Πέμπτη, 5 Φεβρουαρίου 2015

Μια "αλληγορία" με Street art κι ένα τραγούδι

Μήπως είναι έτσι τελικά;
 Το επιδιώκουν κάποιοι σαν κι αυτούς, μόνο που έχουν άλλη περιβολή, που ξεγελά!
Μπορούμε να τους κλείσουμε τον διακόπτη;
Αν όχι,το μέλλον θα έχει φύγει.

Μόνη λύση ο "πόλεμος", που μόλις αρχίζει κι όποιος αντέξει...

Éblouie Par La Nuit

Éblouie par la nuit à coups de lumières mortelles.
À frôler les bagnoles, les yeux comme des têtes d'épingles.
J't'ai attendu cent ans dans les rues en noir et blanc
Tu es venu en sifflant

Éblouie par la nuit à coups de lumières mortelles.
À shooter les canettes, aussi paumée qu'un navire.
Si j'en ai perdu la tête, j't'ai aimé et même pire
Tu es venu en sifflant

Éblouie par la nuit à coups de lumières mortelles.
Faut-il aimer la vie ou la regarder juste passer?
De nos nuits de fumettes, il ne reste presque rien
Que des cendres au matin.

À ce métro rempli de vertiges de la vie
À la prochaine station, petit européen,
Mets ta main, descend-la au-dessous de mon cœur.

Éblouie par la nuit à coups de lumières mortelles.
Un dernier tour de piste avec la mort au bout.
J't'ai attendu cent ans dans les rues en noir et blanc,
Tu es venu en sifflant



 Θαμπωμένη Aπό Tη Nύχτα

Θαμπωμένη από τη νύχτα λόγω των θανάσιμων φώτων
Με αυτοκίνητα να περνούν δίπλα μου, τα μάτια σαν κεφάλια καρφίτσας
Σε περίμενα εκατό χρόνια στους ασπρόμαυρους δρόμους
Ήρθες σφυρίζοντας

Θαμπωμένη από τη νύχτα λόγω των θανάσιμων φώτων
Κλωτσώντας τα κουτιά κονσέρβας, τόσο χαμένη όπως ένα πλοίο
Αν εκεί έχασα το μυαλό μου, σ’ αγαπάω και ακόμη χειρότερα
Ήρθες σφυρίζοντας

Θαμπωμένη από τη νύχτα λόγω των θανάσιμων φώτων
Θα αγαπήσεις τη ζωή ή θα την κοιτάς απλά να περνάει;
Από τις νύχτες μας καπνίσματος, δεν μένει σχεδόν τίποτα
Μόνο οι στάχτες σου το πρωί

Σ’ αυτό το μετρό, γεμάτο από ζαλάδες της ζωής
Στο επόμενο σταθμό, μικρέ ευρωπαίε
Βάλε το χέρι σου, κατέβασε το κάτω στην καρδιά μου

Θαμπωμένη από τη νύχτα λόγω των θανάσιμων φώτων
Ένας τελευταίος γύρος, τεντώνοντας το χέρι μου στο τέλος
Σε περίμενα εκατό χρόνια στους ασπρόμαυρους δρόμους
Ήρθες σφυρίζοντας



Δες εδώ, αν δεν το έχεις δει:

Ο «πόλεμος» των έξι ημερών: Γιατί έβγαλαν τα μπαζούκας Ντράγκι και Μέρκελ

TVXS Ανάλυση

Κάλεσμα σε συγκέντρωση στο Σύνταγμα. Σήμερα Πέμπτη, 5/2, στις 18.00΄, για την υποστήριξη της κυβέρνησης στις διαπραγματεύσεις της με τους ευρωπαίους εταίρους.

  

4 σχόλια:

  1. Αν στηρίζει ο ένας τον άλλον, έχω κάποιες ελπίδες, αλλιώς κι εμένα με παίρνει, όχι από κάτω, μωρέ με παίρνει και με σηκώνει ψυχολογικά... Φιλιά πολλά και καλό απόγευμα :))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πριν από λίγη ώρα πρόσθεσα μια αναδημοσίευση για Ντράγκι και Μέρκελ και για το σημερινό έκτακτο συλλαλητήριο. Δεν ξέρω αν τα πρόλαβες.
      Εδώ είναι σούπερ απαραίτητη η αλληλοστήριξη και η συνεχής ενημέρωση! Θέλει δύναμη ν' αντισταθείς στις "Σειρήνες" και στις περάστιες πιέσεις που θ' ασκηθούν!
      Καλό απόγευμα και σε σένα!

      υ.γ.
      Σήμερα στο συλλαλητήριο, και ντροπή μου, θα συμμετέχω δια αντιπροσώπου, λόγω ανωτέρας βίας... Ραντεβού στις 17/2!

      Διαγραφή
  2. Προχθές άκουσα τον υπουργός ΠΡΟΠΟ να λέει: "Μια κυβέρνηση εκβιάζεται, ένας λαός όχι".
    Αν το συνειδητοποιήσουμε θα καταφέρουμε πολλά. Ας αφήσουμε τη μιζέρια για τους χαμένους, που πάντα χαμένοι (στο διάστημα) ήταν, είναι και θα είναι...!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ναι, ένας λαός δεν εκβιάζεται, όσο και να το παλεύουν!
      Χαίρομαι, διότι φάνηκε ήδη σε κάποιο βαθμό.
      Τώρα στα πιο δύσκολα και κρίσιμα θα φανεί αν θα αντέξουμε όποιον εκβιασμό μάς ρίξουν στο τραπέζι! Γιατί θα ρίξουν πολλούς...
      Καλό σου βράδυ, Πετρή!

      Διαγραφή

Σε ευχαριστώ που αφιέρωσες χρόνο να διαβάσεις τις σκέψεις μου.