια όνειρα κάποια στιγμή επιστρέφονται...
      Καλό σου απόγευμα, Γιάννη μου!

      Διαγραφή
  9. Δε θα προσθέσω πολλά. Προσυπογράφω τα λόγια σου Γλαύκη, απλά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τι να προσθέσεις, Κούνελε;
      Έχεις εκφράσει ήδη πολύ όμορφες σκέψεις στον δικό σου χώρο!
      Σ' ευχαριστώ για την παρουσία σου!

      Διαγραφή
  10. Πράγματι είναι σα να ξαναζούμε εκείνες τις μέρες του Φλεβάρη. Κι όμως μόνο στο άγνωστο βρίσκεται η ελπίδα. Περίμενα περισσότερο θάρρος και ενθουσιασμό αλλά είπαμε, είμαστε της τελευταίας στιγμής και θα το κάνουμε πάλι το θαύμα μας! Καλή μας φώτιση!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν μπορεί να υπάρξει ο ίδιος ενθουσιασμός, γιατί έχει φτάσει ο κόμπος στο χτένι ή τουλάχιστον έτσι δείχνει...
      Μακάρι, τι να πω;

      Διαγραφή
  11. Πόσοι Γλαυκη μου εχουν ανοιχτα αυτιά και ματια; ο πανικος και ο φόβος σε όλο του το μεγαλειο.. απο τους ανθωπους που έχουν κλειστα αυτιά και μάτια...πλυσεις εγκεφάλων κανουν απο το πρωί ως το βραδυ..!! κάποτε θα αλλαξουν τα πραγματα.. ας ελπίσουμε οτι αυτό το κάποτε δεν θα αργήσει να έρθει ας το πιστεψουμε.. καλο σου ξημερωμα .φιλώ σε

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το πανηγύρι της τύφλωσης είναι απίστευτο και αναμενόμενο από την άλλη, όμως προκαλεί και κώφωση!!!
      Αν δεν το ελπίσουμε, δεν θα έρθει και ποτέ...
      Φιλιά πολλά, Ρούλα μου!

      Διαγραφή

Σε ευχαριστώ που αφιέρωσες χρόνο να διαβάσεις τις σκέψεις μου.