Δευτέρα, 6 Απριλίου 2015

Εκεί... στο παράθυρο!


City - Am Fenster (κλικ για περισσότερες πληροφορίες)
Ένα τραγούδι που αγαπώ πολύ, το οποίο εδώ και πολλά χρόνια μού στάλθηκε ως δώρο από έναν αγαπημένο μου  φίλο και το ακούω κάθε μέρα σε κάθε χτύπο του τηλεφώνου μου. Ένα γερμανικό τραγούδι που μιλά αφενός για την αληθινή αγάπη και αφετέρου για την βαθιά επιθυμία του ανθρώπου για ελευθερία, την διέξοδο στην αδιέξοδη ζωή του. Εκεί έξω από το παράθυρο είναι μια άλλη ζωή που μπορούμε ν' αναζητήσουμε, εκείνη που ονειρευόμαστε, απαλλαγμένη από την αδικία, την ανέχεια, την αθλιότητα, την αγριότητα,  την ταπείνωση του ανθρώπου. Απαλλαγμένη από "εικόνες" όπως οι παρακάτω, από όπου κι αν προέρχονται μέσα από όλο τον κόσμο! Τι σημασία έχει ποια είναι η προέλευσή τους; Σημασία έχει ότι ο άνθρωπος ακόμα  επιτρέπει να υπάρχουν τέτοιες "εικόνες" σχιζοφρένειας! 




Το τραγούδι ακολουθεί στην ολοκληρωμένη έκδοσή του και σε μέρος αυτής, σε περίπτωση που δεν επιθυμεί κάποιος να το ακούσει όλο. Στο δεύτερο κομμάτι υπάρχουν και οι στίχοι στα ελληνικά, όπως υπάρχουν και στην παραπομπή επάνω, στη γερμανική γλώσσα και την ελληνική αλλά σε ελεύθερη απόδοση.



Μέρος του μουσικού κομματιού, το οποίο είναι το πιο γνωστό.



Οι λαοί δεν είχαν κατά βάθος ποτέ τίποτε να χωρίσουν. Αφήναν τις τύχες τους πάντα σε άλλους και ήταν πάντα αιχμάλωτοι. Ελεύθερο άνθρωπο δεν θέλει κανείς. Δεν βολεύει, μην το ψάχνουμε...
Συνέχεια παρόμοιων σκέψεων και προβληματισμών σε επόμενη ανάρτηση...

@ Ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο για την παγκόσμια κατάσταση εδώ:

Η ανθρωπότητα βρίσκεται υπό τριπλή απει­λή




18 σχόλια:

  1. Κι εγώ αγαπώ αυτό το τραγούδι με το υπέροχο βιολί. Είχα αγοράσει τον δίσκο όταν κυκλοφόρησε στην Ελλάδα.
    Δεν συμφέρει αυτή τη μικρή ελίτ να υπάρχουν ελεύθεροι άνθρωποι. Γι' αυτό και έφτιαξαν την κρίση, ώστε να διαλύσουν την πιο μορφωμένη γενιά που εμφανίστηκε ποτέ στον πλανήτη. Ακόμα και στην δύστυχη Αφρική υπάρχουν σήμερα πολλοί μορφωμένοι νέοι.
    Οι νέοι πρέπει να κυνηγούν τον επιούσιο, ώστε να μην προλαβαίνουν να σκεφτούν ή να συνεργαστούν. Πολύ ανακατεύτηκαν οι νέοι διαφορετικών χωρών μεταξύ τους τελευταία. Συζητούν και αναρωτιούνται. Αυτό δεν πρέπει να συνεχιστεί. Η ελίτ των κερδοσκόπων κινδυνεύει.
    Καλή σου εβδομάδα, Γλαύκη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το σχόλιό σου εξαιρετικό κι έρχεται να συμπληρώσει όσα δεν είπα και άφησα να εννοηθούν!!! Όσα λες, μεγάλες κουβέντες και αλήθειες!!! Ακριβώς οι νέοι δεν πρέπει να συνεχίσουν αυτό που τόσο όμορφα ξεκίνησαν, αλλά και κάθε άνθρωπος με ανοιχτό πνεύμα!!! Φτάνει να σκοτώνει μια τέτοια συνήθεια... μια και η ελίτ κινδυνεύει!!!
      Συνέχεια στην επόμενη ανάρτηση...
      Καλή εβδομάδα προς το παρόν και για σένα, Λωτοφάγε μου!!!

      Διαγραφή
  2. ΜΗΝ τα ριχνουμε τα φταιγματα σε ανθρωπους και καστες...
    Δεν νομιζω οτι φταινε αυτοι...!!
    Αν..
    Τουλαχιστον στις ανεπτυγμενες και.."δημοκρατικες" χωρες...
    Οι ΨΗΦΟΦΟΡΟΙ επελεγαν ελευθερια..Αντι να ΣΕΡΝΟΝΤΑΙ στο κατοπι υπερηρωων ηγετων...
    Οι καστες..Οι "οικογενειες" και τα προσωπα..
    Δεν θα ειχαν καμμια δυναμη...!!
    Θελουμε ομως..
    Ολοι οι λαοι..
    Να "ακουμπησουμε" το προβλημα μας..Απανω σε καποιους αλλους...
    Για να αισθανθουμε ΑΣΦΑΛΕΙΣ....
    Θελουμε να περιτρυγυρισθουμε απο ΤΟΙΧΟ....!!
    Να ΦΑΜΕ απο το πιατο των αδυναμων...
    Και αναλογως..
    Ψηφιζουμε...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μεγάλη κουβέντα το πόσο ελεύθεροι είμαστε τελικά...
      Το ότι θέλουμε την ασφάλεια αυτό είναι μια πικρή αλήθεια και κίνητρο πολλών κινήσεων μας, δυστυχώς!!!
      Δίκιο έχεις, Μαχαίρη μου, όμως στο τέλος είμαστε οι χαμένοι με όποιο τρόπο, αν το καλοσκεφτείς. Λίγες οι πραγματικές νίκες μας ή καλύτερα έχουμε την ψευδαίσθηση της νίκης, έστω για κάποιο διάστημα...
      Λίγο απαισιόδοξη απόψε!
      Καλό σου βράδυ και καλή εβδομάδα!

      Διαγραφή
  3. Είμαστε οι πολλοί που αφήνουμε τους λίγους να κατακρεουργούν τα σώματα και τις ψυχές μας, που μαθαίνουμε από μικροί να υπακούμε και να θέλουμε να τους μοιάσουμε...
    Αλλά είμαστε και οι άλλοι λίγοι που προσπαθούμε να αντισταθούμε, γιατί ξέρουμε καλά πως και στην επιφάνεια και στο βάθος μόνο θα ωφεληθούμε, αν δεν πολεμάμε ο ένας τον άλλον...
    Και ίσως είναι μια κάποια λύση... να καταστραφεί ο πλανήτης και όλα να αρχίσουν ξανά...
    Καλημέρα, Γλάυκη!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το να υπακούμε είναι μεγάλο θέμα... εκεί είναι και η χρυσή ισορροπία... να υπακούς τόσο ώστε να μην γίνεσαι υποχείριο, αλλά να μπορείς ν' ανατρέψεις καταστάσεις όταν σε φυλακίζουν με διάφορους τρόπους ή σε εκμεταλλεύονται!
      Αν οι άνθρωποι συνειδητοποιήσουν τη δύναμή τους μέσα από την ενότητα και τις κοινές τους ανάγκες, τότε κανείς δεν θα σταθεί μπροστά τους...
      Ναι, το έχω σκεφτεί κι εγώ πολλές φορές αυτό...
      Καλή εβδομάδα, Αλεξάνδρα μου!

      Διαγραφή
  4. Καλησπέρα σου Γλαύκη μου.
    Καλή Μεγαλοβδομάδα. Πωπωπωπω τι πήγες και ανέσυρες τώρα ; αυτό το όμορφο γκρουπ από την Λ.Δ.Γερμανίας με το τραγούδι αυτό που, εκείνη την εποχή, έγινε κάτι σαν σύμβολο.
    Όσο για τις επισημάνσεις σου πραγματικά μεγαλειώδεις και αληθινές.
    Τι έχουν άραγε να χωρίσουν οι Λαοί ; ποιοι ακριβώς έχουν το συμφέρον να κρατούν τους λαούς μέσα στο μίσος και το σπαραγμό ;
    Τι ρόλο παίζει η οργανωμένη θρησκεία σε αυτό και τι φανατισμό μίσους σπέρνει ;
    Σπουδαία και μεγάλα ερωτήματα πραγματικά
    Καλό βράδυ κορίτσι μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χαίρομαι αν σ' ενθουσίασα!!! Ήταν σκοπός μου εξάλλου... χεχε!!!
      Ξέρουμε πολύ καλά ποιοι έχουν συμφέρον να κρατούν τους λαούς μέσα στο μίσος και το σπαραγμό και η ερώτηση είναι ρητορική!!!
      Η οργανωμένη θρησκεία πάντα συνεπικουρεί με τις δικές της προσπάθειες δυστυχώς στον έλεγχο σκέψεων και συνειδήσεων!!!
      Κάποιες ακόμα σκέψεις στην επόμενη ανάρτηση...
      Καλό σου βράδυ, Γιάννη μου!

      Διαγραφή
  5. Καταπληκτικό τραγούδι, με το βιολί, έτσι κι αλλιώς, να σε ταξιδεύει, πάνω από χώρες, που οι λαοί τους επιλέγουν να παραιτούνται στα πόδια εκείνων που τους θεωρούν πιο δυνατούς... Πολλά φιλιά και καλό βράδυ :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το βιολί είναι από τα πιο αγαπημένα μου όργανα. Θεωρώ ότι είναι εκείνο που ενεργοποιεί πιο εύκολα το συναίσθημα, μιλά απευθείας στην ψυχή του ακροατή! Εδώ είναι απίθανος ο τρόπος που το αξιοποιεί ο καλλιτέχνης! Αν προσθέσεις και τους στίχους... γίνεται ταξιδιάρικο εντελώς!
      Σ' ευχαριστώ, Λουλουδοκόριτσο!
      Φιλιά πολλά!!!

      Διαγραφή
  6. Πού το θυμήθηκες ρε Γλαύκη; Mε πήγες πολλά χρόνια πίσω. Και το τραγικό είναι πως τίποτα δεν άλλαξε από τότε, οι λαοί συνεχίζουν να σφαγιάζονται στο όνομα μιας "θρησκείας". Πάμε προς τα πίσω ή μου φαίνεται;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Γίνεται να το ξεχάσω, Μαρία μου, αφού το ακούω καθημερινά με το κάθε κάλεσμα στο κινητό μου; Ήθελα να το κάνω πολύ καιρό, όμως τώρα μάλλον ήταν η κατάλληλη στιγμή...
      Πάμε πίσω με ιλιγγιώδη ταχύτητα μου φαίνεται και με τρομάζει!!!
      Τα παιδιά;;;
      Συνέχεια προβληματισμών στην επόμενη ανάρτηση.

      Διαγραφή
  7. Ο κοσμος ειναι αυτος που ειναι γιατι μας κανει εντυπωση
    Ολοι "υγιεις" σχιζοφρενεις ειμαστε
    (εξαιρουνται οι παροντες) να μην παρεξηγηθω
    Μεχρι να μας διαγνωστει η "ασθενεια" επισημα

    Οι λαοι ειναι καταδικασμενοι να παραμεινουν αιχμαλωτοι
    Οσο συνεχιζουν να οριζουν απαραιτητους για τη ζωη τους
    τους νομους και την υπαρξη του κρατους
    Θρησκειες και ιδεολογιες οι αλυσιδες τους
    Αφεντικα και κυβερνητες οι δημιοι τους

    Το τραγουδακι μια σταγονα ευτυχιας που μας επιτρεπεται

    Αυτα...μεχρι το επομενο σχολιο...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μέχρι να μας διαγνωστεί η "ασθένεια" επίσημα, μια χαρά το έθεσες!!!
      Το θέμα που θίγεις είναι τεράστιο για τους νόμους και το κράτος και το γνωρίζεις, γιατί έχουμε συζητήσει ξανά πάνω σ' αυτό. Αλλαγές χρειάζονται οπωσδήποτε πάνω στο μοντέλο της κοινωνίας μέσα στην οποία ζούμε. Το πρόβλημα είναι ότι προαπαιτούνται πάρα πολλά, για να καταφέρουμε να τις επιφέρουμε! Τέτοιους προβληματισμούς θέτω στην επόμενη ανάρτηση, χωρίς να προτείνω την ιδανική λύση παρά μόνο καταθέτω κάποιες σκέψεις. ΄Ομως σκέφτομαι ότι τελικά μάλλον μια διαγραφή κι επαναφορά μάς σώζει, ανατρέποντας το κατεστημένο!
      Έχουμε ανάγκη τις σταγόνες ευτυχίας και το γνωρίζεις πολύ καλά!
      Σε περιμένω...

      Διαγραφή
  8. Πολύ αγαπημένο τραγούδι! Πάρα πολύ! Το έχω ταυτίσει με τα παιδικά μου χρόνια τότε μας έφερνε δισκάκια ο μπαμπάς στο σπίτι!

    Όσο για το άρθρο, η μεγαλύτερη όλων των απειλών είναι η απελπισία. Δεν πέφτω στην παγίδα να πεισθώ πως ζούμε στη χειρότερη εποχή γιατί πολύ απλά η ανθρωπότητα πάντα έπασχε και θα συνεχίσει να πάσχει. Ο αγώνας δεν σταματά ποτέ και πουθενά.

    Τραβάμε μπροστά με θάρρος! :)))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ορίστε, με πέρασες, αφού το είχες από μικρή, ενώ εγώ το απέκτησα σε μεγάλη ηλικία...

      Έχεις δίκιο για το θέμα της απελπισίας, όμως υπάρχει και μια πραγματικότητα που εξελίσσεται ερήμην μας! Αν μπορούμε κάτι να σταματήσουμε, ας το κάνουμε και να μην αδιαφορούμε, δίχως να μας πιάνει απελπισία!

      Μπροστά με θάρρος, κορίτσι μου, γι' αυτό μ' αρέσεις! ;-)
      (Πότε έχεις γενέθλια είπαμε;;;)

      Διαγραφή
  9. Νομίζω ότι το έχεις βάλει κάπου ...ε; Πώς το ήξερα ότι το αγαπάς; Και ενώ μου αρέσει τρελά( αχ εκείνο το βιολί) δεν θυμάμαι ποτέ πώς να το αναζητήσω! Το περνάω τώρα στα αγαπημένα! ( άσε που δεν είχα προσέξει ποτέ τη γλώσσα!)
    Υπογραφή...το αφηρημένο! ♥

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ήταν σε μία συλλογή ροκ κομματιών στην ανάρτηση χωρίς λόγια, η οποία σίγασε και την αντικατέστησα, αναφέροντας την πηγή...!!!
      Εδώ και χρόνια είναι ο ήχος του κινητού μου...
      Αφηρημένο μου, ο ήχος του βιολιού σκλαβώνει τον ακροατή!!!
      Συνεχίζω την ανάγνωσή σου... :)))

      Διαγραφή

Σε ευχαριστώ που αφιέρωσες χρόνο να διαβάσεις τις σκέψεις μου.